Wiara to naturalna funkcja mózgu wykształcona do przewidywania przyszłości. 
W tym momencie należy zastanowić się nad podstawowymi pojęciami: przeszłość, przyszłość i teraźniejszość. O ile przeszłość i przyszłość są w miarę zrozumiałe o tyle teraźniejszość stanowi problem. Nie jest punktem w czasie, trwa jakiś czas ale to inna historia. W każdym razie z punktu widzenia ludzkiego mózgu obserwowane zjawisko istnieje jako swego rodzaju połączenie przeszłości i przyszłości.
Wiara to przewidywanie przyszłości w różnej skali. Mam nadzieję, czyli wierzę, że kupię chleb gdy skończę to pisać. Oznacza to, że przewiduję przy okazji całe mnóstwo wydarzeń. Począwszy od tego, że buty nie rozlecą mi się przy zakładaniu, zamek w drzwiach będzie działał podobnie jak ten w furtce. Że nie będzie dziury w chodniku i sklep będzie otwarty a samochód z pieczywem nie rozjedzie mnie na przejściu... Gdy lepiej się przyjrzeć okaże się, że przewidujemy całkiem trafnie ogromną ilość zdarzeń. Mój mózg wierzy w to co przewiduje i na ogół się to sprawdza. Tam gdzie się nie sprawdza potrzebna jest nauka przewidująca to bardziej trafnie. Z faktu, że automatycznie, bez zwracania na to uwagi, przewidujemy ogromną ilość zdarzeń wynika, że nasz mózg opiera się na wierze. Wierze w to, że to co było, będzie. Wierze, że jeśli postanowię pójść po chleb wszystkie zdarzenia do tego niezbędne nastąpią włącznie z tym, że słońce będzie świecić a powódź nie nastąpi.
Podobnie działają mózgi zwierząt, kot widząc mysz umykającą do jakiejś dziury siada i czeka wierząc, że mysz z tej dziury wyjdzie. Nie zawsze się to sprawdza ale najczęściej tak.
Mózg ludzki jest trochę bardziej złożony, na tyle bardziej, że z wiary potrafi zbudować religię.

>.
>Według mnie wiara jest jedną z kilku podstawowych postaw poznawczych rzeczywistości występujących wśród ludzi i oczywiście, że tak jak wszystkie postawy jest wytworem mózgu, ale mam spore wątpliwości, czy można takie różne wszakże postawy nazywać funkcjami?[/color][/url]

Postawa jest wyuczona a wiara wrodzona i cechuje nie tylko ludzi. Jest funkcją przyporządkowującą wartości ze zbioru otaczającej i dostępnej nam rzeczywistości zbiorowi wyobrażonemu. Funkcja jest realizowana przez układ nerwowy człowieka. Zbiorem wyobrażonym może być bóg, grupa bogów, czy dowolna inna idea. Może nim też być konfiguracja najbliższego otoczenia jak krzesło pozostające w tym samym miejscu gdy z niego wstanę. Itd.
Pański błąd polegający na uznawaniu wiary za postawę można porównać do twierdzenia że Słońce krąży naokoło Ziemi.
Niestety samo słowo wiara zostało zawłaszczone przez różne kościoły, u nas katolicki, i dlatego choć istnieje słowo "religia" powszechnym jest pytanie "czy jesteś wierzący?" a nie czy "jesteś religijny?".

