Z okazji niedzieli palmowej mam przykład, jak niektórym katolikom "uderza palma".
Cytat:
W artykule: Polska ustami Boga

I niektóre kwiatki z tegoż artykułu:
Cytat:
Cytat:
Cytat:
itd., itp.
Czytając takie wypowiedzi zastanawiam się czy są granice nietolerancji, ignorancji, egoizmu, ciemnoty i jeszcze wielu innych "przymiotów" fanatyków religijnych?

>> nie zgadzam się na porównywanie aborcji do zabójstwa
>Bo to jest określenie prawne.
A tam, wiadomo że prawnie nie jest to nazwane zabójstwem i nigdy nie będzie (?).
Chodziło mi tutaj o wymiar oceny moralnej.
Jeśli ktoś zrównuje embrion z człowiekiem i nazywa aborcje "mordem" nie mogę się z nim zgodzić.
Jak by nie było dyskutujemy o wypowiedzi Terlikowskiego.
Zrównanie usunięcia "zlepka komórek" nijak ma się do zabójstwa czy unicestwienia płodu zdolnego do samodzielnej egzystencji.
A jak mi wiadomo nawet najwięksi zwolennicy aborcji na życzenie, nie chcą zgody na przeprowadzenie zabiegu w dowolnym momencie ciąży.
Również metoda in vitro, moim zdaniem, niesie więcej pożytku niż szkody, fakt "uśmiercenia" kilku zlepków komórek nijak ma się do powstania wspaniałej, świadomej istoty której nie dano by powstać bez poświęcenia tych kilku zarodków.

>> A dlaczego zwłoki nie są człowiekiem?
> Tak już się utarło, że człowiekiem nazywamy organizm żyjący.

Zbyt ogólnikowo. Umieranie to proces często długi. Wskaż moment w którym organizm żywy staje się martwy. Oczywiście nie może być to moment umowny.Taki jak narodziny uznawany przez niektórych za początek człowieczeństwa.

>Ten moment mógłbyś zaobserwować patrząc na samobójcę rzucającego się pod pociąg expresowy.

nie sądzę. Zobaczyłbym proces umierania. szybki ale jednak proces. Samego momentu nie umiałbym określić. tak jak odróżniam zarodek od człowieka choć moment zmiany mogę wyznaczyć tylko umownie.

>

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

Początek i koniec to zazwyczaj też tylko pewne stany trwającego procesu.

Podsumowując uważam, że nieprawidłowym jest rozumowanie, iż zarodek i człowiek to to samo gdyż z jednego powstaje drugie i nie da się wyznaczyć żadnej granicy w tym procesie. Analogicznie człowieka można by uznać za zwłokami bo na pewno się nimi stanie (jest to pewniejsze niż to, że z zarodka powstanie człowiek) i nie można wyznaczyć dokładnego momentu przejścia z życia w śmierć.

Zgodnie z tą "logiką" zarodek to zwłoki więc aborcja to pogrzeb.

>> w którym momencie rozpoczyna się człowieczeństwo bliźniaków
>Każde człowieczeństwo rozpoczyna się w chwili wyodrębnienia się osobnego organizmu ludzkiego.
Nie !
Jak sama uwielbiasz powoływać się na znaczenie słów to teraz ja to uczynię
Cytat:
pl.wikipedia.org/wiki/Człowieczeństwo

Do wszystkich tych cech niezbędny jest mózg, oraz świadomość.
Więc nie można mówić o człowieczeństwie zarodka, embrionu, do czasu aż nie posiada on tego najważniejszego organu.

> Chodziło mi tutaj o wymiar oceny moralnej.
Z tego co wiem, większość moralistów i etyków uważa aborcję za zło.
Zabicie zarodka to nie to samo co uduszenie Desdemony przez Otella.
Ale to jednak zło moralne, bo zarodek to owszem, zlepek komórek, ale nie taki jak ślepa kiszka, czy narośl na macicy.
To rozwijająca się istota ludzka, która ma prawo do życia, takie samo jak Desdemona.
Po resztę odsyłam do dyskusji,która niedawno na ten temat toczyła się na forum.
Nie mam już siły powtarzać po raz n-ty tych samych argumentów.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

> do czasu aż nie posiada on tego najważniejszego organu
Ale mózg nie wyskakuje nagle, jak diabeł z pudełka.
Mózg się rozwija z pęcherzyków mózgowych aż do 20 roku życia.
Więc kiedy człowiek nabywa człowieczeństwa. Jak ma pęcherzyki, czy jak ukończy 20 lat?

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>> do czasu aż nie posiada on tego najważniejszego organu
>Ale mózg nie wyskakuje nagle, jak diabeł z pudełka.
Nie wiem jak wyskakuje diabeł, jeszcze mnie nie opętał, no chyba że wyskoczył tak nagle że nie zauważyłem
>Mózg się rozwija z pęcherzyków mózgowych aż do 20 roku życia.
>Więc kiedy człowiek nabywa człowieczeństwa. Jak ma pęcherzyki, czy jak ukończy 20 lat?
Nie wcześniej niż w 2 miesiącu ciąży
www.erodzina.com/index.php?id=31,340,0,0,1,0

Czy to ten moment czy troszkę później, tego nie wiem, ale wiem że nie wcześniej.

