Kilka razy poruszałem już ten temat, jednak sam mam tutaj sporo wątpliwości.

Moralność w naszej kulturze odwołuje się do personalizmu. Aby mówić o takiej moralności, należy najpierw przyjąć pewne dogmaty:
- człowiek stanowi spójną całość, jest traktowany jako jednostka
- człowiek to podmiot mający wolną wolę, w pełni odpowiedzialny za swoje decyzje
- czyny mogą być moralne (dobre, neutralne) lub niemoralne (złe)
- człowiek jest karany za zło i wynagradzany za dobro

Przyjęto taki model, ponieważ jest korzystny i dobrze sprawdza się w systemie prawnym. Ciężko byłoby stworzyć inne prawo, takie które nie opiera się na tych dogmatach.

Konsekwencją przyjęcia takich założeń w codziennym myśleniu jest:
- ocenianie ludzi
- obarczanie ludzi odpowiedzialnością, zrzucanie winy zawsze na jednostkę
- akceptacja i "miłość" warunkowa

Istnienie takich norm powoduje, że zawsze są osoby, które do nich nie pasują, takie które dopasowują się do norm żeby podnieść swoją samoocenę, takie które lekceważą wszystkie normy, bo nie pasują im niektóre, albo w dzieciństwie nie pasowało im bycie ocenianym na podstawie zewnętrznych zachowań. Ludzie także tworzą sobie podwójne standardy, bo w jednej wersji muszą pasować do norm, a w drugiej są sobą - kimś kto niekoniecznie do nich pasuje.

Personalizm wykorzystuje się też w do zrzucania na kogoś winy, tam gdzie działają oczywiste mechanizmy - np prohibicja na alkohol zwiększa produkcję nielegalnego alkoholu - wzrasta ilość zatruć. Polityk mówi "my nie kazaliśmy tym ludziom tego pić". "Ja nie kazałem nikomu kupować drogo, albo godzić się na głodową pensję" - to klasyczne odwołanie do personalizmu.

Przeciwieństwo personalizmu jest wynikiem myślenia dedukcyjnego. Podmiot nie jest już spójnym obiektem, tylko wypadkową mniejszych obiektów. Przyczyny leżą poza podmiotem, ponieważ aby człowiek powstał musiał zostać ukształtowany przez czynniki, które nie zależą od niego. Żeby mieć realną odpowiedzialność musiałby sam siebie stworzyć, ale w tym celu musiałby istnieć już wcześniej i znów musiałby być ukształtowany przez samego siebie jeszcze wcześniej. W rzeczywistości:
- człowiek nie stanowi spójnej całości, jest sumą mechanizmów często sprzecznych i nielogicznych (emocje)
- człowiek nie jest podmiotem, a jego decyzje są podejmowane na podstawie mechanizmów biologicznych (brak odpowiedzialności personalnej) i wychowania, czyli memów, treści mentalnej (brak odpowiedzialności), a także argumentów, logicznych kryteriów (brak odpowiedzialności). Każdy wybiera optymalnie ze swojego punktu widzenia.
- czyny mogą być korzystne lub niekorzystne
- człowiek doświadcza konsekwencji przyczyn, które zastał

Konsekwencją takiego myślenia jest brak dumy kiedy jest się chwalonym i brak wstydu kiedy robi się coś "złego". Nadal można porównywać ludzi i dzielić ich na lepszych i gorszych, ale to niczyja wina, że jest lepszy i niczyja zasługa, że jest gorszy.

Na pierwszy rzut oka widać, że oba punkty widzenia są przeciwieństwami, mają swoje wady i zalety, a my odwołujemy się do jednego i drugiego w zależności od sytuacji. I tu właśnie powstaje problem moralny i egzystencjalny, bo większość ludzi marzy o sukcesach, w których na rękę jest nam personalizm, a to generuje rozwój, nikt nie chce być gorszy, a to generuje unikanie pewnych złych zachowań, lub przynajmniej ukrywanie ich dzięki czemu się nie rozprzestrzeniają. Kiedy coś nam nie wychodzi, z czymś sobie nie radzimy, to możemy zrzucić winę na świat, albo innych ludzi, ale to przeważnie odbiera możliwość zmiany.

