Wiara to naturalna funkcja mózgu wykształcona do przewidywania przyszłości. 
W tym momencie należy zastanowić się nad podstawowymi pojęciami: przeszłość, przyszłość i teraźniejszość. O ile przeszłość i przyszłość są w miarę zrozumiałe o tyle teraźniejszość stanowi problem. Nie jest punktem w czasie, trwa jakiś czas ale to inna historia. W każdym razie z punktu widzenia ludzkiego mózgu obserwowane zjawisko istnieje jako swego rodzaju połączenie przeszłości i przyszłości.
Wiara to przewidywanie przyszłości w różnej skali. Mam nadzieję, czyli wierzę, że kupię chleb gdy skończę to pisać. Oznacza to, że przewiduję przy okazji całe mnóstwo wydarzeń. Począwszy od tego, że buty nie rozlecą mi się przy zakładaniu, zamek w drzwiach będzie działał podobnie jak ten w furtce. Że nie będzie dziury w chodniku i sklep będzie otwarty a samochód z pieczywem nie rozjedzie mnie na przejściu... Gdy lepiej się przyjrzeć okaże się, że przewidujemy całkiem trafnie ogromną ilość zdarzeń. Mój mózg wierzy w to co przewiduje i na ogół się to sprawdza. Tam gdzie się nie sprawdza potrzebna jest nauka przewidująca to bardziej trafnie. Z faktu, że automatycznie, bez zwracania na to uwagi, przewidujemy ogromną ilość zdarzeń wynika, że nasz mózg opiera się na wierze. Wierze w to, że to co było, będzie. Wierze, że jeśli postanowię pójść po chleb wszystkie zdarzenia do tego niezbędne nastąpią włącznie z tym, że słońce będzie świecić a powódź nie nastąpi.
Podobnie działają mózgi zwierząt, kot widząc mysz umykającą do jakiejś dziury siada i czeka wierząc, że mysz z tej dziury wyjdzie. Nie zawsze się to sprawdza ale najczęściej tak.
Mózg ludzki jest trochę bardziej złożony, na tyle bardziej, że z wiary potrafi zbudować religię.

>
Raczej Ty, albowiem

mój opozycyjny apel o Zasadę na własną przekułeś chwałę.

Taki to z Ciebie Sobie-sław.

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

>> Jest funkcją przyporządkowującą wartości ze zbioru otaczającej i dostępnej nam rzeczywistości zbiorowi wyobrażonemu. Funkcja jest realizowana przez układ nerwowy człowieka. Zbiorem wyobrażonym może być bóg, grupa bogów, czy dowolna inna idea. Może nim też być konfiguracja najbliższego otoczenia jak krzesło pozostające w tym samym miejscu gdy z niego wstanę. Itd.
>Może to i bardzo mądre stwierdzenia, ale ja nie umiem w nim żadnego sensu się doszukać i jest to dla mnie tylko bełkot. Każdy z nas ma swoje autorytety. Pan ma wiarę we własną słuszność, dla mnie najwyższym autorytetem jest aktualny dorobek nauk przyrodoznawczych. Nigdzie w naukach przyrodoznawczych, ale także społecznych nie znajduję potwierdzenia dla Pańskich tez. Gdy się mylę to proszę o konkretne źródła.

Drogi Panie jest Pan po prostu analfabetą. Przyporządkowanie wartości jednego zbioru wartościom drugiego to właśnie jest funkcja lecz Pan nie widzi w tym sensu. Dokonał Pan rewelacyjnego odkrycia: Leibniz, Fermat, Newton, Kartezjusz i cała reszta im podobnych zwyczajnie bełkoczą. Jestem pełen podziwu i na tym kończę dyskusję.

>>
>Raczej Ty, albowiem
>mój opozycyjny apel o Zasadę na własną przekułeś chwałę.
>Taki to z Ciebie Sobie-sław.

