>Nadal. Nie widzę, byś objaśnił fascynację bujdą, że teoria w której pojawiają się abstrakty nie odniesione do fizykaliów jest fałszywa w całości.

Znów nie odnosisz się do moich słów i odpowiadasz na coś czego nie rozumiesz. Nie pisałem, że taka teoria musi być fałszywa w całości. Odniosłem się konkretnie do nieskończoności i rzeczywistej reprezentacji liczb, a ty nie potrafiłeś podać odpowiednich przykładów. Nie przyznasz się do błędu, więc dyskutujesz w sposób typowy dla głęboko ortodoksyjnych fideistów. W dodatku jako materialista ontologiczny opierasz się na wyimaginowanym pojęciu materii, które odnosisz bezpośrednio do fizykaliów, ale wyodrębniając je ze świadomości i tworząc teoretyczny osobny byt (coś na wzór Boga, tylko na odwrót). To tak jakby jedni twierdzili, że komputer to tylko software, a drudzy, że tylko hardware i tylko nieliczne jednostki widziałyby w nim komputer. Absurd. Nie ma istnienia materii bez świadomości i tak samo nie ma istnienia świadomości bez materii. Oprogramowanie nie istnieje bez sprzętu i potrzebuje go do działania, a sprzęt jest bezużyteczny bez oprogramowania.

Obserwując "fizykalia" jesteśmy zmuszeni uznać je za istniejący fenomen. Kropka i duży odstęp. Materia to metafora kropki na mapie. Jej właściwości należą do fenomenologii ludzkiej świadomości. Kropka i duży odstęp. W rzeczywistości wszystko co istnieje nie może być uznane za materialne, bo materia jako fenomen musi podlegać szerszemu mechanizmowi, który wyznacza materii jak ma się zachowywać. Przykładem takich mechanizmów są prawa fizyki, chemia, prawa logiki, rzeczywisty chaos (dla uproszczenia utożsamiany z mechaniką kwantową). Kropka i jeszcze dłuższy odstęp.

Sprawdzalność teorii i zgodność pewnych sformułowań z obserwacjami i logiką innych sprawdzalnych założeń. Dla większości ludzi to świadczy dziś o prawdzie. Prawda jest rozumiana w taki sposób jakby między ontologią, a epistemologią istniała realna różnica. To błąd, bo wszystkie teorie podlegają obserwacjom. Nie można zakładać takiego podziału, bo to tak jakbyśmy mieli zwykłą ludzką wiedzę naukową i filozoficzną (będącą wynikiem ewolucji kulturowej) i niezwykłą, która daje nam dostęp do prawdziwej natury świata. Dostęp pomijający ludzkie aparaty poznawcze, które są ściśle związane ze świadomym doświadczaniem. Założenie, że ma się taki dostęp, to narcyzm i niedostrzeganie granic. Prawda nie jest jedna i obiektywna, tylko zawsze jest relacją między więcej niż jedną świadomą jednostką i mechanizmami rzeczywistości. Błąd neoateistów, którzy są materialistami ontologicznymi, polega na wycięciu mechanicznego elementu i silnej fideistycznej ortodoksyjnej wierze, że zmysłowa rzeczywistość istnieje bardziej obiektywnie niż on sam, który tych zmysłów doświadcza, a jeszcze głębiej kryje się religijny mechanizm pochodzący z chrześcijaństwa (religii niewolników stworzonej przez żydów dla gojów) - przeświadczenie o prawdziwości podziału na obiektywną rzeczywistość i doświadczającego.

>>Teorie były zgodne z obserwacjami, częściowo zgodne lub całkowicie niezgodne. Ty wspominasz tylko o tych, które są częściowo zgodne i błędnie nazywasz je zgodnymi.
>O! jednak są teorie częściowo zgodne.. i to oczywiście ja się mylę. No tak. O tym, że owe częściowo zgodne teorie są i owszem zgodne, ale tylko w określonym zakresie stosowalności już nie doczytałeś..
>Ergo - nadal nie rozumiesz. Co się strasznego stanie, jeżeli przyjmiesz do wiadomości, że nie rozumiesz?