Nie bez kozery "bozia pomaga" ludziom w najcięższych sytuacjach - nie ma racjonalnych rozwiązań, więc tonący (i przestraszony) brzytwy się chwyta i w efekcie nieraz udaje mu się wyjść ze złej sytuacji dzięki sile placebo - człowiek odrzuca swoje chore elementy osobowości i przyjmuje w ich miejsce "zdrowe" przekonania, które narzuca sobie początkowo siłą. Często pomaga to wyjść z problemów, ale jest tak naprawdę mentalną protezą i wraz z podstawowym programem w głowie "nawróconego" instaluje się wiele spamu.

Problem jest z oceną - ludzie cały czas oceniają innych i ich postawy, ale na różne problemy można patrzeć w inny sposób. Niby "wszystko można zmienić", ale to przytłacza i powoduje, że ocenia się negatywnie swój obecny stan.

Daję minusy kiedy uznam czyjąś wypowiedź za wyjątkowo głupią.

Nic dziwnego, że nie darzy Pan szacunkiem intelektualnym osób, które dają Panu minusy. "My" to ci mądrzy i dobrzy, a "oni" to ci źli i głupi - znany mechanizm, który wcale mnie u Pana nie dziwi, biorąc pod uwagę styl Pana wypowiedzi.

Dalej to powtórzenie lania wody, bez odniesienia się do treści, więc szkoda odpisywać.

.
>Daję minusy kiedy uznam czyjąś wypowiedź za wyjątkowo głupią.
No cóż, w Pańskiej moralności to krytykowany jest najbardziej uprawnionym do oceny krytykującego. Nie zawsze minus jest oceną kiepskiej wypowiedzi. Praktyka minusów jest tu też taka, że klika się je znienawidzonym ludziom, ewidentnie wykazującym głupotę ludzi zacietrzewionych, wtedy, gdy brakuje im argumentów merytorycznych.

>Nic dziwnego, że nie darzy Pan szacunkiem intelektualnym osób, które dają Panu minusy.
www.racjon(*).php/z,0/d,20/s,622763#w624217
Tyle, iż jest tu pewna odwrotność. Nie darzę ich szacunkiem za prezentowane tu - podobnie do Pana - zacietrzewienie oraz głupotę, a ich minusy są tylko skutkiem jej wykazywania.

>"My" to ci mądrzy i dobrzy, a "oni" to ci źli i głupi - znany mechanizm, który wcale mnie u Pana nie dziwi, biorąc pod uwagę styl Pana wypowiedzi.
www.racjon(*)m.php/z,0/d,7/s,686063#w686802
Wielce Szanowny Panie, jak bardzo bym się nie starał i jak wiele bym nie włożył w to wysiłku, to z nikogo głupiego tu nie zrobię. Każdy musi uczynić to sam. Jeżeli uznaje Pan swoją bezdyskutowalną mądrość, to po co tyle wysiłku włożonego w jej udowadnianie? Naprawdę znakomita większość naszego forum to inteligentni czytelnicy i bez problemu sami Pańską mądrość i wiedzę dostrzegają. Nie ma konieczności i nie warto o niej zapewniać, w zupełności wystarcza sensowne pisanie oparte na oczytaniu w problemowej literaturze. Zapewniam Pana, iż inteligentny czytelnik to dostrzeże i pozytywnie oceni.

>Dalej to powtórzenie lania wody, bez odniesienia się do treści, więc szkoda odpisywać.
Nie, nie będę dalej młócił doskonale wymłóconej słomy. Pan wie lepiej i niech tak zostanie.
www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,685264#w685893
I można tak w koło Wojtek w nieskończoność - tylko po co?

Miłego dnia.

@@@
.

