Jest już formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną.

W artykule:

Wer. POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych spełniających wyniki eksperymentu Michelsona-Morleya oraz dyskusja o podstawach relatywistyki
Wer. ENG: Derivation of all linear transformations that meet the results of Michelson-Morley's experiment and discussion of the relativity basics

został przedstawiony formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną. W dowodzie tym nie chodzi o żadne wskazywanie domniemanych paradoksów. Błędna jest interpretacja (czyli rozumienie) matematyki, na której opiera się Szczególna Teoria Względności, a nie matematyka tej teorii.

W artykule przedstawiona jest autorska metoda badania takich zagadnień polegającą na analizie znaczenia jakie ma parametr e (v) występujący w transformacjach zgodnych z wynikami eksperymentu Michelsoana-Morleya. Zrozumienie znaczenia tego parametru było możliwe dzięki analizie ogólnej postaci transformacji, dla której transformacja Lorentza jest jedynie szczególnym przypadkiem. Z pokazanej analizy wynika, że STW jest teorią z rozsynchronizowanymi zegarami, dlatego w tej teorii pomiary, np. jednokierunkowej prędkości nie dają rzeczywistych wartości.

Jeżeli prawidłowo zinterpretuje się matematykę Szczególnej Teorii Względności, wtedy teoria ta przekształca się w Szczególną Teorie Eteru bez skrócenia poprzecznego.

>Masz pomysł na jakiś eksperyment, który w spektakularny i, co ważne, zrozumiały nawet dla ludzi średnio zaawansowanych w tym zagadnieniu pokazałby wyższość Twojej teorii nad STW? Wydaje się, że jest to niezbędny element, jeśli chce się obalać bardzo mocno ugruntowane w ludzkiej świadomości teorie.

Odnoszę bardzo przykre wrażenie, że przy pomocy matematyki i błędnych założeń fizycznych można udowodnić wszystko. Po uroczystym zaakceptowaniu takiego dowodu przez celebrytów nauki, dowód taki staje się kanonem obowiązującym i niepodważalnym.Na jego gruncie udowadnia się inne teorie. Aparat matematyczny zastosowany w takim dowodzeniu nie daje żadnej możliwości zmiany kanonu, ponieważ jest bardzo wieloznaczny.
Wczoraj przeczytałem w internecie apel uczonego matematyka, żeby wykorzystać sztuczną inteligencję do ponownego przeanalizowania wszystkich matematycznych dowodów w celu sprawdzenia ich poprawności. A jest tego niemało.
Problem wynika z zawiłości samego dowodzenia. Niektóre z nich dowodzone są aż na tysiącu stron. W celu osiągnięcia sukcesu ich twórcy tworzą nowe matematyki.
Nawet doświadczony matematyk musi poświęcić z trzy lata, żeby przebić się przez gąszcz nowych terminów i zależności. Nie wielu jest z resztą ludzi, którzy to potrafią.
Formalnie dowód powinien byc potwierdzony przez co najmniej dwa autorytety matematyczne.
Coś mi się przypomina, że Einstein także zastosował nowatorskie działy matematyczne do uzasadnienia swoich ustaleń w STW. W owym czasie śmiano się , że on jest drugą osobą, która to rozumie.
Z tego powodu nie spodziewam się, że matematyka poradzi sobie z potworami,które ożywiła. Bardziej sensownym jest przyjrzeć się założeniom STW i po ich podważeniu zakwestionować samą OTW. Nie jest to specjalnie trudne. STW jest beznadziejnie naciągana.

>Coś mi się przypomina, że Einstein także zastosował nowatorskie działy matematyczne do uzasadnienia swoich ustaleń w STW. W owym czasie śmiano się , że on jest drugą osobą, która to rozumie.
STW nie używa żadnej skomplikowanej matematyki. Prędzej ta anegdotka może dotyczyć OTW - ale nadal, to tylko anegdotka.

>STW jest beznadziejnie naciągana.
Tak zwykle wygląda, gdy się jej nie rozumie. W rzeczywistości jest beznadziejnie prosta.

