I tak widzimy jak na dłoni, że jeśli komuś się zdawało, iż to postmodernizm
przyniósł nadzieję w bełkocie, to był w błędzie. Romantyczna walka z rozumem
trwa od stuleci, a niektórzy znajdują na niej szlachetną  patynę. Bez
wątpienia jest to część historii filozofii, ta część dla której ja osobiście nie
mam ani krzty szacunku. 

Autor ma racje - Szestow mial prawdziwy problem z rozumem, a ta Wielka Tajemnica Adama i Ewy to byc moze skutek fizjologiczny spowodowany niedojrzaloscia zjedzonego owocu...

Każde poznanie obciążone jest teorią. Proces decyzyjny poprzedzający każdą akcję zawiera w sobie subiektywną interpretację stanu rzeczy. Zobiektywizowane kategorie, które mogą być pomocne przy racjonalizacji wyboru, powstały również z sumy podobnych, racjonalnie logicznych subiektywizmów.
Odstawiając na bok chrześcijańskie bajania, spodobała mi się - w zasadzie melancholijna - myśl o tym jak rozum w poszukiwaniu najlepszego rozwiązania, wg. stworzonych przez siebie kategorii abstrakcyjnych, pozbawia nas systematycznie spontanicznej i romantycznej wolności.

Od pewnego czasu Wojciech Jóźwiak, wydawca popularnej witryny Taraka.pl zajmującej się tematyką szeroko rozumianego rozwoju duchowego i symbolicznym widzeniem świata w odcinkach swego blogu pt. "Ateny Jerozolima, Ganges"  http://www.taraka.pl/index.php?id=atejergang dokonuje porównania trzech sposobów widzenia świata. Co do Szestowa to polecam te odcinki wspomnianego blogu:  http://www.taraka.pl/index.php?id=atejergang,6   www.taraka.pl/index.php?id=atejergang,7