.
>No i kiedy wytknąłem Panu błędy i manipulacje, ewakuuje się Pan z dyskusji, ale oczywiście nie w honorowy sposób, tylko nadal udając, że zjadł Pan wszystkie rozumy.
We własnym wyobrażeniu może się Szanownemu Panu wszystko wydawać. To iż Pan tu wykazuje się swoją wielką erudycją i mądrością także. Nie przekonam Pana, iż nie Pan racji, gdyż nie sposób dyskutować z czyjąś wiarą. Szczególnie taką głęboką poprzez pancerz której żadne argumenty nie docierają.
Wielce Szanowny Panie, jak bardzo bym się nie starał i jak wiele bym nie włożył w to wysiłku, to z nikogo głupiego tu nie zrobię. Każdy musi uczynić to sam. Jeżeli uznaje Pan swoją bezdyskutowalną mądrość, to po co tyle wysiłku włożonego w jej udowadnianie? Naprawdę znakomita większość naszego forum to inteligentni czytelnicy i bez problemu sami Pańską mądrość i wiedzę dostrzegają. Nie ma konieczności i nie warto o niej zapewniać, w zupełności wystarcza sensowne pisanie oparte na oczytaniu w problemowej literaturze. Zapewniam Pana, iż inteligentny czytelnik to dostrzeże i pozytywnie oceni.

Zawsze wiem co piszę, a jak mam jakieś wątpliwości to sprawdzam, gdy dalej nie jestem pewien to po prostu nie piszę. Czasem, choć raczej rzadko, zdarzają mi się jakieś pomyłki - co przecież jest oczywiste. Wtedy przepraszam i wycofuję się. Nigdy nie tkwię w kompromitującym uporze.

Ale dla mnie to oczywiste, iż nie powinno się używać terminów których znaczenia się nie rozumie lub używać słów niezgodnie z ich słownikowymi lub encyklopedycznymi definicjami. Jeżeli czasem jest to koniecznym, to wtedy należy podać własną definicję. Używanie słów których znaczenia się nie rozumie najczęściej dotyczy zacietrzewionych ludzi głębokiej wiary w jedynosłuszność własnych poglądów.

Zakwestionowałem tu słuszność jednego Pańskiego zdania. "Moralność w naszej kulturze odwołuje się do personalizmu". I co? I Gucio! Kilkadziesiąt postów, parę tysięcy słów i nie potrafił Pan go ani obronić, ani przyznać się do nietrafnego sformułowania. Pan chce i uważa, iż potrafi dyskutować?

>Na całe szczęście nikt nie skompromituje nas bardziej niż my sami, a co kto napisał każdy może sobie przeczytać i samodzielnie wyciągnąć wnioski.
Klepie Pan za mną bez własnej refleksji. Z tego mojego powiedzenia wynika, iż ocenę należy pozostawić czytelnikowi, a nie dokonywać własnych ocen naszych oponentów i wmawianie czytelnikom na siłę, iż są jedynie słuszne.

>Wypomnę to Panu jeszcze kiedy skrytykuje Pan inny kontekst fideizmu, bo widać, że sam nie różni się Pan wiele pod tym względem od katolików.
Przecież takie teksty jak powyższe zdanie to czysta, podobna minusom, żenada. Obrzuca Pan polemistę epitetami bez najmniejszego pokrycia w faktach. To, iż Pan wierzy we własne umiejętności rozmowy i erudycję we wszelkich poruszanych tu przez siebie tematach, nie jest jeszcze dowodem ich posiadania.

Nasz poziom intelektualny i kulturalny oceniają - zbiorczo (nie pojedynczo, gdy Pan ocenia tych, którzy krytycznie oceniają sens Pańskich wywodów) - nasi czytelnicy i warto im tą ocenę pozostawić. Nie dyskutuję tu z Panem już od dawna, gdy zauważyłem, iż dyskusja z Panem jest zupełnie niemożliwą. Broni Pan w całkowitym zaślepieniu nawet ewidentnie głupich Pańskich sformułowań, które bez tej obrony niczym zbyt bardzo dyskredytującym Pana by nie były. Każdy ma prawo do błędów i pomyłek. A także prawie nigdy nie odnosi się do krytycznych argumentów Pańskich oponentów i przeprowadza Pan agresywne ataki na to co Pan myśli, iż oni myślą. www.racjon(*)m.php/z,0/d,5/s,685264#w685893

Odnoszę się czasami do Pańskich tekstów lub niektórych zdań tam zawartych, gdyż czytają nas różni czytelnicy i spora część może z moich wypowiedzi skorzystać. Natomiast nie dał mi Pan nawet najmniejszych przesłanek do przekonania, iż Pan może moje uwagi zrozumieć i z nich skorzystać. Pan nie jest tu zresztą od słuchania tylko od głoszenia własnej niepodważalnej Prawdy.