>Masz pomysł na jakiś eksperyment, który w spektakularny i, co ważne, zrozumiały nawet dla ludzi średnio zaawansowanych w tym zagadnieniu pokazałby wyższość Twojej teorii nad STW? Wydaje się, że jest to niezbędny element, jeśli chce się obalać bardzo mocno ugruntowane w ludzkiej świadomości teorie.

Tak są takie eksperymenty:
1. Liczne publikacje napisane przez Miller Dayton C., dowodzą, że eksperyment Michelsona-Morleya daje pozytywny wynika. Słabszy niż przewidywano na podstawie mechaniki klasycznej, ale mierzalny. Czyli ten eksperyment dowodzi, że istnieje uniwersalny układ odniesienia, w którym propaguje światło. Miller Dayton C. był w swoim czasie znany z tego, że z uporem przez dziesiątki lat usprawniał ten eksperyment. On to robił w okresie międzywojennym i jest całkowicie ignorowany przez oficjalny nurt.

Czyli trzeba powtórzyć ten eksperyment przy pomocy dzisiaj dostępnej techniki.

2. Anizotropia mikrofalowego promieniowania tła jest dowodem, na to, że STW jest złym modelem rzeczywistych procesów. Według STW nie ma eksperymentu, który pozwalałby na wyróżnienie jakiegokolwiek układu odniesienia (co sprowadza się do wyznaczenia uniwersalnego kierunku w kosmosie z perspektywy naszego układu odniesienia). A ta anizotropia burzy ten dogmat STW.

Anizotropia mikrofalowego promieniowania tła jest przedstawiona w rozprawie Nobliwskiej:
POL: Smoot George F., Anizotropie kosmicznego mikrofalowego promieniowania tła: ich odkrycie i wykorzystanie.
ENg: Smoot George F., Cosmic microwave background radiation anisotropies: Their discovery and utilization.
(w wersji angielskiej rysunek 10, który pokazuje tą anizotropię jest kolorowy)

Wyjaśnienie tej anizotropii w ramach STE jest w artykule:
POL: Szostek K., Szostek R., Wyprowadzenie ogólnej postaci kinematyki z uniwersalnym układem odniesienia.
ENG: Szostek K., Szostek R., The derivation of the general form of kinematics with the universal reference system.

Są możliwe także nowe eksperymenty, ale dopóki tych pomysłów nie opublikuję nie mogę o tym tutaj napisać.

> Bardziej sensownym jest przyjrzeć się założeniom STW i po ich podważeniu zakwestionować samą OTW.

Tak właśnie zrobiliśmy. To znaczy podważyliśmy założenia STW, przyjęliśmy inne założenia zgodne z eksperymentami (tymi oficjalnie uznawanymi) oraz wyprowadziliśmy Szczególną Teorię Eteru. Nie ma w tym jeszcze bezpośredniego kwestionowania OTW, ale OTW opiera się na założeniu, że jednokierunkowa prędkość światła w próżni jest absolutnie stała, co nie ma miejsca, jeżeli STW jest złym modelem rzeczywistych procesów.

Natomiast w artykule, którym rozpocząłem ten wątek, została pokazana błędność STW bez odnoszenia się do jakichkolwiek eksperymentów. STW jest teorią błędna chociaż matematyka, na której jest oparta jest prawidłowa. Udało się bowiem wykazać, że ta matematyka jest błędnie rozumiana (interpretowana). To jest właśnie niesamowite

>> Jeżeli we wzorach (61) i (62) przyjmie się, że v = 0, to obserwowany układ inercjalny sprowadza się do uniwersalnego układu odniesienia i nic tam ciekawego nie widać.
>Czytaj: nie da się obalić STW.

Tak samo jak Boga

>> Czyli bierzesz z STW równania transformacji Lorentza, zmieniasz je w bzdurny sposób, pracowicie analizujesz do czego to prowadzi, dochodzisz do wniosku, że wyszła Ci bzdura i mówisz, że to... STW jest błędna. Pięknie!
> Nie zmieniam transformacji Lorentza.

Jak to nie? Przecież zakładasz c=∞ ale e(v)>0, co jest matematycznie sprzeczne z transformacją Lorentza. I wychodzą Ci takie bzdury jak na Rys. 7.