A jakaż to chwała dla mnie, kiedy przyznaję, że Zasad czy Kwantyfikatorów 'objawiać' Ci nie mogę z co najmniej trzech oczywistych powodów:
1. 'nauk' takich i 'objawień' Ty już nie potrzebujesz, znając je;
2. kimże jestem ja, bym się tak czynić ośmielał?;
3. nie istnieje nic, co mogłoby być 'objawione'.

Możemy zatem sobie wspólnie pomilczeć, jak wszyscy ci, którzy znają Odpowiedź na to jedyne Pytanie...

Drobner, chętnie milczący

.
Wiara to naturalna funkcja mózgu wykształcona do przewidywania przyszłości.

> W skrócie, można przyjąć, że wiara to naturalna funkcja mózgu
A skąd Pan to wziął? Nigdzie się z taką funkcją nie spotkałem: (...)
______________

>Jest funkcją przyporządkowującą wartości ze zbioru otaczającej i dostępnej nam rzeczywistości zbiorowi wyobrażonemu. Funkcja jest realizowana przez układ nerwowy człowieka. Zbiorem wyobrażonym może być bóg, grupa bogów, czy dowolna inna idea. Może nim też być konfiguracja najbliższego otoczenia jak krzesło pozostające w tym samym miejscu gdy z niego wstanę. Itd.
Może to i bardzo mądre stwierdzenia, ale ja nie umiem w nim żadnego sensu się doszukać i jest to dla mnie tylko bełkot. Każdy z nas ma swoje autorytety. Pan ma wiarę we własną słuszność, dla mnie najwyższym autorytetem jest aktualny dorobek nauk przyrodoznawczych. Nigdzie w naukach przyrodoznawczych, ale także społecznych nie znajduję potwierdzenia dla Pańskich tez. Gdy się mylę to proszę o konkretne źródła.
>Drogi Panie jest Pan po prostu analfabetą.
Możliwe, ale raczej nie jestem idiotą.

> Przyporządkowanie wartości jednego zbioru wartościom drugiego to właśnie jest funkcja lecz Pan nie widzi w tym sensu.
Zupełnie nie widzę, gdyż nikt tu o matematycznych funkcjach nie pisał. Rozmawialiśmy tu o funkcjach mózgu:
Funkcja
1. «zadanie, które spełnia lub ma spełnić jakaś osoba lub rzecz»
2. «czyjeś stanowisko lub zakres obowiązków»
3. «możliwość wykonania określonej operacji przez urządzenie lub program komputerowy»
4. «wzajemny stosunek zjawisk, z których jedno wynika z drugiego»

>Dokonał Pan rewelacyjnego odkrycia: Leibniz, Fermat, Newton, Kartezjusz i cała reszta im podobnych zwyczajnie bełkoczą.
Nie, w przeciwieństwie do Pana to byli geniusze, tyle tylko, iż tu ani ja, ani też nikt inny funkcjami matematycznymi się nie zajmował, a żaden z nich Pana nie przewidział.
Funkcja
5. matematyczna. «przyporządkowanie elementom pewnego zbioru elementów innego lub tego samego zbioru»

funkcja całkowalna mat. «funkcja, której całka istnieje»
funkcja ciągła mat. «funkcja, której wykresem jest linia ciągła»
Mam ogromne wątpliwości czy Pan zrozumiał temat, który próbował Pan tu zainicjować?

> Jestem pełen podziwu i na tym kończę dyskusję.
Wypadałoby, gdyż nikt nas nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami.

@@@
.

>A skąd Pan to wziął? Nigdzie się z taką funkcją nie spotkałem: (...)
A bo może nie spotkałeś się jeszcze z wieloma faktami?

(Drobnerowi, wypunktowującemu Przypadki wg zasady, z którą się - mimo starań - nie spotkałam.)

---

Odejdę z forum gdy moje saldo punktowe dojdzie do 30 tysięcy.

.
Wiara to naturalna funkcja mózgu wykształcona do przewidywania przyszłości.

> W skrócie, można przyjąć, że wiara to naturalna funkcja mózgu
A skąd Pan to wziął? Nigdzie się z taką funkcją nie spotkałem: (...)