@@@
.

> No cóż, w Pańskiej moralności to krytykowany jest najbardziej uprawnionym do oceny krytykującego. Nie zawsze minus jest oceną kiepskiej wypowiedzi. Praktyka minusów jest tu też taka, że klika się je znienawidzonym ludziom, ewidentnie wykazującym głupotę ludzi zacietrzewionych, wtedy, gdy brakuje im argumentów merytorycznych.

Ktoś może klika minusy znienawidzonym ludziom, ale ja nie odczuwam do Pana żadnej nienawiści i nawet nieraz dawałem Panu plusy za dobre wypowiedzi. Były też takie sytuacje, że czepiał się Pan przenośni zinterpretowanej dosłownie (w temacie o ewolucji) i teraz jest analogicznie. Dyskutuje się z Panem jak z osobą autystyczną.

>Tyle, iż jest tu pewna odwrotność. Nie darzę ich szacunkiem za prezentowane tu - podobnie do Pana - zacietrzewienie oraz głupotę, a ich minusy są tylko skutkiem jej wykazywania.

To już jest projekcja:
pl.wikipedia.org/wiki/Projekcja_(psychologia)

>Wielce Szanowny Panie, jak bardzo bym się nie starał i jak wiele bym nie włożył w to wysiłku, to z nikogo głupiego tu nie zrobię. Każdy musi uczynić to sam. Jeżeli uznaje Pan swoją bezdyskutowalną mądrość, to po co tyle wysiłku włożonego w jej udowadnianie?

To Pan dyskutuje, a ja odpowiadam. Próbuję wytłumaczyć Panu błąd, jednocześnie tego typu dyskusje służą moim prywatnym dociekaniom. Jest jedna zasada, która non stop się potwierdza: ludzie nie potrafią przyznać się do błędu w momencie kiedy bronią swojego zdania. Pseudo ironiczne komentarze implikują zacietrzewienie w dalszej części dyskusji, niezależnie od użytych przez rozmówcę argumentów.

>Naprawdę znakomita większość naszego forum to inteligentni czytelnicy i bez problemu sami Pańską mądrość i wiedzę dostrzegają. Nie ma konieczności i nie warto o niej zapewniać, w zupełności wystarcza sensowne pisanie oparte na oczytaniu w problemowej literaturze. Zapewniam Pana, iż inteligentny czytelnik to dostrzeże i pozytywnie oceni.

Wystarczy argumentacja dotycząca meritum, czyli zamiast tego co Pan teraz pisze wypadałoby odpisać na moje stwierdzenia dotyczące personalizmu i apersonalizmu. Każda moralność jest personalistyczna lub apersonalistyczna. Ja jestem za drugą opcją, ponieważ nie przyjmuję a priori fideistycznych założeń dotyczących wolnej woli i człowieka jako persony (przeciwstawiam temu wizję człowieka jako sumy czynników - jeden podmiot to iluzja i społeczne uproszczenie). Do tego się Pan nie odnosi, przez co Pańskie wpisy nie są niczym innym niż zwykłym trollingiem.

Swoją drogą, w moim światopoglądzie nie ma miejsca na personalizm, dlatego dyskusję postrzegam tak, że program w Pańskiej głowie wymienia się memami z programem w mojej głowie i któreś z tych memów są bardziej trafne. Uważam, że te moje, bo Pan nie potrafi się nawet do nich odnieść, za to nie wiadomo po co produkuje Pan kolorowe posty z linkami, które rozmywają temat. Moje argumenty nadal są w mocy, bo nikt się do nich nie odniósł w krytyczny sposób i niczego nie podważył, ani nie zaproponował alternatywy.

