Dla mnie Nauka jest jedna i tylko ze względów metodologicznych człowiek pojedyńczy nie może zajmować się całą nauką . Podział nauk np. przyrodnicze i humanistyczne jest podziałem sztucznym . Dzisiaj nauka jako całość zajmuje się nie tylko człowiekiem ale całą rzeczywistością poza nim łącznie z Wszechświatem , znajdując z nim związki cielesne .Humanista powinien  więc wiedzieć , że opisując siebie i innych w rozmaitych relacjach ,używając do tego narzędzi jak metafora , powinien być świadom , że wszelkie hipostazy ( czyniące język piękniejszym ), jeśli nie dadzą się sprowadzić do cielesności fizykalnej w czasie i przestrzeni , to sprowadza opis do świata urojonego. Hipostazami okraszone jest prawo , psychologia , autonomia , słowo "logika " itd.itp. Przy pomocy logiki nie poznajemy świata lecz poprawność naszych sądów. Moim zdaniem neokwanty prof. A.R. Nowickiego są świetnym zwieraczem całej Nauki.

Nie jestem pewien czy dobrze zrozumiałeś koncepcje Diltheya i Windelbanda. Równie dobrze, postępując za Twoją logiką, można powiedzieć, że Dilthey dokonał podziału ze względu na metodę (nauki o przyrodzie wyjaśniają, zaś nauki o duchu rozumieją) zaś Windelband ze względu na przedmiot (nauki przyrodnicze badają prawa i abstrakcyjne związki, zaś humanistyka to co jednostkowe). Poza tym skąd pomysł, że czas jest linearny? To jest właśnie metafizyka! Twój tekst wulgaryzuje myśl niezwykle subtelną myśl obydwu uczonych...
@CHOLEWA: a może to właśnie "cielesność fizyczna w czasie i przestrzeni" jest urojona? Przecież samo pojęcie "świata fizycznego" jest abstrakcją, idealizacją dokonaną przez ludzki umysł, zatem skąd wiesz, że on (świat fizyczny) rzeczywiście istnieje. To tylko aksjomat i chyba powinieneś sobie przynajmniej zdać z tego sprawę. Nikt jeszcze nie udowodnił ponad wszelką wątpliwość, że świat istnieje, więc może zaczniesz mówić mniej kategorycznym i nie znającym sprzeciwu językiem?