Stawiam tezę jaką widać w tytule.
Dlaczego nie może?
Ponieważ socjaliści to ludzie "wierzący". Wierzą w ideę RÓWNOŚCI jak w dogmat. Widać to choćby po głównym haśle Rewolucji Francuskiej, które w oryginale brzmiało: "Wolność, Równość, Braterstwo albo śmierć". Socjaliści to FANATYCY równości, którzy nie mogąc jej zrealizować dobrowolnie - realizują ją za pomocą państwa i narzucają całym społeczeństwom POD PRZYMUSEM.

Tymczasem w "duchu" niniejszej witryny wyczuć się da WOLNOŚĆ jako naczelną ideę. Nie jest pewien czy wszyscy obecni tutaj są konsekwentni, ale jeśli są, to powinni przyznać rację mej tezie, gdyż cóż to byłaby za wolność, gdyby ograniczała się jedynie do piętnowania chrześcijaństwa i innych kultów, które bądź co bądź nie nie są przymusowe. Trudno mi wyobrazić sobie człowieka, który mówiłby: "mam prawo do wolności od kościelnej indoktrynacji", a jednocześnie był socjalistą i wmawiał mi: "ludzie nie powinni mieć prawa do samodzielnego decydowania o ubezpieczeniu zdrowotnym czy emerytalnym".

Powtarzam więc: racjonalista nie może być socjalistą.

Co Państwo o tym sądzą?

>   Wybacz, ale to brzmi jak manifest ze strony KPP.

   Nie gniewam się, bo liczę na to, że to etykieta samoprzylepna, nie wymagająca ślinienia.

>Zarabiania i wydawania pieniędzy jednostka w kapitalizmie dokonuje ciesząc się dużym zakresem wolności.

   To też brzmi. A czy mógłbyś te wolności (zgodnie z napomnieniem Lucyferusa - i Berlina jak to słusznie zauważył Haribu - wolności od czegoś) wyspecyfikować?

>>   Co Pan zrobi?
>   Skieruję do pomocy społecznej, która m.in. z moich podatków rozdaje pieniądze różnym takim "obszarpańcom".
>   Ze środków pozostających mi po ograbieniu przez państwo nie wspieram "obszarpańców".

   A co by było, gdybyś dożył tej świetlanej przyszłości, w której Państwo - grabieżca, cudownym zrządzeniem losu zamieniło się w Państwo - nocnego stróża?

   Pozdrawiam

>Tylko, że niedemokratyczne państwa bez owej "marnacji" zwykle nie zapewniają nawet porównywalnego poziomu życia dla swych mieszkańców.
Wiesz, jest bardzo niewiele państw, które posiadają obecnie liberalną gospodarkę (jej warunkiem jest także ochrona przed korupcją i przestępstwem!). Rzuć okiem tu:
www.heritage.org/Index/Ranking.aspx
Jest to indeks wolności gospodarczej (składa się na nią kilka czynników) z 2008 roku. Zwróć uwagę, że państwa czołówki (czyli najbardziej liberalne), o ugruntowanej tradycji liberalnej, mogą się pochwalić wysokim, w porównaniu z innymi, PKB na mieszkańca. Kraje bogate w dolnej części tabeli pojawiają się na zasadzie wyjątku.
Warto zauważyć, że zasadniczo tylko kilka pierwszych państw to państwa o względnie liberalnym systemie.

>Także i wczesne fazy kapitalizmu były dosyć nieprzyjemne od strony zapewnienia humanitarnego minimum.
Zgoda. Zauważ jednak, że wczesna faza kapitalizmu nastąpiła rewolucyjnie, po załamanym systemie feudalnym. Masy ludzi, którym wcześniej rządy zabraniały zdobywać kwalifikacji, zostały nagle rzucone na wolny rynek. To jest główna przyczyna ich niedoli - za sprawą niewolniczego prawa feudalnego nie mieli żadnej karty przetargowej, oprócz siły własnych rąk.

>Może, zamiast ulegac złudzeniom skrajnego liberalizmu, lub jakiś form pseudomarksizmu, przyjąć, że państwo i społeczeństwo to twory na tyle złożone by nie dało się wobec nich stosować prostych recept.
Przyznaję Ci rację w tym, że dogmatyzm jest zgubny. Dlatego jestem zwolennikiem stopniowej reformy gospodarki. Stopniowe, niezbyt radykalne lecz konsekwentnie prowadzone zmiany w obciążeniu fiskalnym i prawodawstwie pozwolą na kontrolowaną, łagodną przebudowę systemu. Jeśli coś pójdzie nie tak, zawsze będzie można zmienić kierunek. Tak czy inaczej jestem pewien, że po pierwszych kilku krokach społeczeństwo samo zażyczyłoby sobie kolejnych.