> W artykule wyprowadziłem wszystkie możliwe transformacje, które są zgodne z eksperymentami, w których mierzona była prędkość światła.

Dobre sobie. Niby nieskończona prędkość światła ma być zgodna z eksperymentami?

>STW nie używa żadnej skomplikowanej matematyki. Prędzej ta anegdotka może dotyczyć OTW - ale nadal, to tylko anegdotka

Oczywiście, dotyczy to OTW, błędnie wpisałem.

>Masz pomysł na jakiś eksperyment, który w spektakularny i, co ważne, zrozumiały nawet dla ludzi średnio zaawansowanych w tym zagadnieniu pokazałby wyższość Twojej teorii nad STW? Wydaje się, że jest to niezbędny element, jeśli chce się obalać bardzo mocno ugruntowane w ludzkiej świadomości teorie.

Nie mam w tym temacie żadnego pomysłu na eksperyment. Prosiłbym jednak tego,kto posiada wiedzę o opisie eksperymentu jaki zaproponował Albert Einstein w STW dla udowodnienia dylatacji czasu o podzieleniu się z nią. W tej materii panuje wiele niejasności.
Uważam, że to jest prawdziwa czarna dziura w fizyce.

>>Masz pomysł na jakiś eksperyment, który w spektakularny i, co ważne, zrozumiały nawet dla ludzi średnio zaawansowanych w tym zagadnieniu pokazałby wyższość Twojej teorii nad STW? Wydaje się, że jest to niezbędny element, jeśli chce się obalać bardzo mocno ugruntowane w ludzkiej świadomości teorie.
>Nie mam w tym temacie żadnego pomysłu na eksperyment. Prosiłbym jednak tego,kto posiada wiedzę o opisie eksperymentu jaki zaproponował Albert Einstein w STW dla udowodnienia dylatacji czasu o podzieleniu się z nią. W tej materii panuje wiele niejasności.
>Uważam, że to jest prawdziwa czarna dziura w fizyce.
>

Nie ma i nie bedzie w tym i podobnych "wymyslo-tematach" (oderwanych od rzeczywistosci empirycznej modelach) zadnego pomyslu na eksperyment, gdy ich tworcy juz na wstepie oglaszaja ze wszystkie efekty, przewidywane przez te teorie zjawiska ZAWSZE znajduja sie poza sfera doswiadczalna : "skrocenie dlugosci rakiety" (a czemu tylko wzdluzne, a nie poprzeczne rowniez? .."bo tak?"), "nieskonczona masa rakiety", "zatrzymanie/dylatacja czasu" ..."moga byc realnie=fizycznie zaobserwowane wylacznie wokol nieosiagalnej predkosci "c"

("niezaleznych izometrycznych ukladow inercjalnych" rowniez nie da sie praktycznie udowodnic, czymkolwiek mialyby one byc w realnym swiecie).

Inny przyklad to fale grawitacyjne ("rozszerzenie sie i skurczenie przestrzeni o 1/1000 promienia JADRA atomu ktorego nikt nawet nigdy nie widzial, ani nie zmierzyl), "czarne dziury" ktorych nie da sie nigdzie zobaczyc (itp rewelacje), czy postulowany "nieskonczony statyczny eter" (nieokreslony/nieopisany wytwor, cos co niewiadomo nawet czym jest lub moze byc..lecz wg wyznawcow to cos w co nalezy uwierzyc <- wylacznie w wersje jaka oni chca i tlumacza).

Te sama metode wykorzystal cwany (dzieki ukladom) Higgs, ktory postuluje z nikad "fundamentalna boska czastke wszechswiata" .. szybciutko zaznaczajac iz zyje ona tak krotko ze nigdy nie da sie jej wykryc

[to tak jakby ktos twierdzil ze zobaczyl za stodola ducha, ktorego nikt nigdy nie widzial..a oficjalnym potwierdzeniem jego istnienia.. jest znajoma baby ktora rzekomo idac noca przez wioske uslyszala obok stodoly stukot (Eddigton 1919, czy cyrk z Higgsem wspolczesnie) "prawie dokladnie w miejscu gdzie duch sie pojawil", a poniewaz jedna i druga maja znajomosci uklady z soltysem oraz pieniadze z gminy(na granty dla pokornych) cala wies podaza z podziwem za rewelacjami]
.