Nie bądź taki przemądrzały i nie przedrzeźniaj mnie, skoro nie potrafiłeś sensownie odpisać. Najpierw błędnie formułujesz wniosek, żeby potem usprawiedliwiać go kolejnym błędnym stwierdzeniem, które ma za zadanie rozmyć to pierwsze. Znów nie doczytałeś, że nie tylko doczytałem, ale również już na to odpowiedziałem. Wykazujesz się w tym momencie wyjątkową ignorancją. Błędnie nazywasz teorie częściowo zgodne (czyli jednocześnie częściowo niezgodne, bo to jedno i to samo) teoriami zgodnymi żeby potem dodać, że teorie zgodne są czasem niezgodne. Naucz się definiować swoje myśli tak żeby nie było niepotrzebnych sprzeczności.

>Poprawne wnioskowanie. Widzi się materię

To wyznanie wiary.

>oddziaływania i właściwości

To właściwości świadomego doznania. Nie ma żadnej materii. To tylko metafora.

>więc poprawnie przypisuje się jej bycie źródłem tych rzeczy

Mniej więcej tak poprawnie jak przypisanie stanowi pijaństwa bycia źródłem produkcji wódki.

Materia nie istnieje. Wszystko czego doświadczamy można wytłumaczyć prościej (brzytwa Ockhama się kłania) niż poprzez wymyślanie wyimaginowanych konstruktów, które brzmią jak "bóg jest wszędzie". Oddziaływania i fenomeny, których doświadczamy i poddajemy obserwacji, nie wymagają do niczego pojęcia materii, która w dodatku nie może istnieć ze względu na:
- regres w nieskończoność
- materia byłaby czymś takim jak bóg (autonomicznym bytem, jedynym istniejącym, mającym wpływ na wszystko)
- nikt nigdy nie zaobserwował, nie zaobserwuje, nie może doświadczyć ani wywieść z żadnej obserwacji ani logiki, że cokolwiek mogłoby istnieć bez udziału świadomości lub poza jej udziałem
- materia mogąca istnieć bez możliwości obserwacji nie mogłaby mieć desygnatu i jest zaprzeczeniem tego skąd wywodzi się pojęcie materii (z obserwacji)
- materia nie mogłaby wytworzyć świadomości gdyby rzeczywiście była całkowicie martwa
- materią i tak kierują rozmaite prawa, więc nie może być jedynym co istnieje

I znów wyznałeś wiarę - neoateizm i materializm ontologiczny i nie przeszkadza ci to twierdzić, że wymyśliłem sobie te pojęcia i polemizuję z chochołem

>>Widzisz powiązania badań nad układem nerwowym i świadomością i dochodzisz do wniosku, że UN tworzy świadomość. Na jakiej podstawie? Czemu "tworzy", a nie "przetwarza"?
>Bo nie mam żadnych powodów twierdzić, że "przetwarza", rozumiesz? Żadnych! Z Żadnych badań i eksperymentów nie wynika, że mózg przetwarza świadomość, natomiast z wielu wynika, że tworzy.

Hahahahaha Nieźle odleciałeś. Nie wynika i nie mogłoby wynikać, że tworzy. Wiadomo, że przetwarza. To mniej skrajne stwierdzenie. Widzimy konkretne powiązania funkcji mózgu ze sposobem myślenia i rozwiązywania problemów etc czyli wiemy, że przetwarza. Nie możemy wiedzieć czy tworzy, bo nawet gdyby tak było, takie stwierdzenie jest poza możliwością dowiedzenia go, czyli jest niepraktyczne z punktu widzenia nauki. Ponadto taka odpowiedź omija pytania o samą świadomość, której natura jest niematerialna. Powiązanie z obserwowanym fizycznym mózgiem nie może być objęte metodą naukową, która pod tym względem jest ograniczona. Mylisz filozofię z podrzędnymi naukami badającymi zależności w przestrzeni (przestrzeń istnieje na pewno bo jej doświadczamy, ale nie wiemy czy istnieje fizycznie i co miałoby to oznaczać, czy tylko doświadczamy interpretacji naszych umysłów i doświadczenie posiadania fizycznego mózgu jest tylko wizualizacją informacji).