.
Zgadzam się, iż umysł jest funkcją mózgu, co obejmuje całokształt naszego myślenia (intelektu), ale od tego do uznania,
iż wiara, sceptycyzm, racjonalizm światopoglądowy, fobie itp ludzkie przypadłości są funkcjami mózgu jeszcze droga daleka.
www.racjon(*)/q,Na.poczatku.jest.mozg.gadzi
www.racjon(*)raba.slonia.a.posilkiem.zachwy
www.racjon(*)m.php/z,0/d,7/s,665367#w666115
www.racjon(*)m.php/z,0/d,7/s,665367#w666166
www.racjon(*)m.php/z,0/d,7/s,665367#w666172
www.racjon(*).php/s,665367/z,0/d,12#w667017

Według mnie wiara jest jedną z kilku podstawowych postaw poznawczych rzeczywistości występujących wśród ludzi i oczywiście, że tak jak wszystkie postawy jest wytworem mózgu, ale mam spore wątpliwości, czy można takie różne wszakże postawy nazywać funkcjami?
>Postawa jest wyuczona a wiara wrodzona i cechuje nie tylko ludzi.
I Pan w to wierzy? Trudno ja nic z tym zrobić już nie mogę, gdyż z wiarą nie ma dyskusji, a i czasu szkoda. Wierzącego nikt nie przekona, iż białe jest białe, a czarne jest czarne, gdy on wierzy inaczej.
www.racjon(*).php/z,0/d,28/s,511985#w517041
Przecież Szanownemu Panu nawet nie chciało się przeczytać ze zrozumieniem wypowiedzi Pańskich oponentów w tym wątku i zastanowić się nad przedstawianymi przez nich argumentami.

> Jest funkcją przyporządkowującą wartości ze zbioru otaczającej i dostępnej nam rzeczywistości zbiorowi wyobrażonemu. Funkcja jest realizowana przez układ nerwowy człowieka. Zbiorem wyobrażonym może być bóg, grupa bogów, czy dowolna inna idea. Może nim też być konfiguracja najbliższego otoczenia jak krzesło pozostające w tym samym miejscu gdy z niego wstanę. Itd.
Może to i bardzo mądre stwierdzenia, ale ja nie umiem w nim żadnego sensu się doszukać i jest to dla mnie tylko bełkot. Każdy z nas ma swoje autorytety. Pan ma wiarę we własną słuszność, dla mnie najwyższym autorytetem jest aktualny dorobek nauk przyrodoznawczych. Nigdzie w naukach przyrodoznawczych, ale także społecznych nie znajduję potwierdzenia dla Pańskich tez. Gdy się mylę to proszę o konkretne źródła.

>Pański błąd polegający na uznawaniu wiary za postawę można porównać do twierdzenia że Słońce krąży naokoło Ziemi.
Wielce Szanowny Panie, mój zasadniczy błąd polega na tym, iż nie pieprzę to co mi się zdaje i w co wierzę, tylko na potwierdzenie swoich poglądów przedstawiam poważne argumenty oparte na badaniach uczonych zajmujących się określoną problematyką. Panu zaś nawet nie chciało ich się przejrzeć, gdyż już z założenia wierzy Pan w jedynosłuszność swojej racji. www.racjonalista.pl/forum.php/s,545469 Ale nie musi Pan, gdyż ja wszystkie swoje posty, kieruję tylko do inteligencji zdolnej je zrozumieć.

>Niestety samo słowo wiara zostało zawłaszczone przez różne kościoły, u nas katolicki, i dlatego choć istnieje słowo "religia" powszechnym jest pytanie "czy jesteś wierzący?" a nie czy "jesteś religijny?".
I Pan z tym kościelnym zawłaszczeniem swoją jeszcze głębszą wiarą konkuruje? To odwrotnie ode mnie, gdy ja sceptyczne samodzielne myślenie (właśnie niewiarę) preferuję. Naprawdę Pan wierzy, iż potrafi Pan swoją wiarę wmusić racjonalistom? I to tak prymitywnie bez poważnych argumentów merytorycznych. www.racjon(*)m.php/z,0/d,3/s,680953#w681339

Miłego dnia.

@@@
.

>> Religia to zjawisko społeczne, do zaistnienia którego nie musi zajść ani jedno indywidualne przekonanie o prawdziwości głoszonych przez nią doktryn, ale konieczna jest wiara, że takie przekonanie jest udziałem pozostałych wyznawców.
>Chyba nawet wiara w wiarę pozostałych wiernych nie jest dla religii konieczna
A znasz przypadek, by religia zaistniała mimo poczucia zespołowego pajacowania?

