No nie wiem? Nie przekonal mnie ten artykul. Zgadzam sie, ze ludzie roznia sie od siebie, ale nie jestesmy od siebie na tyle genetycznie rozni, aby takie "bycie ateista" bylo w duzej mierze podyktowane przez same geny. Uwazam, ze geny maja rozne ekspresje w roznych warunkach, a w dziecinstwie poprostu urwalaja zachowania i wiedze potrzebna w zyciu doroslym. Jezeli jest to wiedza religijna to trudno, ale trzena przyznac ze dalej odgrywa ona zanczace role w sukcesie rozrodczym i ogolnie przetrwaniu jednostek w pewnych rejonach swiata. Jest prawda, ze kazdy z nas jest mutantem, ale to sie ma nijak to tezy ktora podaje autor.

"Wszystko to wydaje się tutaj kwestią temperamentu i uczuć. Wracamy zatem do prymitywnego, starego mózgu, który najwyraźniej nienajlepiej komunikuje się ze swoją większą i młodszą częścią." - niepotrzebna krytyka i zwrócenie uwagi na to, że przez "prymitywną" część mózgu tenże mądry człowiek wierzy w Boga. ;/
Człowiek wierzy w Boga, żeby mieć nadzieję. Odczuwa bezpieczeństwo.
Czy nie można tego pojąć, że nie każdy wielbi figurki, lecz jawi dołączenie części siebie. Pewnie wie Pan, że człowiek ma potrzeby i musi je zaspokoić.

"każda jednostka ludzka różni się od siebie znacznie bardziej niż wcześniej sądzono"

Mnie się wydaje, że nie różnię się od siebie w ogóle, ponieważ jestem ze sobą tożsamy.
Mogę się różnić wyłącznie od innych.