>A bo może nie spotkałeś się jeszcze z wieloma faktami?
www.racjon(*)m.php/z,0/d,3/s,646691#w646869
www.racjon(*).php/z,0/d,20/s,625242#w626816

@@@
.

>>>>Człowiek to istota religijna. Nie ma człowieka, który by nie wierzył w rzeczywistość ostateczną, a przynajmniej ja takiego człowieka nie spotkałem.

To więc widać z kim przestajesz. Ja Tobie powiem, że ta Twoja "wieczność ostateczna" polega na tym, że wracasz do NATURY, a raczej atomy z jakich zostałeś zbudowany przez tą samą NATURĘ. Robaki mają krótkotrwałą radość z wyżerki, bo też zdychają i jako atomy wracają do NATURY. Taki jest cykl zamknięty na tym największym znanym ludzkości statku kosmicznym nazywanym przez widoczną, ludzką zarozumiałość, Ziemią. W procesie krążenia materii, taki obieg jest naturalny. Tak więc nie wiesz czy jakiś atom nie był składnikiem ciała chorego na leprę, a Twoje atomy np. bakterii gruźliczych nie będą kiedyś tam wykorzystane przy tworzeniu nowego życia. Tak można to widzieć, bo atomy nie chorują na ludzkie przypadłości! W tym więc tkwi Twoje "wieczne trwanie". Oczywiście, że nie masz pojęcia kto dysponuje akurat Twoimi atomami. Może następne pokolenia tych robaków? Takie pojęcia wprowadzają smutne refleksje i u słabszych psychicznie mogą wywoływać stresy lękowe na granicy paranoi i totalną beznadzieję. W każdym bądź razie bilans materii winien, przynajmniej teoretycznie jak w księgowości, wyjść na zero. Uciekają się więc do tych, którzy mają dokładną "wiedzę" na ten temat i wciskają Tobie kit o duszy (zauważ niematerialnej), byś był pewien, że nie wszystek umrzesz. Umrzesz wtedy "zdrowszy" psychicznie.

>Tak naprawdę nawet zapiekli ateiści wierzą - i żyją tak, jakby ta rzeczywistość wyższa naprawdę istniała. Ci ludzie wypowiadają sądy wartościujące, operują kategoriami etycznymi, estetycznymi, itp. Dla ateisty konsekwentnego wszelkie normy moralne to bełkot.

Moje stanowisko określiłem poniżej.

>>>Dla mnie bełkot to to, co ty piszesz. Może lepiej napisz, co to jest ta "rzeczywistość ostateczna" i co jej istnienie lub nie ma do życia i sądów wartościujących?
>>Przecież to elementarne, ateiści tak naprawdę wierzą w bozie, nieba czy inne śmiesznostki. Gdyby nie wierzyli to cóż niby powstrzymywałoby ich przed mordowaniem dziewic i gwałceniem księży? Jak nie ma boga to wszystko wolno a skoro wszystkiego nie wolno to wniosek nasuwa się sam.

Co za kapitalnie genialna logika!

>Nie koniecznie w Boga. Ale wierzą że jest coś więcej poza tym, co widać.
>Masz jakieś zasady moralne?
>Jak masz, to powiedz: są to zasady obiektywne, czy subiektywne?

Ale motasz! Jeśli Ty masz zasady jakieś tam, to oczywistym, że są subiektywnymi. A co to jest obiektywizm? Suma , czy też średnia wszystkich subiektywizmów? Tym bardziej, że mówisz o zasadach moralnych mogących być bardzo różnymi. Np. wg zasad moralnych katolika grzeczne dziewczynki idą do nieba. Ale niegrzeczne mają niebo na ziemi. W islamie niegrzeczne dziewczynki są kamieniowane. Wszystko wg zasad moralnych. Obiektywnych czy subiektywnych? Twoich czy powszechnych?
No to przekazuję Wam znak pokoju.

---

Jednak jestem lepszy niż moja reputacja