> Kościoły istnieją wtedy, gdy ich działalność jest opłacalna ekonomicznie
Fenomen religii m.in. w tym, że kasa nie jest do jej zaistnienia konieczna.

Ostatecznie więc element wiary w religii zachodzi, tyle, że nie wobec doktryny, lecz w wymiarze społecznym. A naszych skłonności do takich wyborów dowiódł Stanley Milgram.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

Człowiek to istota religijna. Nie ma człowieka, który by nie wierzył w rzeczywistość ostateczną, a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem. Tak naprawdę nawet zapiekli ateiści wierzą - i żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała. Ci ludzie wypowiadają sądy wartościujące, operują kategoriami etycznymi, estetycznymi, itp. Dla ateisty konsekwentnego wszelkie normy moralne to bełkot.

>Postawa jest wyuczona i cechuje nie tylko ludzi<
... można by się zgodzić...

>a wiara wrodzona...<
>...Jest funkcją przyporządkowującą wartości ze zbioru otaczającej i dostępnej nam rzeczywistości zbiorowi wyobrażonemu...<
... totalna bzdura. Myli pan wiarę (zawsze nabytą) z potrzebą wierzenia (powtarzam, z potrzebą wierzenia, a nie z potrzebą wiary), jaka rzeczywiście wydaje się być jedną z potrzeb instynktownych. Jest to związane (wraz z innymi instynktami) z okresem nauki i dojrzewania do samodzielnego życia. W tym okresie młode potrzebuje "wierzyć", iż to co przekazują mu dorosłe osobniki jest prawidłowe i potrzebne do samodzielnego przeżycia. Warto zauważyć, że rola instynktu i potrzeby "wierzenia", u różnych gatunków nie jest taka sama. U gatunków "prymitywnych" (zwłaszcza u tych gdzie nikt nie opiekuje się "potomstwem") do nauki zasad przeżycia wystarczy sam instynkt. Natomiast u naczelnych (zwłaszcza u człowieka) rola instynktu w nauce jest dużo mniejsza...
... co do wiary, czyli (można by powiedzieć) "wyższego stadium przekonania" to zawsze jest nabyta, czy to przez doświadczenie własne, czy to poprzez nauki i przekazy innych. Poza tym "wiara" podlega ewolucji i zmianie. Inaczej nie byłaby możliwa tresura a pan, tak jak w średniowieczu, wierzyłby w geocentryzm. Gdyby wiara (zwłaszcza w coś czego samemu nie można zbadać i doświadvczyć) nie podlegała zmianom to któż by się interesował dziełem Kopernika, kto by je promował i przekazywał potomnym?...
... kościół dobrze wie, że wiara podlega zmianom, dlatego tak bardzo broni dogmatów i sprzeciwia się nauce naruszającej te dogmaty. Dlatego kiedyś stworzył "czarną listę" na której umieścił również dzieło Kopernika. Dlatego tak bardzo stara się odrzucić datrwinizm, lub chociaż pogodzić go z kreacjonizmem. Tylko że tak naprawdę chodzi tylko o jeden dogmat. Dogmat nawet nie spisany i oficjalnie nie promowany. Dogmat mówiący o tym, że bez kleru wiara w Boga jest niemożliwa. Jeżeli zaczną upadać dogmaty, to w końcu ktoś zada pytanie -czy kler jest koniecznie potrzebny?...

>Funkcja jest realizowana przez układ nerwowy człowieka.<
... realizowanym, w jakim sensie? Układ nerwowy nie może sam czegokolwiek tworzyć (wiary również), ani czegokolwiek nadzorować (również wiary), skoro jedynie przekazuje bodźce i sygnały do i z jednego do drugiego miejsca/ośrodka...

