Witam Szanownych Forumowiczów. Chciałbym Was zapytać o etykę właściwą dla istot rozumnych. Uważam iż bardzo ważne jest wyjaśnienie tej kwestii, zwłaszcza w obliczu upadku źródła etyki narodów europejskich czyli KRK, którego koniec widać już na horyzoncie i na tym samym horyzoncie widać też wkraczające w jego miejsce dzikie bolszewickie stada.
Inna rzecz że wpajanie etyki poprzez wiarę religijną to dosyć zawodny sposób jej nauczania, jak daleki jest on od doskonałości chyba nie trzeba się rozpisywać.
Wiadome jest, że fundamenty ludzkiej etyki to:
I. Prawda
II. Wolność
III. Dobro
Ja uważam i jestem niemal pewien, że istnieje tylko jedna etyka dla istot rozumnych i wynika ona z właściwości człowieka i świata, w którym żyjemy. A jest ona jednoznaczna niczym prawa fizyki i matematyki. Tyle tylko, że trzeba ją znaleźć.
I z tego tematu chciałbym odpytać to forum.
1)Jakie Waszym zdaniem są kolejne po trzech wymienionych fundamentalne wartości, które obowiązywać powinny każdą istotę rozumną?
2)Kiedy człowiek przestaje być istotą rozumną?

>>>, ale przecież wiadomo, że wystarczy umrzeć, żeby złożone za życia deklaracje słowne n/t ateizmu nagle nabrały ważności.
>>Komu wiadomo i skąd, zza grobu?
>Rodzinom, które swoim bliskim próbowały zorganizować katolicki pochówek i spotykały się z odmową z powodu wiadomej Kościołowi postawy zmarłego.
Kościół nie zważa na postawę, lecz na portfel rodziny.

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>>I nie zwracaj się do mnie "nie pieprz"; możesz tak sobie pisać do swojej matki, skoro cię na takiego impertynenta wychowała.
>Oj oj. Nie przesadziłaś? Wychowała tak jak umiała. [...]
I o tym piszę.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>>, ale przecież wiadomo, że wystarczy umrzeć, żeby złożone za życia deklaracje słowne n/t ateizmu nagle nabrały ważności.
>>>Komu wiadomo i skąd, zza grobu?
>>Rodzinom, które swoim bliskim próbowały zorganizować katolicki pochówek i spotykały się z odmową z powodu wiadomej Kościołowi postawy zmarłego.
>Kościół nie zważa na postawę, lecz na portfel rodziny.
Zważa na obie te rzeczy, dlatego celebrowanie pochówku ateisty kosztuje drożej.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>Chodzi Ci o to, że irracjonalne?

Nielogiczne i między innymi dlatego irracjonalne.

>>Chodzi Ci o to, że irracjonalne?
>Nielogiczne i między innymi dlatego irracjonalne.
Piłam do nicka Twojego oponenta.
www.racjon(*).php/z,0/d,22/s,557342#w559164

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>Chodzi Ci o to, że irracjonalne?
>>Nielogiczne i między innymi dlatego irracjonalne.
>Piłam do nicka Twojego oponenta.
>www.racjon(*).php/z,0/d,22/s,557342#w559164

Rozumiem. Swoją drogą można by rozważyć, na ile racjonale jest bycie irracjonalnym, czyli na ile nieracjonalne jest bycie racjonalnym. Twierdzenie "Należy być tak bardzo racjonalnym, jak to tylko możliwe" - dogmat racjonalistów - moim zdaniem nie ma w sobie nic oczywistego.

Przypuśćmy, że oceniam, ze mam przed sobą X lat życia. Dlaczego mam (miałbym) prowadzić życie racjonalne? Dlaczego jak najbardziej racjonalny ma być ludzki gatunek? Świat jest niewyobrażalnie wielki i jakie ma znaczenie, czy jakieś istoty na pewnej planecie postępują tak, czy inaczej? W skali globalnej nie ma to żadnego znaczenia. Racjonalne stanowisko jest chyba takie: rób, co ci się podoba, tak naprawdę nie ma to żadnego znaczenia. Zwróćmy uwagę, że śmieszny i niedorzeczny zabobon "humanizmu" powstał we wczesnym renesansie, kiedy jeszcze sądzono, że Ziemia jest centrum świata. Racjonalista nie może być humanistą pod groźbą wewnętrznej sprzeczności przekonań.