> Umieranie to proces często długi.
W zasadzie całe życie umieramy. Heidegger nazywał człowieka Sein-zum-Tode, bytem ku śmierci.
Ale śmierć to moment. Jak zdmuchnięcie świeczki.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>Czy to ten moment czy troszkę później, tego nie wiem, ale wiem że nie wcześniej.
Moim zdaniem nie można nabyć człowieczeństwa skokowo. Dzisiaj nie człowiek, a jutro człowiek.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>To chyba nie jest zbyt skomplikowane do zrozumienia. Chyba, że coś jest inaczej, czego nie zauważyłam?
Do zrozumienia jest proste. Co nie oznacza, że jest do przyjęcia. Na biologii uczyłem się co to takiego genotyp i fenotyp. Cóż, pani twierdzi, że konfiguracja genów to człowiek, gotowy 'tort', a tak nie jest, bo genotyp to tylko przepis na 'ciasto' (takie nietypowe, które samo się przyrządza). Jeśli zjem książkę kucharską, to problemy z żołądkiem owszem, będę miał. Ale bynajmniej nie przez to, że byłoby to równoważne zjedzeniu 100 różnych potraw, w porcjach przewidzianych dla całej rodziny. Nie pozwolenie komórce, zawierającej ludzki genotyp, na stanie się człowiekiem, nie jest tym samym co uśmiercenie dorosłego człowieka - sieci neuronów, która myśli, czuje, ma w ogóle pojęcie o swoim istnieniu. Tak jak pożarcie kartki z przepisem na ciasto nie jest łakomstwem.

>
>Czy to ten moment czy troszkę później, tego nie wiem, ale wiem że nie wcześniej.
>Moim zdaniem nie można nabyć człowieczeństwa skokowo. Dzisiaj nie człowiek, a jutro człowiek.
Tutaj się zgodzę, jednak nie może ono się zacząć "tworzyć" bez mózgu, a ten powstaje w drugim miesiącu, zaczyna tworzyć się kora mózgowa.
Więc jestem wstanie się zgodzić że być może od tego momentu zaczyna się dążenie do człowieczeństwa.
No chyba że ktoś udowodni że ten organ nie jest w stanie działać wcześniej niż np w 3 miesiącu.

>Ale śmierć to moment. Jak zdmuchnięcie świeczki.

nie moment, tylko proces. Tak na prawdę trudno wskazać ten konkretny moment w którym świeczka została już zdmuchnięta, mimo że każdy chyba rozróżnia świeczkę zdmuchniętą od zapalonej.
Chyba już Pani sama zauważyła absurdalność takiej logiki.

> Niepozwolenie komórce, zawierającej ludzki genotyp, na stanie się człowiekiem, nie jest tym samym co uśmiercenie dorosłego człowieka
Ale jest unicestwieniem rozwijającego się życia. A zarodek ma takie samo prawo, moralne prawo, do życia, jak człowiek dorosły. Mało tego, każda żywa istota ma prawo do życia i dlatego nie powinniśmy bezmyślnie i bez potrzeby niszczyć roślin i zabijać zwierząt. Nawet pająków czy żab. Zatraciliśmy ten zmysł moralny i już nas nie boli bezmyślne rozdeptanie owada lub polowanie na przepiórki czy sarenki. Dopiero ludzie uzmysłowili prezydentowi Komorowskiemu, że strzelanie do niewinnych sarenek jest nieetyczne.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

> nie może ono się zacząć "tworzyć" bez mózgu,
To jest arbitralne wyznaczenie "momentu". Ktoś inny mówi, że to chwila narodzin.
Natomiast biologicznie początkiem człowieka jest zapłodnienie przez plemnik komórki jajowej. Materiał genetyczny rodziców miesza się a komórka jajowa zaczyna się dzielić i rozwijać i tak już jest aż do śmierci.

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

>nie moment, tylko proces
Umieranie jest procesem. Tzw. agonia. Kiedy człowiek leży i jęczy.
Ale czasem nie leży i nie jęczy tylko ginie w jednej sekundzie, jak astronauci z promu
Challenger, czy nasi z Tupolewa.
Czy uważasz, że śp. prezydent Kaczyński miał jakiś "proces" umierania?
Przecież to był ułamek sekundy. Trrrach i po wszystkim. Gdzie tu widzisz jakiś proces?

---

Wszystko ma swój początek i koniec.

A użycie antybiotyku w trakcie choroby to masowy mord, mam rozumieć? Przepraszam bardzo, może zostanę przez Panią uznany za bezduszną, wypraną z moralności bestię, ale niestety kompletnie nie odczuwam potrzeby obrony niezaistniałej istoty. O ile płód z wykształconym mózgiem to 'fakt', a tyle embrion to dywagacja. Może się rozwinąć z niego rozumna istota. Ale się jeszcze nie rozwinęła. Nie myśli, nie czuje, nie ma pojęcia o swoim istnieniu.

Gdy rodzic prosi dziecko o posprzątanie w pokoju, to inne znaczenie ma odpowiedź dziecka, że owszem, zrobi to, a kompletnie inne, że już to zrobiło. Jeśli rodzicowi pierwsze stwierdzenie wystarczyłoby, by uznać sprawę za rozwiązaną i przyjąć, że w pokoju dziecka właśnie zapanował porządek - proszę bardzo. Ale jeśli prawo zakazywałoby rodzicom uznawania pokoju za posprzątany dopiero po faktycznym posprzątaniu go, to przepraszam - którzy rodzice zgodzą się na takie prawo?

Porównanie może groteskowe, ale chyba w miarę precyzyjnie opisuje jak wygląda kwestia 'kompromisu' w kwestiach światopoglądu. Niestety nigdy nie dojdzie się do zgody z ludźmi, którym sumienie nakazuje bezwględnie przekonywać innych, by ich sumienia nakazywały tak samo.