>Zbiorem wyobrażonym może być bóg, grupa bogów, czy dowolna inna idea.<
... fakt, mogą i są tylko wyobrażeniem...

>Pański błąd polegający na uznawaniu wiary za postawę można porównać do twierdzenia że Słońce krąży naokoło Ziemi.<
... a nie odwrotnie?...

>Niestety samo słowo wiara zostało zawłaszczone przez różne kościoły, u nas katolicki, i dlatego choć istnieje słowo "religia" powszechnym jest pytanie "czy jesteś wierzący?" a nie czy "jesteś religijny?".<
... to zabieg psychologiczny i socjologiczny mający przekonać, że tylko przynależność religijna i posłuszeństwo klerowi jest wyznacznikiem wiary. A przy okazji, każdego "wierzącego" powinno się spytać "czy wierzy Bogu, skoro na każdym kroku potrzebuje gwaranta oraz nadzorcy z batem i marchewką, w postaci kościoła i kleru"...

---

... nauka jest nienawistna teizmowi, gdyż prowadzi do deizmu. A ten wyklucza wpływ "Boga i kleru" na życie doczesne...

>> Kościoły istnieją wtedy, gdy ich działalność jest opłacalna ekonomicznie
>Fenomen religii m.in. w tym, że kasa nie jest do jej zaistnienia konieczna.<<

... oba zdania nie są sprzeczne. Do zaistnienia kasa nie jest potrzebna. Ale do utrzymania w dłuższym czasie, do rozwoju i rozprzestrzeniania, owszem kasa jest już dość przydatna. A już na pewno jest potrzebna do utrzymania "nadzorców" tejże wiary i samych wiernych...😂

---

... nauka jest nienawistna teizmowi, gdyż prowadzi do deizmu. A ten wyklucza wpływ "Boga i kleru" na życie doczesne...

>Człowiek to istota religijna. Nie ma człowieka, który by nie wierzył w rzeczywistość ostateczną, a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem. Tak naprawdę nawet zapiekli ateiści wierzą - i żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała. Ci ludzie wypowiadają sądy wartościujące, operują kategoriami etycznymi, estetycznymi, itp. Dla ateisty konsekwentnego wszelkie normy moralne to bełkot.

Dla mnie bełkot to to, co ty piszesz. Może lepiej napisz, co to jest ta "rzeczywistość ostateczna" i co jej istnienie lub nie ma do życia i sądów wartościujących?

---

Wzruszają mnie nutrie.

>>Człowiek to istota religijna. Nie ma człowieka, który by nie wierzył w rzeczywistość ostateczną, a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem. Tak naprawdę nawet zapiekli ateiści wierzą - i żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała. Ci ludzie wypowiadają sądy wartościujące, operują kategoriami etycznymi, estetycznymi, itp. Dla ateisty konsekwentnego wszelkie normy moralne to bełkot.
>Dla mnie bełkot to to, co ty piszesz. Może lepiej napisz, co to jest ta "rzeczywistość ostateczna" i co jej istnienie lub nie ma do życia i sądów wartościujących?

Przecież to elementarne, ateiści tak naprawdę wierzą w bozie, nieba czy inne śmiesznostki. Gdyby nie wierzyli to cóż niby powstrzymywałoby ich przed mordowaniem dziewic i gwałceniem księży? Jak nie ma boga to wszystko wolno a skoro wszystkiego nie wolno to wniosek nasuwa się sam.

---

Pierwsza rewolta winna być rewoltą przeciwko tyranii teologii, przeciw widmu boga. Dopóki mamy pana w niebiosach, dopóty będziemy niewolnikami.
Michaił Bakunin.

>Człowiek to istota religijna.

Człowiek to istota głupia. Takie przypadki chodzą po ludziach.

>... a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem.

Nie spotkałeś się jeszcze z wieloma faktami.
Lecz nie wywołuje to w Tobie żadnej konstruktywnej refleksji.

