Jest już formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną.

W artykule:

Wer. POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych spełniających wyniki eksperymentu Michelsona-Morleya oraz dyskusja o podstawach relatywistyki
Wer. ENG: Derivation of all linear transformations that meet the results of Michelson-Morley's experiment and discussion of the relativity basics

został przedstawiony formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną. W dowodzie tym nie chodzi o żadne wskazywanie domniemanych paradoksów. Błędna jest interpretacja (czyli rozumienie) matematyki, na której opiera się Szczególna Teoria Względności, a nie matematyka tej teorii.

W artykule przedstawiona jest autorska metoda badania takich zagadnień polegającą na analizie znaczenia jakie ma parametr e (v) występujący w transformacjach zgodnych z wynikami eksperymentu Michelsoana-Morleya. Zrozumienie znaczenia tego parametru było możliwe dzięki analizie ogólnej postaci transformacji, dla której transformacja Lorentza jest jedynie szczególnym przypadkiem. Z pokazanej analizy wynika, że STW jest teorią z rozsynchronizowanymi zegarami, dlatego w tej teorii pomiary, np. jednokierunkowej prędkości nie dają rzeczywistych wartości.

Jeżeli prawidłowo zinterpretuje się matematykę Szczególnej Teorii Względności, wtedy teoria ta przekształca się w Szczególną Teorie Eteru bez skrócenia poprzecznego.

>Czy wolno mi w ogóle pomyśleć o tym, że ruch może przekształcić się w materię i materia może przekształcić się w ruch, czy to wśród racjonalistów zakazane?

Możesz sobie tak myśleć, ale takie myślenie nie ma żadnego uzasadnienia teoretycznego. Wiadomo bowiem, że wzór E = mc² nie opisuje żadnego związku pomiędzy masą i jej zamienialnością na energię. Nie da się bowiem wyprowadzić związku pokazującego równoważność masy i energii w ramach relatywistyki. Wszystkie takie wyprowadzenia są pełne błędów i naiwnej nadinterpretacji. To, że wyprowadzenie Einsteina, pokazane przez niego w 1905 roku, jest błędne wiadomo już od ponad 50 lat.

Związek pomiędzy masą i energią w takim sensie jak się dzisiaj podaje w fizyce nie ma także uzasadnienie eksperymentalnego.

Bardziej szczegółowo powiedziałem na ten temat w nagraniach:
www.youtube.com/watch?v=OEPb2z8_1Rc
www.youtube.com/watch?v=PNRgPf0u_Pg
www.youtube.com/watch?v=41YrOVnHrY0

Generalnie jest tak, że Einsteina był autorem dużej liczby okropnych nieporozumień, które bardzo zaszkodziły fizyce. Ale jeżeli chcesz to możesz sobie wierzyć w każdą bzdurę

>Ponieważ zaangażował się Pan w wykazanie błędności STW, to wydaje mi się, że posiada Pan wiedzę na temat przebiegu tego intelektualnego eksperymentu, jaki zaproponował nieszczęsny Albert E. Uważam, że jego znajomość jest niezbędna do prowadzenia jakichkolwiek rozważań w tej materii. Byłbym bardzo wdzięczny, gdyby podzielił się Pan jego opisem na forum. Moim zdaniem jest to jakaś wstydliwa tajemnica, gdyż została głęboko skryta przed intelektem niewiernych.

Nie wiem, o który eksperyment myślowy chodzi. Bardzo proszę o jakieś naprowadzenie.

Ale jeżeli chciałby Pan poznać przykład wewnętrznej sprzeczności STW Einsteina, to polecam artykuł
J. Franklin, "The lack of rotation in a moving right angle lever", European Journal of Physics 29, pp. 55-58, (2008).

W artykule, który otwiera ten wątek udowodniłem, że STW jest błędna z powodu błędnej interpretacji matematyki, na której się opiera. Ale na razie nie zajmowałem się ruchami obrotowymi. A w opisie ruchu obrotowego STW jest całkowicie sprzeczna wewnętrznie. Taki właśnie przykład pokazano w tym artykule (chociaż Franklin twierdzi, że wyjaśnił ten błąd to się myli, gdyż nic nie wyjaśnił).