>> Nie zmieniam transformacji Lorentza.
>Jak to nie? Przecież zakładasz c=∞ ale e(v)>0, co jest matematycznie sprzeczne z transformacją Lorentza. I wychodzą Ci takie bzdury jak na Rys. 7.

Co z tego, że jest sprzeczne z transformacją Lorentza?
No właśnie dlatego, że jest to sprzeczne z transformacją Lorentza, nie jest to jej zmianą, czy jakimś tam przekształceniem tej transformacji, jak Fizyk sugerowałeś.

Istota sprawy jest następująca. Transforamcja Lorentza nie jest niczym specjalnym. Jest nieskończenie wiele transformacji zgodnych z eksperymentem Michelsona-Morleya. Te wszystkie transformacje zawierają funkcyjny parametr e (v), którym się różną. Jednym z głównych celów tego artykułu jest zbadanie, co tak naprawdę ten parametr oznacza. Aby zbadać znaczenie parametru e (v) analizowałem różne transformacje i różne postacie tego parametru. Czyli analizowałem także transformacje, które nie są transformacją Lorentza.

Badam także graniczne przypadki tych transformacji, takie, gdzie c >> v. Badanie takich przypadków jest proste matematycznie, gdy do transformacji wstawi się po chamsku c = ∞. Ale wstawienie c = ∞ nie oznacza, że tak jest dosłownie. To wyjaśniłem poniżej.

Zbadanie wszystkich transformacji, także tych innych niż transformacja Lorentza, która nie jest niczym specjalnym, pozwoliło mi na wyciągnięcie istotnych wniosków na temat fizycznego znaczenia jakie ma parametr e (v). Czyli jeżeli e (v) ≠ 0 wtedy zegary w układach inercjalnych są rozsynchronizowane. Ten wniosek dotyczy wszystkich transformacji, czyli także transformacji Lorentza. To rozsynchronizowanie zegarów jest przyczyną dziwnych własności, które się przypisuje STW, a nie jest spowodowane cechami jakiejś abstrakcyjnej czasoprzestrzeni.

>> W artykule wyprowadziłem wszystkie możliwe transformacje, które są zgodne z eksperymentami, w których mierzona była prędkość światła.
>Dobre sobie. Niby nieskończona prędkość światła ma być zgodna z eksperymentami?

Przecież transformacje Galileusza są przypadkiem granicznym. To jest oczywiste, że one nie należą do zbioru wszystkich transformacji, o których napisałem. W artykule jest napisane o tym w kilku miejscach, np. "Transformacje (99)-(100) obowiązują wtedy, gdy prędkość v jest bardzo mała w stosunku do c, albo po prostu, gdy c = ∞".

Czyli rozważanie sytuacji, gdy c = ∞ nie musi oznaczać tego w sensie dosłownym. W fizyce oznacza to tylko tyle, że c >> v. Wtedy mogę badać e (v) dla różnych wartości v, ale takich, że c >> v.

To jest nieco inna sytuacja niż, gdy przyjmie się, że v = 0, co Fizyk błędnie sugerowałeś, ponieważ wtedy v jest sztywno określone.

Ale takie bajdurzenie o rzeczach trywialnych jest bardzo dalekie od sedna sprawy

Chodziło mi bardziej o taki eksperyment, który wykorzystywałby jakieś zależności fizyczne wynikające z Waszej teorii i po obserwacji którego innym fizykom szkiełka z okularów by powypadały z wrażenia, bo nigdy nie przypuszczali, że takie cuda, które przed chwilą zobaczyli są możliwe Nawet gdyby udało się Wam udoskonalić eksperyment Michelsona-Morleya i uzyskać pozytywny wynik, to najpewniej i tak byłoby za mało, żeby na nowo wzbudzić szeroką, poważną debatę w świecie fizyki na temat eteru, skoro, jak sam piszesz, dokonania na tym polu Millera Daytona C. są ignorowane.

Czy bazując na STE próbowaliście stworzyć jakieś teoretyczne modele nowych, ciekawych technologii?

