Witam Szanownych Forumowiczów. Chciałbym Was zapytać o etykę właściwą dla istot rozumnych. Uważam iż bardzo ważne jest wyjaśnienie tej kwestii, zwłaszcza w obliczu upadku źródła etyki narodów europejskich czyli KRK, którego koniec widać już na horyzoncie i na tym samym horyzoncie widać też wkraczające w jego miejsce dzikie bolszewickie stada.
Inna rzecz że wpajanie etyki poprzez wiarę religijną to dosyć zawodny sposób jej nauczania, jak daleki jest on od doskonałości chyba nie trzeba się rozpisywać.
Wiadome jest, że fundamenty ludzkiej etyki to:
I. Prawda
II. Wolność
III. Dobro
Ja uważam i jestem niemal pewien, że istnieje tylko jedna etyka dla istot rozumnych i wynika ona z właściwości człowieka i świata, w którym żyjemy. A jest ona jednoznaczna niczym prawa fizyki i matematyki. Tyle tylko, że trzeba ją znaleźć.
I z tego tematu chciałbym odpytać to forum.
1)Jakie Waszym zdaniem są kolejne po trzech wymienionych fundamentalne wartości, które obowiązywać powinny każdą istotę rozumną?
2)Kiedy człowiek przestaje być istotą rozumną?

>W ogóle mam pewną koncepcję dotyczącą losowosci.
>Za losowe należy uznać to co wykracza poza nasz horyzont. Itd.

Chętnie przystaję na takie rozumienie losowości, nie kłócące się ze zdeterminowaniem świata.

>Przypadek może być elementem strategii.
Zaplanowałeś, że to napiszesz, czy kot Ci spaceruje po klawiaturze?

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>Przypadek może być elementem strategii.
>Zaplanowałeś, że to napiszesz, czy kot Ci spaceruje po klawiaturze?
>

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

Mówię: mogą być planowe działania, których planowym elementem jest przypadek. Nie twierdzę, że wszystkie planowe działania mają tego rodzaju element, więc nie rozumiem, co ma do rzeczy uwaga o klawiaturze i kocie. Dlatego podałem przykład aleatoryzmu jako techniki kompozytorskiej. Jest to jedna z technik.

Przypadek może być elementem planowej strategii życiowej, np. osoba oddająca się promisuityzmowi ma taką właśnie strategię. Ktoś może rzucić monetą, by rozstrzygnąć, czy (na rozstaju dróg) wybiera drogę na lewo, czy na prawo, czy wsiądzie do pociągu, który właśnie nadjechał, czy nie.

Elementem zaplanowanego życia może być święto, pojęte jako czas, w którym robi się wiele rzeczy spontanicznie. Ze zdziwieniem popatrzylibyśmy na człowieka, który wakacje ma dokładnie zaplanowane, np. z dokładnością do dnia i godziny, by nie powiedzieć: minuty. Tak człowiek nie jest racjonalny, taki człowiek jest szalony, albo popadnie w obłęd. Święto jest czasem dominacji części irracjonalnej w człowieku, dopomina się ona bowiem o swoje prawa.

>Święto jest czasem dominacji części irracjonalnej w człowieku, dopomina się ona bowiem o swoje prawa.

Na irracjonalizm, niecelowość działania można sobie pozwolić o ile działanie nie jest związane fundamentalnie z egzystencją.

Są takie momenty egzystencjalne i takie obszary działania, w których możesz poddać się surrealizmowi. To jest po prostu zabawa.

>Rozum więc nakazuje (co najwyżej) dbałość o dobro, nie mowi jednak, że ma to być moje dobro.

Rozum to tylko rozwinięcie zmysłów.
Umysłowość to emocjonalność wyższego rzędu.

>Mówię: mogą być planowe działania, których planowym elementem jest przypadek [...] Ktoś może rzucić monetą, by rozstrzygnąć, czy (na rozstaju dróg) wybiera drogę na lewo, czy na prawo
W tym przykładzie wszelkie - obojętne, czy planowe, czy nie - działanie kończy się wraz z rzuceniem monetą, bo następujące po owym rzuceniu "wypadnięcie orła" nie jest elementem niczyjego działania.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>Mówię: mogą być planowe działania, których planowym elementem jest przypadek [...] Ktoś może rzucić monetą, by rozstrzygnąć, czy (na rozstaju dróg) wybiera drogę na lewo, czy na prawo
>W tym przykładzie wszelkie - obojętne, czy planowe, czy nie - działanie kończy się wraz z rzuceniem monetą, bo następujące po owym rzuceniu "wypadnięcie orła" nie jest elementem niczyjego działania.

A czy skręcenie w lewo wskutek spostrzeżenia, że wypadła reszka, jest elementem mojego działania?

> A czy skręcenie w lewo wskutek spostrzeżenia, że wypadła reszka, jest elementem mojego działania?

