Ciekawy artykuł...
Przypadki trzech wielkich firm pracowniczych są tylko przykładem na to, że takie firmy mogą też upaść i tyle.
Trudno dziś jednak o wątpliwości, że nie poszliśmy drogą „społecznej gospodarki rynkowej". Nie dążono do tego, by tworzyć własność rozproszoną prawdziwych obywateli
Powiem tak, nie nauczy się rolnika obsługi obrabiarki CNC w miesiąc. W Polsce rynek kapitałowy jest w epoce kamienia łupanego, a świadomość pracownicza w większości na etapie późnego Gierka (okradanie własnej firmy traktowane jest jako premnia).

"Po drodze zamieszanie w bankach i towarzystwach
ubezpieczeniowych w 2008 było drugim mocnym ciosem, który zredukował akcjonariat
pracowniczy (aż o 225 mld USD)."

Na giełdach działają "gangsterzy w białych kołnierzykach", którzy sprzedają "toksyczne papiery" małym akcjonariuszom. Sprawa Enronu to było wielkie fałszerstwo, księgowano nieistniejące wpływy i wprowadzano celowo w błąd akcjonariuszy.
Niejasne jest dlaczego upadek Lehman Brothers spowodował kryzys bankowy, w dużej części przyczynił się brak kontroli nad bankami prywatnymi.
Poszkodowani zostali głównie mali akcjonariusze, bogaci wcześniej dokonali transferu w bezpieczniejsze inwestycje.
Po kryzysie bogaci stali się jeszcze bardziej bogaci, przybyło biednych.

Postawą wolnego rynku jest przestrzeganie prawa i ochrona państwa, szczególnie słabszych na rynku przedsiębiorstw.

Dzisiaj w Polsce w wyjściu z kryzysu ma pomóc projekt nowego kodeksu pracy bardzo niekorzystny dla pracowników.

Jest odchodzenie od demokracji, osłabianie mechanizmów społecznej kontroli.

Teoria wolnego rynku Adama Smitha postała w Anglii na początku rewolucji przemysłowej i były inne warunki dla powstających przedsiębiorstw.
Dzisiaj założenie małej firmy prywatnej to wielkie ryzyko.

> Finansiści dopilnowali, by marka pracowniczego giganta z Houston stała się symbolem wielkiego upadku. Szyte to było grubymi nićmi ...


> Ken doznał ataku serca. Naturalnie, nie wszyscy wierzą, że za atakiem stały całkowicie naturalne przyczyny. 

> Dziś Enron został przekuty w symbol wielkich malwersacji. W istocie była to firma, która realizowała kapitalizm z ludzką twarzą. 

I znowu autor snuje własną teorię spiskową, jak to zgnojono firmę, która "chciała dobrze, ale jej nie pozwolono".
  Tymczasem Naomi Klein, którą trudno posądzać o sprzyjanie rekinom światowego kapitalizmu, bynajmniej nie broni Enronu ("Doktryna szoku"), przeciwnie, zalicza go do jednej z najbardziej grabieżczych i bezlitośnie wyzyskujących firm.
  Czy Enron "zrobił dobrze Polsce", nie wiem, może akurat ta inwestycja była dla naszego kraju korzystna. Ale sugestie, że jedna ponadnarodowa superkorporacja jest "cacy", a inna - "be" - to ekonomiczna wersja dywagacji o "wyższości Świąt Bożego Narodzenia, nad Świętami Wielkiej Nocy".

Możesz słuchać Naomi Klein albo Adama Michnika, ale to nie powód, aby mi to oznajmiać pod tekstem. Jak chcesz dyskutować to się nieco wysil i odwołaj się do argumentów. Mój tekst nie formułuje wyjaśnienia, choć stawiam kilka znaków zapytania. Generalnie mój tekst polega na podawaniu nie zawsze łatwo dostępnych faktów, czego zupełnie nie można powiedzieć o komentarzu.