>Czy bazując na STE próbowaliście stworzyć jakieś teoretyczne modele nowych, ciekawych technologii?

Najprostsza rzecz, która przychodzi mi do głowy, to możliwość pomiaru absolutnego kierunku w przestrzeni (absolutnego z perspektywy naszego układu odniesienia). To znaczy według STE jest możliwe coś, co jest niemożliwe wedłót STW, czyli, że da się wyznaczać taki absolutny kierunek. Bez wątpienia mogłoby to znaleźć zastosowanie w nawigacji.

Pokazanie stosunkowo prostej metody wyznaczania takiego kierunku powinno spowodować, że "fizykom szkiełka z okularów by powypadały z wrażenia", ponieważ wszystko w fizyce opiera się na dogmacie, że jest to niemożliwe. Mam pomysły jak to zrobić, ale wszystko wymaga czasu, którego teraz nie mam, bo na razie finalizuję publikacje.

Druga sprawa to poprawienie dokładności systemów nawigacji satelitarnej, takich jak GPS. Jeżeli istnieje eter i jednokierunkowa prędkość światła nie jest stała, to uwzględnienie tego faktu w takich systemach może pomóc zwiększyć ich dokładność.

Trzecia, to posunięcie badań nad budową materii. Eksperymenty robione w akceleratorach są interpretowane przy pomocy STW oraz wzoru E=mc². Jeżeli się odrzuci te błędne paradygmaty, to być może uda się stworzyć użyteczny model budowy materii.

Jest jeszcze kilka innych rzeczy związanych z dynamiką (np. dynamiką kwantową), ale są to tematy na tym etapie jeszcze rozmyte.

>>> Nie zmieniam transformacji Lorentza.
>> Jak to nie? Przecież zakładasz c=∞ ale e(v)>0, co jest matematycznie sprzeczne z transformacją Lorentza. I wychodzą Ci takie bzdury jak na Rys. 7.
> Co z tego, że jest sprzeczne z transformacją Lorentza?

No to, że na wstępie zakładasz coś sprzecznego z STW a potem wyciągasz z tego bzdurny wniosek, że "Jest już formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną".

> ... Czyli jeżeli e(v) ≠ 0 wtedy zegary w układach inercjalnych są rozsynchronizowane. Ten wniosek dotyczy wszystkich transformacji, czyli także transformacji Lorentza.

To jest od początków STW wiadome, że transformacja Lorentza miesza czas i przestrzeń, i że zegary w jednym układzie inercjalnym będą wyglądać na rozsynchronizowane gdy są obserwowane (czytaj: mierzone) z innego układu inercjalnego.

> To rozsynchronizowanie zegarów jest przyczyną dziwnych własności, które się przypisuje STW, a nie jest spowodowane cechami jakiejś abstrakcyjnej czasoprzestrzeni.

Ale nie jest tak, że to rozsynchronizowanie jest wymuszone jakimś dziwnym, arbitralnym wyborem parametru e(v) w transformacji Lorentza. To rozsynchronizowanie jest wymuszone fizyczną rzeczywistością.

Spojrzyj na rys. 9 w Twoim artykule, gdzie zakładasz możliwość zmiennej jednokierunkowej prędkości światła tak aby dwukierunkowa zawsze była c (nawiasem mówiąc, nie uwzględniasz tu skrócenia FitzGeralda, ale mniejsza o to), i używasz impulsów światła do synchronizacji przestrzennie oddalonych zegarów (synchronizacja Einsteina). Ale nie jest to jedyna możliwa synchronizacja, bo np. można powoli przenosić dodatkowy zegar od zegara do zegara i zsynchronizować wszystkie zegary w każdym z tych układów z osobna. A wtedy okaże się, że ta synchronizacja daje ten sam wynik jak synchronizacja Einsteina i nie ma tu żadnej dowolności: jeżeli prawa fizyki są takie same w każdym układzie inercjalnym (zegary i wszystkie inne obiekty działają w ten sam sposób), to jest tylko jedna możliwa wartość parametru e(v) -- taka jak jest w STW.

> Ty Fizyk znowu kompletnie nie rozumiesz artykułu.

