hej,
Z tekstu zamieszczonego w tym numerze Polityki dowiadujemy się , że chore , cierpiące zwierzęta nie są usypiane ze względu na irracjonalny strach przed posądzeniem o mordowanie zwierząt .
Tymczasem tysiące zdrowych zwierząt są codziennie mordowane po to abyśmy na naszych talerzach mieli smakowite mięsko ...
Wydaje mi się , że zachodzi tu coś podobnego do sytuacji w której tysiące zamordowanych ludzi podczas wojny to konieczne ofiary a jedna zamordowana osoba podczas pokoju to wielka tragedia !
Tysiące osób umierające dlatego , że nie miały pieniędzy na zakup odpowiednich lekarstw to sytuacja społecznie akceptowalna - natomiast aktywna eutanazja w wypadku osób śmiertelnie chorych i chcących tego to wielka zbrodnia ...
Co wy o tym sądzicie ?
makuś

>>Marchewka ma u góry zielony ogonek, który nazywa się nać i nie ma z niego pożytku
>Jak to nie ma?

... a ja to zawsze tak zwyczajnie na kompost

>Ależ nie bądźmy hipokrytami - ktoś te zwierzęta dla jedzących mięso zabija.
>Kwestią dyskusyjną jest ile odpowiedzialności za śmierć zwierzęcia...

A ile odpowiedzialności za życie zwierzęcia ma rzeźnik, czy osoba jedząca mięso?
Gdyby nie popyt, tych zwierząt by nie było.

>...ma rzeźnik bezpośrednio zadający śmierć, a ile ludzie stwarzający popyt na to mięso, bez którego nikt zwierząt by w tym celu nie zabijał.

Fakt, bez popytu na mięso nie byłoby rzeźni. Co nie zmienia jednak faktu, że plecenie o zabijających otyłych Amerykanach - bez wyszczególnienia, iż chodzi o zwierzęta - sugeruje zrównanie zabijania ludzi i zwierząt. Zwłaszcza w wiadomym kontekście, którym jest szeroki dostęp do broni palnej w Stanach oraz generalnej, internetowej, paranoicznej nagonce robiącej z USA "impreium ciemności". Dyskutując na jeden temat nie poruszamy się w kontekstualnej próżni.

---

Fabricati Diem, Pvnc!

>Współczesny Europejczyk wybór ma.

Właśnie! To jest słowo-klucz: "wybór".

To w mojej opinii generalnie zamyka temat.

---

Fabricati Diem, Pvnc!

>Nie dostarczam żelaza z mięsa, bo mam go z roślin strączkowych i zbóż? Nie szkodzi, ale ponieważ jest to tzw. żelazo niehemowe, które gorzej się wchłania, trzeba temu zaradzić, jedząc jednocześnie więcej produktów bogatych w witaminę C, która wchłanianie to wspomagać.

Tak, również pamiętam z biologii w liceum i lekcji poświęconej dietetyce - przyswajanie żelaza wspomaga się zakwaszaniem. O ile rozumiem, podobną funkcję pełni w sałatce vinegret.

>Nie jem ryb będących źródłem kwasu omega-3? Więc sięgam regularnie po olej lniany i sojowy, orzechy włoskie.

Z lnem byłbym ostrożny. Jeśli się nie mylę (a mogę), ma pewne właściwości toksyczne.

>Wiem, że się znów narażam, ale już taka racjonalistów rola, iż namawiają do samodzielnego myślenia.

Żałuję, że mogę przyznać tylko jednego plusa.

---

Fabricati Diem, Pvnc!

.
>Żałuję, że mogę przyznać tylko jednego plusa.
Ależ to nie mnie on się należy tylko Marcinowi Rotkiewiczowi i Pawłowi Walewskiemu.
Ja się na tym wcale nie znam. Staram się tylko czytać ze zrozumieniem i samodzielnie myśleć. Próbuję także być racjonalistą Choć zgadzam się tu z red. Agnosiewiczem:

Najkrótsza definicja ideologii racjonalistycznej
Człowiek jest istotą zasadniczo irracjonalną, która podejmuje decyzje i działania w 90 procentach przypadków mające inne pobudki niż 'czyste' uzasadnienie intelektualne. Racjonalność polega na tym, że korzystamy z pozostałych 10 procent. Racjonalizm zaś to obrona owych '10%'.

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

Nie bez przyczyny, jak widzisz, portal szczyci się swoją misją edukacyjną

Czy być może interesują cię też liście rzodkiewki, winorośli, czarnej porzeczki...?