Dowód Einsteina na dylatację czasu nie jest wcale skomplikowany. Jest rakieta, która porusza się z prędkością zbliżoną do prędkości światła w próżni. Równolegle do niej w pewnej odległości porusza się z tą samą prędkością lustro. Z rakiety w kierunku lustra wysyła się sygnał świetlny. Uczony obliczył czas po upływie którego światło dotrze do lustra, odbije się od niego i dotrze z powrotem do rakiety.
Jest problem jakiego światła użył Einstein do tego intelektualnego eksperymentu.

Czy to było światło ze zwykłej żarówki?
A może dołączył jeszcze do tego eksperymentu szklaną rurę łączącą rakietę ze zwiercia-
dłem i w tej to rurze przesłał fotony światła pochodzące od żarówki?
Nie mogło to być światło z lasera, ponieważ nikt wówczas nie miał pojęcia o takim odkryciu.
W rodzaju tego światła zawiera się całe kłamstwo dowodu na dylatację czasu, a tym samym na błędy prawie całej współczesnej fizyki.
Może ten umysłowy eksperyment wyglądał jednak zupełnie inaczej?

>Dowód Einsteina na dylatację czasu nie jest wcale skomplikowany. Jest rakieta, która porusza się z prędkością zbliżoną do prędkości światła w próżni (...)
Wierutna bzdura. Nie ma i nie było takiego "dowodu".
Tego typu doświadczenie myślowe jest popularną, intuicyjną wizualizacją zjawiska dylatacji czasu. Można je bodajże znależć w podręczniku Jay Orear'a. Ale samo w sobie niczego nie dowodzi. Zresztą żaden myślowy eksperyment nie jest w stanie niczego dowieść.
Nb. nie sądzę żeby dało się znaleźć w naukowych pracach Einsteina odwołania do takowego eksperymentu. Być może w jednej z jego prac popularyzotorskich, ale nawet w jego (i Infelda) "Ewolucji Fizyki" nie udało mi się takowego znaleźć. Więc proszę nie bredzić, o "eksperymencie Einsteina" albo podać skąd taka informacja.
A rozważania nt "rodzaju" światła i jego wpływu na kształt myślowego (!) eksperymentu, są umysłową aberracją nie wartą cienia uwagi.

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...

>Nb. nie sądzę żeby dało się znaleźć w naukowych pracach Einsteina odwołania do takowego eksperymentu. Być może w jednej z jego prac popularyzotorskich, ale nawet w jego (i Infelda) "Ewolucji Fizyki" nie udało mi się takowego znaleźć. Więc proszę nie bredzić, o "eksperymencie Einsteina" albo podać skąd taka informacja.
>A rozważania nt "rodzaju" światła i jego wpływu na kształt myślowego (!) eksperymentu, są umysłową aberracją nie wartą cienia uwagi.
>

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...
Drogi Panie ja opieram się na tym co udało mi się ustalić w tej kwestii. Na tym portalu już wcześniej polemizowałem na ten temat, dlatego doszedłem do jedynie słusznego wniosku, iż Wielki Albert Einstein w Szczególnej Teorii Względności niczego nie dowiódł. Jest to w wielkiej opozycji do powszechnego przekonania o niezwykłym geniuszu uczonego. Cesarz jest nagi.

> Drogi Panie ja opieram się na tym co udało mi się ustalić w tej kwestii.
Źródło! Żródło informacji o tym tzw. "eksperymencie myślowym Einsteina". To co Panu się wydaje, że Pan ustalił, ma niewielkie znaczenie wobec ogromu prezentowanej niewiedzy.
>dlatego doszedłem do jedynie słusznego wniosku, iż Wielki Albert Einstein w Szczególnej Teorii Względności niczego nie dowiódł.
Brednie.

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...