Ależ ja doskonale rozumiem co Ty piszesz i widzę, że tkwisz w naiwnym rozumieniu świata, bezskutecznie starając się znaleźć dziurę w teorii, która Ci ten naiwny obraz psuje. Pisałem coś na ten temat niedawno: www.racjonalista.pl/forum.php/s,796546#w797976 .

>>Czy bazując na STE próbowaliście stworzyć jakieś teoretyczne modele nowych, ciekawych technologii?
>Najprostsza rzecz, która przychodzi mi do głowy, to możliwość pomiaru absolutnego kierunku w przestrzeni (absolutnego z perspektywy naszego układu odniesienia). To znaczy według STE jest możliwe coś, co jest niemożliwe wedłót STW, czyli, że da się wyznaczać taki absolutny kierunek. Bez wątpienia mogłoby to znaleźć zastosowanie w nawigacji.

Chodzi o "postawienie/narysowanie strzalki" ktora wskazywac bedzie uklad absolutny (niezalezny inercjalny) wszechobecnego nad wszystkim statycznego eteru ? Zastanawia jak bedzie to dzialac praktycznie (niezly pomysl na zyroskop )..gdyz Ziemia stale kreci sie, zmienia kat osi, obraca sie wokol Slonca ..a te znow podrozuje dookola galaktyki (ciagla dynamika kosmosu)..to ta niezalezna strzalka jakby ..wciaz bedzie zmieniac swoja pozycje z punktu widzenia Ziemian wiec praktyce nie da sie jej nigdzie na stale umiescic ?

>Pokazanie stosunkowo prostej metody wyznaczania takiego kierunku powinno spowodować, że "fizykom szkiełka z okularów by powypadały z wrażenia", ponieważ wszystko w fizyce opiera się na dogmacie, że jest to niemożliwe. Mam pomysły jak to zrobić, ale wszystko wymaga czasu, którego teraz nie mam, bo na razie finalizuję publikacje.

W tym wypadku (jak i powyzszym) przed wyznaczeniem kierunku musielibysmy chyba udowodnic wpierw istnienie postulowanej (wlasnej wersji) statycznego eteru, ukazujac w jakis sposob ze jest to akurat wersja wczesniej wyglaszana (jedna z nieskonczonych mozliwosci).

Jesli postuluje sie hipotetyczny, nigdy nie widziany czy nawet odczuwany (byc moze rowniez przez niezrozumienie jego natury) wirtualny byt, a dodatkowo na nim opiera publikacje, przyszle korzysci i dowody matematyczne, to chyba wpierw skupienie i energia winny byc kierowane na jego empiryczne poszukiwania, odnalezienie .. a nie "papierowe teoretyczne sprzeczki matematyczne" ze zwolennikami, wyznawcami religii STW

[przynajmniej choc metode badawcza konkretna zaproponowac (zbyt droga aparatura?..a co konkretnie byloby np wymagane), bo inaczej coz warte spekulacje]

>Druga sprawa to poprawienie dokładności systemów nawigacji satelitarnej, takich jak GPS. Jeżeli istnieje eter i jednokierunkowa prędkość światła nie jest stała, to uwzględnienie tego faktu w takich systemach może pomóc zwiększyć ich dokładność.

>Trzecia, to posunięcie badań nad budową materii. Eksperymenty robione w akceleratorach są interpretowane przy pomocy STW oraz wzoru E=mc². Jeżeli się odrzuci te błędne paradygmaty, to być może uda się stworzyć użyteczny model budowy materii.

I niby jakie praktyczne wnioski wynikly z wyliczen STW w akceleratorach ?

Mozna choc jeden ?

A dlaczego masa jonow czy protonow nie rosnie do nieskonczonosci przy predkosciach bliskich "c" zgodnie z rownaniami ?

>Jest jeszcze kilka innych rzeczy związanych z dynamiką (np. dynamiką kwantową), ale są to tematy na tym etapie jeszcze rozmyte.
>

Dynamika kwantow ?

Przy zalozeniu ze znajdziemy eter. Ok powiedzmy ze znalezlismy. Chodzi o przyszly opis ich interakcji z fotonami ?

.