---

"...a świniobicie, łaskawa pani, to to samo, jak kiedy ksiądz odprawia mszę świętą, bo zawsze idzie o krew i o mięso, czyli ciało." (B. Hrabal, "Postrzyżyny" )

>Nie bez przyczyny, jak widzisz, portal szczyci się swoją misją edukacyjną
>Czy być może interesują cię też liście rzodkiewki, winorośli, czarnej porzeczki...?

Liści rzodkiewki w kuchni nie stosuję, winorośl do gołąbków, a liść czarnej porzeczki do ogórków i jako susz na herbatę

Boję się rozmowy z Tobą, mam nadzieję że jednak wybaczasz wątróbkę, stek, kotleta, bitki...no i roladę oczywiście

Napisałem co prawda Billowi listę chorób jakie grożą mięsożercom (nie wszystkie nawet Ty znasz) ale z żalem przyznaję, mnie też te choroby będą prześladować

>>Czy być może interesują cię też liście rzodkiewki, winorośli, czarnej porzeczki...?
>Liści rzodkiewki w kuchni nie stosuję

Ale dlaczego? Dlaczego?

>winorośl do gołąbków, a liść czarnej porzeczki do ogórków i jako susz na herbatę



>Boję się rozmowy z Tobą, mam nadzieję że jednak wybaczasz wątróbkę, stek, kotleta, bitki...no i roladę oczywiście

Czy wybaczę? Zrewanżuję się moim ulubionym przepisem na serduszka

Cytat:
(Za: "Dialogi języka z podniebieniem"- Makłowicz & Bikont)

>Napisałem co prawda Billowi listę chorób jakie grożą mięsożercom (nie wszystkie nawet Ty znasz) ale z żalem przyznaję, mnie też te choroby będą prześladować

Czyżbyś z którejś mojej wypowiedzi wyciągnął błędny wniosek, jakobym była wege?

---

"...a świniobicie, łaskawa pani, to to samo, jak kiedy ksiądz odprawia mszę świętą, bo zawsze idzie o krew i o mięso, czyli ciało." (B. Hrabal, "Postrzyżyny" )

>Racjonaliści winni szukać argumentów racjonalnych, a nie emocjonalnych
LITOSCI! Czy nie wystarczy że lekarka mówi mi czego co mi jeść wolno a czego nie? Z biegiem lat jedna lista się kurczy, a druga rozrasta. A już powiedziałem tej ślicznej, młodej damie, że jak przeniesie śliwowicę z listy rzeczy dozwolonych na listę rzeczy niedozwolonych, to ma mi dać lekarstwo które wyleczy mnie z życia, a jak przeniesie roladę, to ja ją z życia wyleczę strażackim toporkiem !
: )

Wiem, wiem.. także przy stole człowiek powinen się zachowywać racjonalnie, ale... kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kotletem.

Na poważnie:
>Masowe i szybkie odrzucenie jedzenia mięsa zwierząt może przynieść zwierzętom gospodarczym (jako całości) więcej złego niż dobrego.
Po zastanowieniu, zgadzam się. Także ludzkości nic dobrego by nie przyniosło, co z artykułu w Polityce też wynika.

>Warto też zastanowić się czy domowe pieszczochy trzymane są dla ich szczęścia, czy dla szczęścia ich właścicieli?
To wielkiego zastanowienia nie wymaga. Pół biedy jeśli właściciel potrafi o zwierzę zadbać. Niestety tu brakuje egzekwowanego prawa, ale jeszcze częściej zwykłej ludzkiej kultury.

>Czyżbyś z którejś mojej wypowiedzi wyciągnął błędny wniosek, jakobym była wege?

Nie ale jesteś lekarką (to wada w rozmowach o kuchni)

Mój dialog z panią doktor:

- Czy mogę jeść wątróbkę ?
- Tak ale w ograniczonych ilościag
- Czyli
- 10 dkg
(udało mi się wytragować 20)
- A czy do tego mogę jeszcze zjeść gulasz?
- Tak, ale następnego dnia

Rozumiesz????? Dopiero następnego dnia!!!!!


