Jest już formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną.

W artykule:

Wer. POL: Wyprowadzenie wszystkich transformacji liniowych spełniających wyniki eksperymentu Michelsona-Morleya oraz dyskusja o podstawach relatywistyki
Wer. ENG: Derivation of all linear transformations that meet the results of Michelson-Morley's experiment and discussion of the relativity basics

został przedstawiony formalny dowód tego, że Szczególna Teoria Względności jest teorią błędną. W dowodzie tym nie chodzi o żadne wskazywanie domniemanych paradoksów. Błędna jest interpretacja (czyli rozumienie) matematyki, na której opiera się Szczególna Teoria Względności, a nie matematyka tej teorii.

W artykule przedstawiona jest autorska metoda badania takich zagadnień polegającą na analizie znaczenia jakie ma parametr e (v) występujący w transformacjach zgodnych z wynikami eksperymentu Michelsoana-Morleya. Zrozumienie znaczenia tego parametru było możliwe dzięki analizie ogólnej postaci transformacji, dla której transformacja Lorentza jest jedynie szczególnym przypadkiem. Z pokazanej analizy wynika, że STW jest teorią z rozsynchronizowanymi zegarami, dlatego w tej teorii pomiary, np. jednokierunkowej prędkości nie dają rzeczywistych wartości.

Jeżeli prawidłowo zinterpretuje się matematykę Szczególnej Teorii Względności, wtedy teoria ta przekształca się w Szczególną Teorie Eteru bez skrócenia poprzecznego.

>>Poszukaj energii potencjalnej w próżni.
>Zawsze w polu grawitacyjnym.

Co Ty nazywasz polem grawitacyjnym jest przestrzenią ciała. Dokąd sięga tylko wiązanie ciała zdolne rozbić molekule innego ciała, zerwac wiązanie innej przestrzeni, dotąd istnieje materia.

Mówiąc pole grawitacyjne masz na myśli materię.

Materia nie musi odbijać promieniowania wystarczy, że je cokolwiek zakrzywi i to jest dowodem na jej istnienie.

Cialo nie kończy się na granicy oddziaływań silnych, rozciąga się i jest widoczne w oddziaływaniach słabych.

Pole grawitacyjne nie występuje poza granicą materii ono określa granicę materii.

Materia wypełnia wszystko z tym, że lokalnie przestrzeń jednego ciała staje się dominującą.

W chwili gdy obserwujesz przyspieszenie grawitacyjne doznajesz rozpadu własnego ciała, który wykreuje w twoim ciele fale.
W chwili gdy obserwujesz wyhamowanie promieniowanie doznajesz wiązania własnego ciała, które pochłonie z twojego ciała falę.

Każda odrębna falomolekula jest odrębną czasoprzestrzenia.
Tzn. że występujesz w tysiącach w milionach w miliardach nadrzędnych i podporzadkowanych ciał i czynności naraz.
Kiedy obserwujesz przyspieszenie strumienia wodospadu działasz jako cialo globalne, kiedy doznajesz przyspieszania ramienia już jako cialo bardziej lokalne.

Nie sugeruj się tym co się powszechnie sądzi, że granica obcej materii jest tam gdzie światło zostaje zakrzywione tak, że jest odbite.
Granica obcej materii sięga do miejsca, w którym jakikolwiek obserwowany przez Ciebie ruch ulega zakrzywieniu.

>Energia cieplna w ruchu i bezruchu względnym (bo ruch to pojęcie względne np. Słońce). Wystarczy?

Ciepło to ruch.
Brak ruchu to brak ciepła.
Cialo w spoczynku nie może być ciepłe lecz musi być zimne.

Skoro już o względności ruchu to także o względności materii.

Każda kreacja ruchu kosztuje unicestwienie materii.
Kazda kreacja materii kosztuje unicestwienie ruchu.
Każda dodatkowa molekula ujmuje falę.
Każda dodatkowa fala ujmuje molekule.

Jesli ruch względem innego ciała nadaje mu w doznaniu obserwatora temperaturę to także odbiera mu masę.
Temperatura obcego ciała nie może wzrosnąć bez spadku jego masy.

>Wystarczy? Czy jeszcze potrzebujesz energii wiązań atomowych?

Atom, planeta, elektron, galaktyka to wciąż materia to wciąż molekuly, choc w różnej skali.

Energia wiązań atomowych nie różni się w zasadzie od energii pola grawitacyjnego.

Rozpad wiązania kreuje falę.

Podobnie jak rozpad fali Kreuje wiązanie.

Transformacja z materii do ruchu i odwrotnie.

Każde wiązanie jest potencjalnym źródłem energii i możesz tu wymienić dosłownie każdą formę wiązania jaka Ci tylko przyjdzie do głowy.

Każde działanie jest kinetycznym źródłem energii i możesz wymienić dosłownie każde działanie.

Energia ma dualna postać ruchu i materii. Naprzemiennie transformuje między tymi postaciami, przyjmując raz formę fali występując w czasie a raz formę molekuly występując w przestrzeni.