>Świadomość nie jest obserwowalna bezpośrednio oczywiście, tylko wnioskujemy o jej istnieniu na podstawie obserwacji zachowania jakiejś istoty. Dlatego nie jesteśmy skłonni przypisywać świadomości kaktusowi, czy cegle bo ich "zachowanie" nie przypomina nawet z grubsza zachowania istot którym zwykło przypisywać się świadomość.

Tutaj znowu mylisz świadomość z funkcjami kognitywnymi.

>>Jakim cudem całkowicie martwa materia miałaby wytwarzać świadomość?
>A jakim cudem martwe procesory wytwarzają systemy operacyjny?

Od kiedy procesory wytwarzają system operacyjny? Ktoś najpierw musiał go napisać, a krzaczki na ekranie mają sens tylko dla obserwatora świadomego ich znaczenia. Martwa materia nie mogłaby wytworzyć żadnej świadomości i nie podlegałaby prawom ewolucji. Nie mogłaby pojawić się znikąd, ani istnieć zawsze. To zamyka dyskusję. Nie masz nic do powiedzenia w tym temacie. Możesz czegoś się nauczyć, albo unieść się pychą i karmić dalej swoje niezrozumienie. Drugie rozwiązanie gwarantuje nerwicę i nie wiadomo co jeszcze. Masz wybór.

>Odpowiednia struktura zbudowana z odpowiednich materiałów, wykorzystująca odpowiednie zjawiska fizyczne i chemiczne no i masz.

I co wykorzystało zjawiska fizyczne i chemiczne, które są materią? Materia? Haha, dobre

>>1/. Śni ci się coś bardzo realistycznego. Jak odróżnić czy to sen, czy prawda?
>Uszczypnąć się.

Czyli jeżeli uszczypniesz się we śnie i przyśni ci się, że to nie sen, to będziesz myślał, że to jawa?

>>2/. Skąd wiesz, że coś jest prawdą?
>Nie wiem co to "prawda"

Trzeba było tak od razu. Nie traciłbym czasu na tłumaczenie czegokolwiek człowiekowi tak głęboko fanatycznego w swoim fideizmie.

>Tak czy inaczej musi istnieć niezależnie od nas źródło naszych wrażeń.

Bozia? Brzytwa Ockhama wyklucza taką możliwość. Żyjąc w świecie teorii i fantazji możesz jednak odnosić takie wrażenie.

>Nie mamy powodów by sądzić, że znajdujemy się w jakimś VR, więc przyjmujemy, że źródłem naszych wrażeń jest zewnętrzna materia, która albo dotyka naszego ciała, albo odbija się od niej światło, które trafia nam do oka, albo generuje lokalne zaburzenia ośrodka sprężystego które wpadają nam do ucha, albo wydziela substancje chemiczne które trafiają do nosa.

LOL. Polecam zastanowienie się nad tymi substancjami, które ładujesz w kinol. Może to przez to nie zauważasz sprzeczności w swoich postach?

>>4/. Gdzie znajduje się materialny świat? Pamiętaj, że parametr "gdzie" dotyczy przestrzeni, a świadomości nie musi, więc nie można do niej odnieść tego argumentu (co przeczy twojej tezie, że wszystko co piszę o materializmie można odnieść do świadomości). To błąd regresu w nieskończoność
>Nie bardzo rozumiem to pytanie.

Próbuj zrozumieć aż do skutku i dopiero wtedy odnieś się do całej wypowiedzi. Próbujesz odpowiadać, a nie wiesz na co.

>>5/. Na jakiej podstawie wykluczasz możliwość istnienia wyższych wymiarów, dla których materia jest tylko elementem o niższym znaczeniu (jak piksel na ekranie)?
>Nie wykluczam. Nie mam tylko powodów by twierdzić, że takie są.