Ciekawe co powie jak się przyznam, że od innej lekarki dostałem recept na potrawę z 1 kg serduszek kurzych

.
>>>>Racjonaliści winni szukać argumentów racjonalnych, a nie emocjonalnych
>LITOŚCI!
Czy nie wystarczy że lekarka mówi mi czego co mi jeść wolno a czego nie?
Na Pańskie szczęście racjonaliści nic nie każą robić ani w nic nie każą wierzyć, gdyż wiedzą, że wszelkie nakazy są nieracjonalne. Uważają tylko wobec siebie samych, że należy starać się być racjonalnym. Wyżej przecież napisałem: www.racjon(*)m.php/s,580408/z,0/d,8#w581093

>Z biegiem lat jedna lista się kurczy, a druga rozrasta. A już powiedziałem tej ślicznej, młodej damie, że jak przeniesie śliwowicę z listy rzeczy dozwolonych na listę rzeczy niedozwolonych, to ma mi dać lekarstwo które wyleczy mnie z życia, a jak przeniesie roladę, to ja ją z życia wyleczę strażackim toporkiem!
> : )
LITOŚCI!

>Wiem, wiem.. także przy stole człowiek powinien się zachowywać racjonalnie, ale... kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kotletem.
Ja już od dawna niewiniątkiem nie jestem.

> Na poważnie:
>>>>Masowe i szybkie odrzucenie jedzenia mięsa zwierząt może przynieść zwierzętom gospodarczym (jako całości) więcej złego niż dobrego.
>Po zastanowieniu, zgadzam się. Także ludzkości nic dobrego by nie przyniosło, co z artykułu w Polityce też wynika.
Redaktorzy Marcin Rotkiewicz oraz Paweł Walewski to racjonaliści i zrozumiałe, iż o racjonalny wywód się starają.

>>>>Warto też zastanowić się czy domowe pieszczochy trzymane są dla ich szczęścia, czy dla szczęścia ich właścicieli?
>To wielkiego zastanowienia nie wymaga. Pół biedy jeśli właściciel potrafi o zwierzę zadbać. Niestety tu brakuje egzekwowanego prawa, ale jeszcze częściej zwykłej ludzkiej kultury.
Ale za to jest wielka wprost przeogromna miłość do zwierząt i każdy kto bardziej szanuje zwierzęce poczucie godności od tej wielkiej miłości, to zaraz wróg nieprzejednany. A mnie ciągle np. wydaje się szczęśliwszym jest głodny dachowiec walczący ze szczurami niż pupil paniusi wcześnie wykastrowany.

Pozdrawiam.

@@@
.

mickiewicz.kulturalna.com/a-7453.html

>> bo może wyjść (i wyszła) kiszka. >
> Nikt nas - Wielce Szanowny Panie - nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami. >
Tak
> Ale tak jak ja nie jestem obiektywnym sędzią Pańskich wypowiedzi, tak też Pan nie jest moich. >
> Czytelnicy, którzy nas czytają, to w większości bardzo inteligentni ludzie i ich oceny mają dla mnie zasadnicze znaczenie. Zostawmy im oceny. >
Tak
> Myślę, że nie mamy sobie już nic do powiedzenia >
Tak.

.
>mickiewicz.kulturalna.com/a-7453.html
Dokładnie trafił Pan (no może Mickiewicz) w rzeczy sedno!
- «I cóż, wilku, nie idziesz?»
- «Co nie, to nie, bratku: Lepszy w wolności kęsek lada jaki
Niźli w niewoli przysmaki» -
Rzekł - i drapnąwszy co miał skoku w łapie,
Aż dotąd drapie!

Pozdrawiam serdecznie.

@@@
.

>Ale za to jest wielka wprost przeogromna miłość do zwierząt i każdy kto bardziej szanuje zwierzęce poczucie godności od tej wielkiej miłości, to zaraz wróg nieprzejednany. A mnie ciągle np. wydaje się szczęśliwszym jest głodny dachowiec walczący ze szczurami niż pupil paniusi wcześnie wykastrowany.
>Pozdrawiam.
>@@@
>.

Moim zdaniem to zbyt antropomorficzne postrzeganie zwierząt. Koty i psy owszem, mają pewne potrzeby emocjonalne, ale nie w tym sensie, że poszukują sensu życia i mają poczucie godności. Kastracja nie jest dla zwierzęcia krzywdą, wręcz przeciwnie, chroni go od instynktów, które kosztują dużo energii.

Z drugiej strony, głodny dachowiec walczący ze szczurami ma ogromną szansę nie tylko na głodowanie, co samo w sobie fajne nie jest, ale na śmierć w męczarniach od pospolitych chorób i kół samochodu. A nawet patrząc z "ludzkiej" perspektywy - myślisz, że to poczucie godności byłoby tak dużo warte dla kotki, która np. nie jest w stanie wykarmić kociąt? To wesołe życie dachowca wcale nie jest takie różowe, a miłość paniuś może i jest czasem przesadzona, ale wcale nie aż tak irracjonalna, jak się niektórym wydaje.