Drobner, poza 'bełkotem' o 'rzeczywistości ostatecznej'

Ma bardzo dużo.
Jeśli coś wartościuję, to uznaję, że istnieje rzeczywistość wyższa, a mówiąc dokładnie: rzeczywistość wartości. Że wartości istnieją realnie, tak jak istnieje Nowy Jork.
Bo inaczej wartości byłby urojeniem.
Kiedy więc mówisz, że pedofilia jest zła, to znaczy że uznajesz że istnieje jakieś obiektywne zło.
A nauka tego nie potwierdza. Więc powinieneś przestać wierzyć, że cokolwiek jest złe.

>>>Człowiek to istota religijna. Nie ma człowieka, który by nie wierzył w rzeczywistość ostateczną, a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem. Tak naprawdę nawet zapiekli ateiści wierzą - i żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała. Ci ludzie wypowiadają sądy wartościujące, operują kategoriami etycznymi, estetycznymi, itp. Dla ateisty konsekwentnego wszelkie normy moralne to bełkot.
>>Dla mnie bełkot to to, co ty piszesz. Może lepiej napisz, co to jest ta "rzeczywistość ostateczna" i co jej istnienie lub nie ma do życia i sądów wartościujących?
>Przecież to elementarne, ateiści tak naprawdę wierzą w bozie, nieba czy inne śmiesznostki. Gdyby nie wierzyli to cóż niby powstrzymywałoby ich przed mordowaniem dziewic i gwałceniem księży? Jak nie ma boga to wszystko wolno a skoro wszystkiego nie wolno to wniosek nasuwa się sam.

Nie koniecznie w Boga. Ale wierzą że jest coś więcej poza tym, co widać.
Masz jakieś zasady moralne?
Jak masz, to powiedz: są to zasady obiektywne, czy subiektywne?

>zapiekli ateiści [...] żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała.
Tylko Ci się wydaje, bo choć faktycznie Wy wierzący i my ateiści żyjemy podobnie, to dzieje się tak nie dlatego, że ateiści żyją, jakby wierzyli, lecz dlatego, że wierzący żyją, jakby nie wierzyli.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>Nie spotkałeś się jeszcze z wieloma faktami.
>Lecz nie wywołuje to w Tobie żadnej konstruktywnej refleksji.
A w Tobie jakie konstruktywne refleksje wywołują nienapotkane fakty?

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>>Nie spotkałeś się jeszcze z wieloma faktami.
>>Lecz nie wywołuje to w Tobie żadnej konstruktywnej refleksji.
>A w Tobie jakie konstruktywne refleksje wywołują nienapotkane fakty?

A choćby potrzeba wstrzemięźliwości w operowaniu kwantyfikatorami ogólnymi ('dużymi').

Drobner, wymijająco...

>Nie koniecznie w Boga. Ale wierzą że jest coś więcej poza tym, co widać.

Coś więcej czyli co dokładnie? No i skąd to wiesz? Sondaże jakieś wśród ateistów przeprowadzałeś? Czy tak sobie napisałeś i liczysz, że na piękne oczy to przejdzie?

>Masz jakieś zasady moralne?

Jakieś mam.

>Jak masz, to powiedz: są to zasady obiektywne, czy subiektywne?

Obiektywne to chyba tylko w bajkach lub religijnych mitach się pojawiają, w realnym świecie to raczej subiektywne choć w dużej mierze pokrywające się występują, vide zakaz morderstwa (od, którego są wyjątki) czy potępienie kradzieży (również są wyjątki).

Teraz będziesz starał się "udowodnić", że nie jestem ateistą? Nie wierzę w kosmicznego czarodzieja więc nie powinienem mieć żadnych zasad?

---

Pierwsza rewolta winna być rewoltą przeciwko tyranii teologii, przeciw widmu boga. Dopóki mamy pana w niebiosach, dopóty będziemy niewolnikami.
Michaił Bakunin.