>A czytałeś 4 eseje o wolności Berlina? Ten sławny gość wyróżnił wolność DO. Nazwał ją "wolnością pozytywną". Ładnie co nie

O ile mnie pamięć nie myli, to jednak wolność "od" uznał za pierwotną i bardziej podstawową.

>Odpowiedź nr 1

   To tylko potwierdza moje przypuszczenia, co do Pańskiej wrażliwości społecznej. Bez wątpienia jest to wrażliwość ewangeliczna Mt 25, 29.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Ciekawa teza. Wynika z niej, że Oświecenie (które uchodzi za tryumf rozumu nad zabobonem) wcale nie było ruchem racjonalistycznym.

Oświecenie to jedno, a Rewolucja Francuska to drugie. Żaden racjonalista nie podpisze się pod hasłem zawierającym jako człony "wolność" i "równość". Powód jest prosty: one się wzajemnie wykluczają.

Rewolucja Francuska to moim zdaniem raczej wstęp do romantyzmu. Szczególnie daje o tym znać trzeci człon ich hasła: "braterstwo". Dość mistycznie i romantycznie musi być rozumiane społeczeństwo, by użyć wobec jednostek kategorii braterstwa.

>czy mógłbyś te wolności (zgodnie z napomnieniem Lucyferusa - i Berlina jak to słusznie zauważył Haribu - wolności od czegoś) wyspecyfikować?
   "Zakres wolności" jest pojęciem wielowymiarowym. Przykładowo, w nieruchomości moja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się własność sąsiada. Kapitalizm dużo bardziej niż socjalizm sprzyja rozwijaniu prywatnej własności. Zatem w kapitalizmie zakres mojej własności i wolności jest większy. To było trochę przewrotnie. Teraz wprost.

    Z różnych definicji wolności przyjmuję tę: "możliwość podejmowania decyzji zgodnie z własną wolą". To bardzo zgrabna i esencjonalna definicja.

>   A co by było, gdybyś dożył tej świetlanej przyszłości, w której Państwo - grabieżca, cudownym zrządzeniem losu zamieniło się w Państwo - nocnego stróża?
   Lepiej by było, ot co.

>>Co do absurdalności państwa które nie zmusza do ubezpieczania się - polecam podręcznik historii, którykolwiek.
>Ty mnie do trupów nie odsyłaj, tylko pokaż przykład żyjący.
Cejrowski mówi, że w Am. Łać. są jeszcze kraje, gdzie można na własnej ziemi robić co się chce, a urzędnicy nie mówią jak wychowywać dziecko.

>O ile mnie pamięć nie myli, to jednak wolność "od" uznał za pierwotną i bardziej podstawową.
Ale, że tę drugą określił jako wolność i postawił obie na jednej płaszczyźnie - to dopiero majstersztyk socjalistycznej propagandy.

>Żaden racjonalista nie podpisze się pod hasłem zawierającym jako człony "wolność" i "równość". Powód jest prosty: one się wzajemnie wykluczają
   Jeżeli pod "równość" podstawimy "równość wobec prawa" to już chyba będzie OK?

>>Odpowiedź nr 1
>To tylko potwierdza moje przypuszczenia, co do Pańskiej wrażliwości społecznej. Bez wątpienia jest to wrażliwość ewangeliczna

Odpowiem cytatem - Frederic Bastiat "Prawo":

Socjalizm, podobnie jak antyczne doktryny, z których wyrasta, zaciemnia rozróżnienie między społeczeństwem a rządem. Za każdym razem więc, gdy kwestionujemy jakąś rzecz uczynioną przez rząd, socjaliści wnioskują, że kwestionujemy czynienie tej rzeczy w ogóle.
Nie zgadzamy się na państwową edukację. Socjaliści mówią więc, że jesteśmy przeciwni wszelkiej edukacji. Nie chcemy religii państwowej. Socjaliści mówią więc, że nie chcemy religii w ogóle. Sprzeciwiamy się równości wymuszonej przez państwo. Oni twierdzą wtedy, że jesteśmy przeciw równości w ogóle, i tak dalej. Socjaliści mogliby nam równie dobrze zarzucać, że nie chcemy aby ludzie jedli, gdyż jesteśmy przeciwni uprawie zbóż przez państwo.