> We własnym wyobrażeniu może się Szanownemu Panu wszystko wydawać. To iż Pan tu wykazuje się swoją wielką erudycją i mądrością także.

Nic takiego mi się nie wydaje. Napisałem kilka prostych rzeczy, wiele osób to rozumie, tylko jakoś jeden Pan udaje, że nie.

>Nie przekonam Pana, iż nie Pan racji, gdyż nie sposób dyskutować z czyjąś wiarą. Szczególnie taką głęboką poprzez pancerz której żadne argumenty nie docierają.

Tu ma Pan rację. Nie sposób dyskutować z Pańską wiarą.


>Zakwestionowałem tu słuszność jednego Pańskiego zdania. "Moralność w naszej kulturze odwołuje się do personalizmu". I co? I Gucio! Kilkadziesiąt postów, parę tysięcy słów i nie potrafił Pan go ani obronić, ani przyznać się do nietrafnego sformułowania. Pan chce i uważa, iż potrafi dyskutować?

Odpowiedziałem, a Pan się nawet do tego nie odniósł co jest dodatkową przesłanką na to, że to Pan jednak kłamie i dyskutuje w nieuczciwy sposób. Nawet Pan tego meritum nie zacytuje żeby się odnieść, za to wkleja Pan po kilka razy to samo.

>Klepie Pan za mną bez własnej refleksji. Z tego mojego powiedzenia wynika, iż ocenę należy pozostawić czytelnikowi, a nie dokonywać własnych ocen naszych oponentów i wmawianie czytelnikom na siłę, iż są jedynie słuszne.

Dlatego każdy może sobie ocenić kto ma rację, a kto bawi się w trolling.

Reszta to oczywiście znów lanie wody, które jest charakterystyczne dla Pana wypowiedzi.

Zadziwiające jest to, że kilka razy Pana wypunktowałem, nawet się Pan do tego potem nie odniósł. Rozmywanie dyskusji wklejając te same kolorowe teksty służą rozmyciu żeby argumenty stały się mniej widoczne? Po co to wszystko?

.
Zakwestionowałem tu słuszność jednego Pańskiego zdania. "Moralność w naszej kulturze odwołuje się do personalizmu". I co? I Gucio! Kilkadziesiąt postów, parę tysięcy słów i nie potrafił Pan go ani obronić, ani przyznać się do nietrafnego sformułowania. Pan chce i uważa, iż potrafi dyskutować?
>Odpowiedziałem,
Dokładnie tak jak zrobił to Pan w dalszej części zdania.
>a Pan się nawet do tego nie odniósł co jest dodatkową przesłanką na to, że to Pan jednak kłamie i dyskutuje w nieuczciwy sposób. Nawet Pan tego meritum nie zacytuje żeby się odnieść, za to wkleja Pan po kilka razy to samo.
Do czego tu się odnosić? Do pozamerytorycznych epitetów, czy do wypisywanych przez Szanownego Pana kolejnych bzdur? Wynikających albo z niewiedzy, albo z zacietrzewionego uporu.

>Zadziwiające jest to, że kilka razy Pana wypunktowałem,
Tak, wiara góry przenosi. Może Pan sobie wierzyć w każdą bzdurę, którą Pan sobie wymyśli.

> nawet się Pan do tego potem nie odniósł.
Każdy z nas sam siebie tu reprezentuje i sam siebie kompromituje, a czytelnicy nas osądzają.

>Rozmywanie dyskusji wklejając te same kolorowe teksty służą rozmyciu żeby argumenty stały się mniej widoczne? Po co to wszystko?
Pańska wiara w cokolwiek nie jest najmniejszym nawet dowodem na cokolwiek. To, iż czyjaś argumentacja do Pan nie dociera wcale nie musi być dowodem jej słabości, tylko może być dowodem Pańskich ograniczeń. Warto zachować pewną wstrzemięźliwość w ocenach naszych oponentów, gdyż takie ich oceny to mogą właśnie nas, a nie ich kompromitować.