Ruch i materia są względne i postrzegane zależnie od tego w jakm obserwator jest działaniu i wiązaniu.

Co jeden obserwuje jako falę, drugi może obserwować jako molekule.

>3. STW jest niezwykle dobrze potwierdzoną teorią.

Ale co z tego wynika ?

Szczególna Teoria Eteru także jest świetnie potwierdzona eksperymentalnie. A nawet, jak już pisałem wielokrotnie, jest jeden eksperyment niezgodny ze STW, ale zgodny ze STE i prawie nikt się tym nie przejmuje (chodzi o anizotropię mikrofalowego promieniowania tła).

W artykule "Kinematics in the Special Theory of Ether"
ENG rdcu.be/bSJP3
POL vixra.org/abs/1904.0195
napisałem kilka zdań (w rozdziale 8) o różnicach pomiędzy STW oraz STE i możliwości eksperymentalnej falsyfikacji tych teorii. Jak widać różnice w przewidywaniach tych teorii są dla naszego układu odniesienia bardzo nieznaczne. Jeżeli fizyka byłaby nauką poważną, to od razu powinny być sfinansowane takie eksperymenty. Ale zamiast podjąć takie wyzwania, to jedyne na co stać dzisiejszych "naukowców" jest powtarzanie w kółko frazesów, że "STW jest niezwykle dobrze potwierdzoną teorią".

Teoria płaskiej Ziemi także jest świetnie potwierdzona eksperymentalnie

>Wg tego co twierdzę, zyroskop wraz z nabieraniem prędkości powinien tracić swój ciężar.

No dobrze, może żyroskopo traci swój ciężar, gdy wiruje. Ale skąd pomysł, że żyroskop traci swoją masę, gdy wiruje? Ciężar to coś innego niż masa.

A tym bardziej skąd pomysł, że ciała w ruchu postępowym (nie obrotowym) tracą swoją masę, a potem ją odzyskują, gdy zmniejszają prędkość?

>>Skrócenia długości nikt nigdy nie zaobserwował,więc w niczym nie potwierdza teorii.
>Zwykłe przyciąganie dwóch przewodów z prądem świetnie się tłumaczy skróceniem długości.

To mnie interesuje. Czy mógłbyś przybliżyć to rozumowanie, albo podać jakiś link?

>>Prędkości światła w próżni, nie tej na Ziemi, nikt nigdy nie sprawdził. A można by to uczynić w Kosmosie.
>To nieprawda. GPS testuje tą prędkość w każdej chwili w milionach miejsc.

GPS działa dzięki temu, że został skalibrowany zwykłymi metodami inżynierskimi. Fizycy relatywiści rozpowszechniają fałszywe informacje na ten temat i zwyczajnie kłamią, np. że: GPS nie działałby bez relatywistyki, że jest dowodem poprawności STW, itp. Ale to są nieprawdy, nie poparte szczegółowym rozumieniem tego, w jaki sposób działa GPS oraz tego w jaki sposób tworzono ten system.

>>Podobnie nie sprawdzono w Kosmosie zasady niezależności prędkości światła od prędkości źródła, które je emituje.
>To nieprawda. Eksperyment De Sittera ma już ponad 100 lat.

Gdzie można znaleźć informacje na temat tego eksperymentu?

>>Wg tego co twierdzę, zyroskop wraz z nabieraniem prędkości powinien tracić swój ciężar.
>No dobrze, może żyroskopo traci swój ciężar, gdy wiruje. Ale skąd pomysł, że żyroskop traci swoją masę, gdy wiruje? Ciężar to coś innego niż masa.
>A tym bardziej skąd pomysł, że ciała w ruchu postępowym (nie obrotowym) tracą swoją masę, a potem ją odzyskują, gdy zmniejszają prędkość?
>

Każdy ruch jest falowy. Różnica w ruchu postepowym i obrotowym dotyczy jedynie długości fali.

Jakikolwiek ruch, pojawienie się jakiekolwiek fali, wystąpienie jakiejkolwiek prędkości jest wynikiem utraty wiązania, spadku masy, recesji materii.

Każde cialo pobudzone traci wiązania, bez względu na rodzaj pobudzenia. Może to być ruch postępowy, ruch obrotowy, drgania, temperatura cokolwiek co powoduje, że cialo lub jego część jest w ruchu.

Nie tylko rozpedzony zyroskop utraci swój ciężar czy magnetyzm ale zwyczajnie podgrzane cialo też je straci.

Gdyby materię rozpędzić do prędkości światła ta utracialaby masę całkowicie, przeksztalcajac się w promieniowanie.

>>Wg tego co twierdzę, zyroskop wraz z nabieraniem prędkości powinien tracić swój ciężar.
>No dobrze, może żyroskopo traci swój ciężar, gdy wiruje. Ale skąd pomysł, że żyroskop traci swoją masę, gdy wiruje? Ciężar to coś innego niż masa.
>A tym bardziej skąd pomysł, że ciała w ruchu postępowym (nie obrotowym) tracą swoją masę, a potem ją odzyskują, gdy zmniejszają prędkość?