>Powtarzam więc: racjonalista nie może być socjalistą.
>Co Państwo o tym sądzą?

hej,
Istnieje coś takiego jak wybór wartości .
Oczywiście można uznać , że wykorzystywanie swojej przewagi , siły i dominacji bez jakiegokolwiek uwzględniania kogokolwiek jest wartościowe .
Ja - silny i sprytny , inteligentny i dynamiczny mam wszelkie prawo do tego aby wykorzystać pasywność i ułomność a nawet bezwład i lenistwo innych do tego aby sobie samemu zapewnić zyski i korzyści .
To jednak , według mnie jest niczym innym jak darwinizmem społecznym ... czyli systemem pozbawionem elementarnej empatii , współczucia i życzliwości dla drugiego człowieka .
Socjalizm jako ideologia socjologiczna , nauka społeczna sprzeciwia się takiemu apoteozowaniu skrajnego egocentryzmu a w zamian proponuje szeroko zakrojony dialog , porozumienie , kompromis .
Socjalizm proponuje pewną wizję , propozycję poszukiwania wspólnych przestrzeni , które będą , jako wartość i własność wspólna ... przy aktywizacji jak największych grup społecznych - wspólnie zagospodarowywane .
To jest rzeczywiście utopia ... ale utopia bardzo wartościowa , sensowna a nawet szlachetna .
Słabością socjalizmu jest właśnie jego całkowicie dobrowolny wybór !
Tylko bowiem dobrowolne wyrzeczenie się wykorzystywania swej dominacji i przewagi na korzyść dobra wspólnego może być uważane za wartość .
Wszelki przymus dyskredytuje szlachetnośś owej ideologii .
Niestety wrodzone i wyuczone postawy egoistyczne są mocnym kontrargumentem wszystkich krytyków socjalistycznej utopii .

pozdrawiam serdecznie
socjalista i racjonalista
makuś

> Socjalizm, podobnie jak antyczne doktryny, z których wyrasta, zaciemnia rozróżnienie między społeczeństwem a rządem.

   Pojęcie socjalizmu jest zaciemniane na różne sposoby. Sposób przywołany przez Pana, wcale do najgłupszych nie należy.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

>Słabością socjalizmu jest właśnie jego całkowicie dobrowolny wybór !
Dobrowolne pomaganie słabszym czy współdziałanie dla dobra ogółu istniało zawsze. Socjalizm natomiast jest "dobroczynnością" przymusową, organizowaną przez państwo za pomocą prawa i administracji, czyli pod karą za odmowę.

>Tylko bowiem dobrowolne wyrzeczenie się wykorzystywania swej dominacji i przewagi na korzyść dobra wspólnego może być uważane za wartość .
>Wszelki przymus dyskredytuje szlachetnośś owej ideologii .
Z tym się zgadzam, tylko wobec tego dlaczego określiłeś się jako socjalista?
Albo zapytam inaczej: dlaczego chcesz mnie zmuszać do ubezpieczania się?

>>A co jeśli ja nie chcę być uszczęśliwiany na siłę - jesteś zwolennikiem zmuszenia mnie do finansowania TWOJEJ wizji lepszego świata.
>Aha, więc Twoja wizja świata jest ok, a moja już nie? To się nazywa faszyzm mój drogi.
Któryś z nas chyba jest faszystą.
System bez socjalu nikomu niczego nie narzuca.
System z socjalem mnie zmusza do ubezpieczenia się.

Mówisz, że część ubezpieczeń byś zniósł, ale jednak cześć byś zostawił. Wyjaśnij mi: co ja ci zrobiłem, że odmawiasz mi możliwości życia bez ubezpieczania się?

>System bez socjalu nikomu niczego nie narzuca.
Każdy system narzuca, to już chyba ustaliliśmy. Pytanie nie brzmi więc czy, ale ile i jakimi metodami.

>System z socjalem mnie zmusza do ubezpieczenia się.
Niekoniecznie, ponieważ nie musisz płacić podatków. Siłą ci pieniędzy nie zabiorą na to ubezpieczenie.

>Mówisz, że część ubezpieczeń byś zniósł, ale jednak cześć byś zostawił. Wyjaśnij mi: co ja ci zrobiłem, że odmawiasz mi możliwości życia bez ubezpieczania się?
Nikt ci nie odmawia, ale jestem przekonany, że twoja wizja jest nierealna i sam byś nie chciał w takim kraju żyć. I tak przecież musisz się ubezpieczyć, jeżeli planujesz dłuższy pobyt na tej niespokojnej planecie. Urzędnicy może i nie są wydajni, ale mit o wydajności korporacji też trzeba obalić (sam w takich pracuję więc coś wiem). Nie ma żadnego obiektywnego powodu, aby urzędnik pracował gorzej niż tak samo wykształcony pracownik korporacji. Po prostu mamy takie złe doświadczenia z chorym systemem, stąd awersja.
Ja już wolę nadpłacić urzędnikowi niż płacić na nowy jacht prezesa korporacji ubezpieczeniowej z kapitałem zagranicznym. Bo urzędnik i tak te pieniądze wyda w kraju i zrzuca się do tego samego koszyka co ja, a prezesa na oczy nie zobaczę. Duże instytucje finansowe też robią wszystko, abyś swoich pieniędzy już nie zobaczył, tylko ładniej to sprzedają.