tekst stanowi kompilację ogólnie znanych pogladów, nie wnosi nic nowego do "kwestii" instynktu. co więcej - nie rozumiem kryterium, którym się Pani kierowała, dokonujac takiego a nie innego doboru źródeł. zabrakło Buechnera, Haeckla nie wspominając o Ecclesie. Świadczyć to może tylko o tym, że to, co tam Pani akurat przeczytała, streściła Pani i wkleiła - tekst sprawia wrażenie przypadkowego

Po przeczytaniu tego artykułu nabieram przekonania, że decydowanie człowieka o swoim losie i swojej wolności jest złudzeniem. Natomiast twórczość (nie mylić z interpretacją i odtwórczością) jest instynktem, bo bywa spontaniczna, a twórca nie zna efektu końcowego tego procesu.
Z artykułu przebija jeszcze coś - wstyd, że instynkty są udziałem człowieka, że coś nam narzucają. Budzi to mój uśmiech, bo to trochę tak jakbym miał "pretensję do swoich płuc, że każą mi oddychać".

Poza wytkniętą już przez innego czytelnika wybiórczością, bardzo brakuje mi głębszych analiz dowodów na zaprezentowane interpretacje tego czym jest/może być instynkt w oparciu o bibliografię/przypisy - rzetelność naukowa tego wymaga ! -.
Na miejscu autorki albo znacznie bym uzupełnił braki, albo przeniósł to do 'Felietony i eseje' bo z naukowością tego tekstu jest krucho.

Z wiadomości, które do mnie dotarły, Pani Doktor Sabina Lewi już od kilku lat nie żyje. Współpracowała przez jakiś czas z Tadeuszem Kotarbińskim, później ta wspaniała osoba, została zmuszona przez tzw.
"prawdziwych" Polaków do emigracji. Zmarła 4 czerwca 2000 roku
w Jerozolimie, jako emerytowany pracownik Uniwersytetu Hebrajskiego.
Nie przerobi już więc żadnego tekstu na felieton, a co gorzej, niczego i
nigdy już nie napisze. Szkoda, bo zanosiło się na jej współpracę z "Res
Humaną". Nie wiem, czy jakieś gazety codzienne poinformowały o śmierci Pani Doktor Lewi, bo po prostu żadnych nie czytam. Ale, o ile
pamięć mnie nie zawodzi,ukazał się nekrolog w "Res Humanie".Może
znajdzie się ktoś kompetentny i napisze choćby krótkie wspomnienie
o Sabinie Lewi?