Nie bierzecie udziału w percepcji sztuki, bo tu nic, zero komentarzy? Nienteresujące? A dla mnie tak. W obrazie "Fantazja-bajka" mamy bezpośrednie wejście do tej innej przestrzeni, bez pośredników. Nowosielski mówił, że dziś dorośliśmy już do bezpośredniego udziału w przestrzeni określanej jako nierealistyczna, nadrealistyczna, równoległa, bytująca subtelnie,  rzeczywistości innego rzędu (ale jednak rzeczywistości), itde. Prawie pośrodku obrazu jest gałązka z czarnymi jagodami. Te czarne jagody widziałam po narkozie, po której dostałam kilkudniowych halucynacji. Czarne jagody były umiejscowione dokładnie tak, jak na tym obrazie: prawie pośrodku. Identycznie się nachylały, nie ustępując, podczas gdy przez moimi oczami (w mojej głowie) przesywały się filmy z "fantazjami-bajkami". W pewnym momencie pojawiły się białe konie. Galopowały. W innym momencie mialam ruchomy obraz tego obrazu: "Fantazji-bajki". Czarne jagody trwały - prawie pośrodku. Były nieruchome.

Jak autor tekstu dziękuję za komentarz i dostrzeżenie osoby Witkacego. Dziękuję za własne doświadczenia opisane powyżej.

w moim komentarzu.

Gorąco polecam powieć Agnety Pleijel pt. "Lord Nevermore" opisującą burzliwą przyjaźń i życie Malinowskiego i Witkacego. Powiesć napisana dosyć prosto, jednak niezwykle erudycyjna i wciągająca.

Pan Daniel Krzewiński niesłusznie podaje się za autora tekstu. Pierwsza, znacząca połowa tekstu jest autorstwa znanego witkacologa, Anny Żakiewicz z książki: A. Żakiewicz, Witkacy (1885-1939), Warszawa 2006 (rzekomy autor podaje ją w bibliografii). Słowo w słowo. 100 % plagiatu. W drugiej połowie Pan Daniel Krzewiński kusi się na zmianę szyku zdań, użycie synonimów lecz to również nie uprawnia go do posługiwania się tytułem autora artykułu.