Każda recesja ruchu oznacza kreacje wiązań, kreacje materii, wzrost masy.

Wystarczy cialo wyhamowac, wystudzic, wprowadzić w spoczynek żeby jego ciężar, grawitacja czy właściwości magnetyczne rosły.

>pl.wikipedia.org/wiki/Czterowektor

I Pan to wszystko , co tam jest podane rozumie? Jeśli tak,to podziwiam.

>
>pl.wikipedia.org/wiki/Czterowektor

I Pan to wszystko , co tam jest podane rozumie? Jeśli tak,to podziwiam.

> Szczególna Teoria Eteru także jest świetnie potwierdzona eksperymentalnie.

Szczególna Teoria Eteru jest sprzeczna z doświadczeniem pod wieloma względami, o czym pisałem tu wielokrotnie:

• obserwacje księżyców Jowisza przeczą zmienności jednokierunkowej prędkości światła
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,798399#w798971
  
• przyśpieszanie cząstek elementarnych w akceleratorach do prędkości bliskiej prędkości światła przeczy jednokierunkowej zmienności tej ostatniej
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,798399#w799023
  
• równania Maxwella tracą sens, jeżeli występująca w nich prędkość światła miałaby być zmienna
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,798399#w798796
  
• obserwacje linii widmowych przeczą anizotropii długości fali światła emitowanego przez atomy
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,798399#w799370
  
• skrócenie poprzeczne jest logicznie niemożliwe
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,721419#w724809
  
• brak skrócenia poprzecznego jest doświadczalnie potwierdzony
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w781489
  
• w układach poruszających się względem rzekomego eteru pojawiają się fikcyjne siły
  www.racjonalista.pl/forum.php/s,781111#w787900
  

Żadnej z tych sprzeczności Pan nie wyjaśnił i nadal je Pan ignoruje promując swoje fałszywe teorie.

>>Zwykłe przyciąganie dwóch przewodów z prądem świetnie się tłumaczy skróceniem długości.
>To mnie interesuje. Czy mógłbyś przybliżyć to rozumowanie, albo podać jakiś link?
Dobra okazja do liźnięcia nieco wiedzy z elektrodynamiki. Wystarczy dla uproszczenia rozważyć przewód z prądem i pojedynczy ładunek w pewnej odległości. Jeśli ładunek się porusza wzdłuż przewodu, to działa na niego siła Lorentza przyciągając lub odpychając go od przewodu. Ale jeśli ładunek stoi a porusza się przewód z pradem, to zjawisko przebiega identycznie, choć wówczas w układzie nie ma siły Lorentza. Otóż relatywistyczne skrócenie objawia się różną zmianą gęstości ładunków dodatnich i swobodnych ładunków ujemnych. Zmiana gęstości jest oczywiście mikroskopijna, ale olbrzymia liczba ładunków sprawia, że poruszający się przewód z prądem staje się naładowany elektrycznie. A powstałe oddziaływanie coulombowskie jest dokładnie takie jak lorentzowskie (magnetyczne) w układzie stojącego przewodu a poruszającego się ładunku.

>GPS działa dzięki temu, że został skalibrowany zwykłymi metodami inżynierskimi.
Bzdura. Bez dodatkowych korekt GPS działałby mniej dokładnie. Bez relatywistyki by nie działał.
>Fizycy relatywiści rozpowszechniają fałszywe informacje na ten temat i zwyczajnie kłamią, np. że: GPS nie działałby bez relatywistyki, że jest dowodem poprawności STW, itp. Ale to są nieprawdy, nie poparte szczegółowym rozumieniem tego, w jaki sposób działa GPS oraz tego w jaki sposób tworzono ten system.
To czesto powtarzane kłamstwo. Specyfikacje techniczne systemów GPS i GLONASS są dostępne. Nie pisali ich fizycy. Tam jak byk stoi, że zegary satelitów są spowalniane przed startem a wielkość tego spowolnienia jest dokładnie wyliczona z wzorów relatywistycznych (zarówno OTW jak i STW). Bez relatywistyki spowolnienie zegarów atomowych na satelitach musiałoby być inne (no bo inaczej liczone) albo by go nie było. Bez właściwego opóżnienia działanie systemu byłoby nawet nie niedokładne, ale całkowicie błędne.

>>>Podobnie nie sprawdzono w Kosmosie zasady niezależności prędkości światła od prędkości źródła, które je emituje.
>>To nieprawda. Eksperyment De Sittera ma już ponad 100 lat.
>Gdzie można znaleźć informacje na temat tego eksperymentu?
De Sitter double star experiment. To trochę kompromitujące, że ktoś piszący naukowe artykuły n.t. relatywistyki nie ma podstawowej wiedzy o teoriach emisyjnych i argumentach je obalających.

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...

Daj spokój. To człowiek chory.

---

Ach gdzież jest niegdysiejszy Quetzalcoatl...

... - - -...