Miłego dnia.

@@@
.

Nie chce mi się bawić z Panem w kotka i myszkę. Konkrety były takie:

>>Moralność "małpia" z układu limbicznego jest sprzeczna z moralnością kory przedczołowej.
>Proszę o przedstawienie dowodu sprzeczności moralności z układu limbicznego z moralnością kory przedczołowej?

Chociażby dylemat wagonika, pewnie dobrze Panu znany.

>Dowodu, iż moralność małpia pochodzi tylko z układu limbicznego, a ludzka tylko z kory przedczołowej?

A czemu prosi Pan o dowód na coś czego nie napisałem?

> Proszę o przedstawienie koncepcji przypisującej odpowiedzialność za zachowania moralne nie ludziom? Choć oczywiście,
> w niektórych przypisuje się wpływ na ludzkie zachowania czynnikom nadprzyrodzonym, to zawsze samym ludziom pozostawia się tę ostateczną decyzję ich woli i czyny na tej podstawie podjęte podlegają ludzkiej, a w koncepcjach religijnych także Boskiej, ocenie. Jeżeli zna Pan takie koncepcje, które by przypisywały całkowicie odpowiedzialność czynnikom poza ludzkim to proszę o ich podanie? (Oczywiście istnieją różne usprawiedliwienia dokonywania złych czynów, jak np. patologie i choroby, ale nie o tym tu mowa.)

Oj nie, to tak nie działa. Mój agnostycyzm poznawczy nie dopuści do takiego argumentum ad ignorantiam jakie Pan teraz próbuje zastosować. To z agnostycyzmu poznawczego wynika mój ateizm (odrzucenie bezsensownych i nieuzasadnionych koncepcji) i z tego samego wynika też to, że nie wierzę w istnienie żadnej wolnej woli i żadnej jednostki, której można by przypisać na serio wybór moralny. Jeżeli ktoś chce przypisać decyzję woli człowieka musiałby najpierw udowodnić taką wolę i jej autonomię. Jeśli nie, to mówimy tylko o fideizmie, który jest wewnętrznie sprzeczny i opiera się na błędnym kole i aksjomatach, do udowodnienia których potrzebne są nad-aksjomaty, a do nich z kolei są potrzebne nad-nad-aksjomaty. Na decyzję człowieka składa się cały szereg czynników i to one są za nią "odpowiedzialne". Choroby i patologie to tylko jeden z dowodów na to, że tak jest (choć personalista mógłby powiedzieć, że każdy jest sam sobie temu winny, ale to już skrajny przykład obarczania odpowiedzialnością).

Do tego nie odniósł się Pan w żaden sposób. To są właśnie konkrety, a nie kolorowe teksty i linki nie na temat.

Każda koncepcja moralności (niezależnie od samego kodeksu) odnosi się do człowieka. Aby moralność miała sens musi odnosić się do podmiotu mającego wolną wolę (która nie istnieje), dlatego wszystkie koncepcje, które próbuje Pan tu wcisnąć są bezwartościowe, bo odnoszą się do personalizmu. Jeśli się nie odnoszą, to jednostka nie ma odpowiedzialności, czyli rozmowa o moralności nie ma sensu, prędzej można porozmawiać o kodeksie danego gatunku zwierząt (homo sapiens), tak samo jak opisujemy np zachowanie małp (tylko, że to nie ma sensu w kontekście tej dyskusji, proszę przeczytać pierwszy post, ze zrozumieniem, nie czepiając się pojedynczych słówek i nie szukając własnego kontekstu).

Wystarczy argumentacja dotycząca meritum, czyli zamiast tego co Pan teraz pisze wypadałoby odpisać na moje stwierdzenia dotyczące personalizmu i apersonalizmu. Każda moralność jest personalistyczna lub apersonalistyczna. Ja jestem za drugą opcją, ponieważ nie przyjmuję a priori fideistycznych założeń dotyczących wolnej woli i człowieka jako persony (przeciwstawiam temu wizję człowieka jako sumy czynników - jeden podmiot to iluzja i społeczne uproszczenie). Do tego się Pan nie odnosi, przez co Pańskie wpisy nie są niczym innym niż zwykłym trollingiem.

