Nietzsche rzekł niegdyś, że jednym z największych ludzkich "grzechów" jest odwracanie ciągu przyczynowo-skutkowego. Treść artykułu wydaje się być takim nieświadomym odwróceniem. Powiedziałbym raczej, że depresja to przyczyna a opychanie się fast-foodami to skutek. Osobie cierpiącej na ciężką depresję łatwiej zadzwonić po pizzę niż włączyć piekarnik.

Równie dobrze depresja może powodować, że ludzie sięgają po fastfoody, bo nie mają ochoty gotować:)

Przepraszam, może ja czegoś nie zauważyłem, ale wykazanie korelacji spożywania fast foodów z depresją nie świadczy w żaden sposób o tym że to spożywanie fast foodów powoduje depresję. Czy autor tego opracowania nie jest świadomy najczęstszego błędu logicznego? - correlation is NOT causation!
Stwierdzono że ludzie którzy jedzą dużo fast foodów to ludzie którzy nie mają czasu sami gotować, ani dużo czasu żeby jeść, pracują ponad 45 godz. tygodniowo - no to ja bym też w krótkim czasie dostał depresji przy takim życiu:) Może to ogólny styl życia, którego fast food jest tylko częścią powoduje depresję, a nie samo żarcie.

Czy ktoś inny jeszcze widzi naiwność takiego rozumowania czy ja czegoś nie doczytałem, bo aż mi się uwierzyć nie chce...