Czyli nie masz powodów by wypowiadać się na tematy, o których nie masz pojęcia. Przyjąłeś sobie istnienie materii jako bożka i odrzucasz logiczne odpowiedzi, które przeczą twojej fanatycznej wierze.

>>6/. Na jakiej podstawie zakładasz możliwość istnienia materii nieobserwowanej przez żadną świadomość?
>No materia budująca moje buty jest nieobserwowana przez żadną świadomość i o dziwo istnieje.

Nikt nie obserwował twoich butów? Kolejny raz sobie zaprzeczasz. Jeśli materia to dla ciebie coś więcej niż te buty, które widać i których można dotknąć, to skąd wiesz, że istnieje?

Dziwnym trafem możesz mówić tylko o materii, którą obserwujesz i która nie jest materią tylko innymi zjawiskami np przestrzenią, kolorem, strukturą dotyku itd.

>>PS. A co by się stało, gdybyś jednak nie miał racji?
>Wtedy nie pisałbyś w takim tonie i wysiliłbyś się na merytoryczną odpowiedź zamiast tak głębokiej defensywy i tworzenia kompromitujących wpisów.
Tak merytoryczną, jak Twój dowód na świadomość ponad materią?

Miałeś pod nosem, przyjacielu, i odpowiedzi, i merytoryczne zarzuty. Niestety nie raczyłeś się ustosunkować, podkreślając jak bardzo masz rację i zarzucając mi wciąż omyłkę i kompromitację. Dama, przyjacielu, która czuje się zobligowana podkreślić na każdym kroku, że jest damą - rzadko nią jest.. cóż mi zatem zostało. Byłoby mi niesamowicie głupio najpierw pisać komuś, że szkoda mi czasu na rozmowę z nim, a potem ładować epistołę chyba większą niż wszystkie poprzednie posta, a którą można streścić, iż mam rację, a on się myli.

>>Czasoprzestrzeń to bardzo prosty koncept, obecny od zawsze i powszechnie stosowany nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. Matematyczny opis czasoprzestrzeni istnieje conajmniej od czasów Galileusza i Newtona.
>Super. Teraz, aby się dowiedzieć, co to jest eter, wystarczy w Twoim tekście zamienić wyraz czasoprzestrzeń wyrazem eter.
>Czyli to jest bardzo proste, dlatego dziwi mnie oburzenie Wenancjusz-a, który zdaje się uważa, że najważniejszym problemem jest brak wyjaśnienie, co to jest eter. Wenancjusz jest z tego powodu bardzo na mnie oburzony
>

Czyli okazuje sie mozna jakos okreslac/zgadywac o wlasciwosciach niewidzialnego eteru (nie taki widac diabel straszny) :

"eter moze sie geometrycznie wykrzywiac".. (yyyyy w relacji z masa?)

..ale czy w wyniku owego "wykrzywienia eteru" ..obiekty rowniez turlac sie ku sobie beda po wyzlobionych eterycznych lejach niczym w wygietej "czasoprzestrzeni" Einsteina, a moze wyginanie wplywa wylacznie na jednokierunkowa predkosc swiatla w prozni ?

Pyt. 2 : W jaki sposob odniesc te perspektywe do postulatu o klasycznej "statycznej/nieskonczonej wersji eteru" gloszonej pierwotnie w XVII wieku.

Co spowodowalo ze ze "statycznej niewidzialnej nieskonczonej materialnej lodowej bryly" eter przemienil sie w dynamiczna plasteline.

P.s zgodnie z logika eter dynamiczny oznacza ze inne czynniki moga na niego wplywac i wplywaja, oraz iz on sam moze miec przyczyne [podobnie jak przestrzen] (czynnik stworczy, "wywolujacy reakcje/zmiane")

P.S 2 : jednokierunkowa predkosc swiatla zmienna moze byc chocby w warunkach odrzucenia sztywnego postulatu o statycznej przestrzeni/stalej/jednolitej strukturze (nosniku swiatla) ..gdyz byc moze np sama ona moze zmienna byc..a jako byt fizyczny (posiadac np zmienna koncentracje/"natezenie pola" rozne blizej/dalej od zrodla masy)
.