Swoją drogą, w moim światopoglądzie nie ma miejsca na personalizm, dlatego dyskusję postrzegam tak, że program w Pańskiej głowie wymienia się memami z programem w mojej głowie i któreś z tych memów są bardziej trafne. Uważam, że te moje, bo Pan nie potrafi się nawet do nich odnieść, za to nie wiadomo po co produkuje Pan kolorowe posty z linkami, które rozmywają temat. Moje argumenty nadal są w mocy, bo nikt się do nich nie odniósł w krytyczny sposób i niczego nie podważył, ani nie zaproponował alternatywy.

To Pan manipuluje, bowiem jeśli nie jest Pan personalistą, to automatycznie musi Pan być apersonalistą. Personalizm i apersonalizm to podział jakiemu można poddać istniejące systemy moralne. Zasada jest prosta - jeśli przyczyną decyzji jest wolna wola jednostki, to mówimy o personalizmie, a jeśli są to przyczyny składające się na decyzję, przed którą jednostka jest postawiona, to mówimy o apersonalizmie. Np ewolucyjne podejście do moralności jest apersonalistyczne - czyli moralność dla jednostki nie ma sensu. Podejście zakładające wolną wolę jest personalistyczne, ale może dopuszczać apersonalizm, np w przypadku kompulsji, chorób itd (tu jednak wchodzimy w kwadraturę koła i wychodzą bzdety).

Przypomnę o czym jest temat: o tym do kogo odnosi się jakakolwiek moralność. Nieistotne są tu same kodeksy moralne, wątek dotyczy przypisania moralności do podmiotu i tu są możliwe tylko 2 podejścia: personalizm i apersonalizm. Nie ma innej możliwości, niezależnie od tego o jakim kodeksie moralnym mówimy. W naszej kulturze panuje personalizm, czyli przypisujemy ludziom czyny, np "Antek sam jest sobie winien, że wyrzucili go z pracy, bo co 15 minut szedł zapalić papierosa", albo "to sukces Mariusza, że ta firma w ogóle funkcjonuje. Powinien być z siebie dumny". Personalizm nie jest zarezerwowany przez chrześcijaństwo - chrześcijański personalizm to tylko jedna z odmian.

Dlatego pytam Pana o to do kogo odnosi się jakiś przykładowy kodeks moralny, który Pan wymienił.

.
www.racjonalista.pl/forum.php/s,697257#w700345
I jeszcze tą własną samokompromitacją Pan się chwali. Tylko należy współczuć Wielce Szanownemu Panu.

@@@
.

Co w tym kompromitującego, skoro nawet nie potrafił się Pan odnieść do konkretów i normalnie odpowiedzieć?

Ok, czyli po tym jak został Pan wypunktowany dalej mamy trolling. W takim razie skończyliśmy rozmowę.

>Nie zauważyłem żebym upierał się przy jednym wzorcu. Wręcz przeciwnie - odrzucam każdy wzorzec, odrzucam zasadność istnienia moralności jako takiej, bo nie ma komu jej przypisać.<

... hmmm, czy aby na pewno to powód do odrzucenia moralności?. Moralność to rodzaj narzędzia potrzebnego do współżycia ze społeczeństwem. Czy odrzuci pan jedzenie, ubranie, narzędzia, itp. tylko dlatego, że producent nieznany? Że nie ma ich komu przypisać?...

>Można oczywiście mówić o temacie "moralność gatunku homo sapiens - przyczyny występowania i różne koncepcje", ale one wszystkie są puste w odniesieniu do danej konkretnej jednostki, więc jest to niepotrzebne teoretyzowanie.<

... puste jeżeli pominiemy egoizm. Choć nieraz głęboko skryty, to jednak jest pierwszym (i chyba głównym) czynnikiem naszych zachowań...

---

... nauka jest nienawistna teizmowi, gdyż prowadzi do deizmu. A ten wyklucza wpływ "Boga i kleru" na życie doczesne...