Sposób życia i jego wybór ma dla nas znaczenie jako dla istot zmysłowych, którym instynktownie zależy na jak najdłuższym i przyjemnym życiu, rzeczach bezwartościowych z racjonalnego (i tym samym globalnego) punktu widzenia. "Racjonalny model życia" można więc przyjąć, o ile spełnia on oczekiwania nas jako istot zmysłowych, tzn. jeżeli daje nadzieję na życie dłuższe i bardziej przyjemne. Racjonalistyczna postawa życiowa byłaby więc jedynie narzędziem w ręku istoty zmysłowej.

> na ile racjonale jest bycie irracjonalnym
Na zero, racjonalnego irracjonalizmu nie ma.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>> na ile racjonale jest bycie irracjonalnym
>Na zero, racjonalnego irracjonalizmu nie ma.

To tak, jakby powiedzieć: w kompozycji muzycznej nie ma miejsca na przypadek. Tymczasem istnieje technika aleatoryczna.

>>> na ile racjonale jest bycie irracjonalnym
>>Na zero, racjonalnego irracjonalizmu nie ma.
>To tak, jakby powiedzieć: w kompozycji muzycznej nie ma miejsca na przypadek.
Już raczej jakby powiedzieć, że rzecz stworzona celowo jest dziełem przypadku.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>celebrowanie pochówku ateisty kosztuje drożej.
w której parafii?

---

( Jedyną i ) Absolutną Prawdą jest ( Bezinteresowna ) Miłość.

>Dlaczego mam (miałbym) prowadzić życie racjonalne?

Wg mnie racjonalny oznacza celowy.

Dlaczego miałbyś posiadać cel w życiu?
Dla własnego dobra.

Utracić cel to oddać się zatraceniu, utracić pęd do życia, to poddać się śmierci.

>>> na ile racjonale jest bycie irracjonalnym
>>Na zero, racjonalnego irracjonalizmu nie ma.
>To tak, jakby powiedzieć: w kompozycji muzycznej nie ma miejsca na przypadek. Tymczasem istnieje technika aleatoryczna.

Podświadomość nie jest przypadkowa, jest poza kontrolą i przewidywalnoscia świadomości.

Dziwię się w ogóle nazwie podswiadomosc, bo wg mnie winno używać się nazwy nadswiadomosc, w której świadomość jest tylko podzbiorem.

W ogóle mam pewną koncepcję dotyczącą losowosci.

Za losowe należy uznać to co wykracza poza nasz horyzont.
Losowe oznacza niepoliczalne, nieprzewidywalne, niepojęte dla nas co jest związane z ograniczeniem naszego ciała i naszego umysłu.

Określone pojęcie losowosci jest związane z określonym obserwatorem.

Łatwo to zbadać choćby poprzez porównanie pojęcia losowosci u osób o niskim i wysokim poziomie rozwoju umysłu.

Osoby o niskim rozwoju uznają za losowe to co osoby o wysokim rozwoju uznają za zdeterminowane.

>>celebrowanie pochówku ateisty kosztuje drożej.
>w której parafii?
W tej, w której taki pochówek uda się przeforsować.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>To tak, jakby powiedzieć: w kompozycji muzycznej nie ma miejsca na przypadek.
>Już raczej jakby powiedzieć, że rzecz stworzona celowo jest dziełem przypadku.

Jakby powiedzieć: część rzeczy stworzonej celowo jest dziełem przypadku. Przypadek może być elementem strategii. Nie ma w tym nic sprzecznego ani nadzwyczajnego.

>>Dlaczego mam (miałbym) prowadzić życie racjonalne?
>Wg mnie racjonalny oznacza celowy.
>Dlaczego miałbyś posiadać cel w życiu?
>Dla własnego dobra.

Z racjonalnego punktu widzenia nie ma żadnego dobra, a jeżeli jest, moje dobro jest tak samo ważne jak dobro jakiejkolwiek innej istoty, równe pod względem intensywności i trwania. Rozum więc nakazuje (co najwyżej) dbałość o dobro, nie mowi jednak, że ma to być moje dobro. To mówi (mówi nieustannie) część zmysłowa, zwierzęca majego "ja".