Ustaliles za cel podążanie naprzód.
Uzalezniles jedynie skrety od wierzchniej stony monety po upadku.

W prawdziwym surrealizmie nie tylko nie posuwalbys się naprzód ale twój mózg i twoje serce zaczęłyby wykonywać przypadkowe akcje jak np. jedno uderzenie serca w ciągu tygodnia.

>W prawdziwym surrealizmie nie tylko nie posuwalbys się naprzód ale twój mózg i twoje serce zaczęłyby wykonywać przypadkowe akcje jak np. jedno uderzenie serca w ciągu tygodnia.

W prawdziwym surrealizmie nie byłoby już chyba ani mózgu, ani serca.

>Ja twierdzę, że nie tylko zwierzęta są świadome, nawet nie razem z roślinami.
>Jak twierdzę, że wszelka materia jest świadoma i w każdym jej zbiorze.
>Świadomy, tj doznający emocji, budujący na ich podstawie pojęcie rzeczywistości, przekształcający pojęcia we własnym umyśle, decydujący o reakcji na doznanie jest homo sapiens i rzeczny kamień.

Jeśli Twa świadomość jest na poziomie kamienia, to może być już tylko przykro z Twojego powodu. Podobnie zresztą w przypadku świadomości kształtowanej emocjami.

>Wybacz, ale nie masz zielonego pojęcia o świecie zwierząt i biologii.
>en.wikipedia.org/wiki/Mirror_test

>Utknąłeś mentalnie w czasach Kartezjusza. Nie masz absolutnie żadnej wiedzy o sposobie funkcjonowania mózgu, o specyfice i ewolucji układów nerwowych, o świadomości, o myśleniu.
>Operujesz na fałszywych informacjach, przestarzałych, antropocentrycznych bredniach, na stereotypach i chłopskim rozumie.
Które informacje podane przeze mnie są 'fałszywe'?
>I z tego co widzę oświecenie nie nadejdzie, bo żywisz głęboką wiarę w swoją rację.
Mylisz się, ja jedynie wyciągam wnioski ze znanych mi faktów.
>>Zwierzęta nie mają świadomości
>Z tego nie mogę najbardziej.
>Jesteś w tak głębokim błędzie, że musiałbym osobny post poświęcić na sam spis lektur które udowadniają, że mylisz się fundamentalnie w każdej niemal kwestii.
Wystarczyłoby gdybyś przytoczył jakiekolwiek fakty przeczące podanym przeze mnie obserwacjom
Przykro mi, że niektórzy tak nisko upadli, że nie są w stanie dostrzec podstawowych faktów. Zwierzęta nie mają świadomości i to nie jest kwestia "chłopskiego rozumu", ani nawet znajomości wiedzy o sposobie funkcjonowania mózgu tylko Twojego nierozumienia pojęć. Świadomość którą jest w stanie rozwinąć człowiek, odpowiednio wychowany, przekracza wielokrotnie świadomość zwierzęcą, opartą głównie o zmysłowe i czasem też emocjonalne odbieranie świata. O tym jak dalece posunięta jest zwierzęca 'świadomość' niechaj świadczy choćby rozwój nauk wśród badanych przez Darwina orangutanów. Zarzucasz mi chłopski rozum, a sam prezentujesz takie podejście.
To że niektóre zwierzęta pod wpływem rozumu człowieka, potrafią się czegoś nauczyć, zwłaszcza te udomowione, to jeszcze nie znaczy, że mają świadomość ludzką.
Jeśli ty przypisujesz zwierzętom świadomość posiadaną przez istoty rozumne(oczywiście nie każdy Homo Sapiens jest istotą rozumną) to świadczy o Twoim kalectwie, ewentualnie o celowym sianiu regresu.

>Jeśli Twa świadomość jest na poziomie kamienia, to może być już tylko przykro z Twojego powodu. Podobnie zresztą w przypadku świadomości kształtowanej emocjami.

Na jakiej podstawie uznajesz się za wyższą formę istnienia od rzecznego kamienia?

Zaobserwowalbys reakcje kamienia na zmienne środowisko w dużym przyspieszeniu i wyszłoby na to, że są bardziej złożone od twoich.

Może emocja/pojęcie/doznanie kamienia kształtuje się 1000 lat a nie w 20 sekund jak twoje?

Nasmiewasz sie z emocjonalnej umyslowosci człowieka to ja zaraz mogę zacząć się śmiać z podziału umysłu na rozum i zmysły.

Jakbyś jeszcze nie zauważył mamy zwierzęce umysły, co łatwo rozpoznać choćby po zbliżonych zachowaniach i zbliżonych strukturach społecznych.

Jesli ktoś Cię przekonał, że w ludzkie cialo tchniety został duch, którego zwierzęta, rośliny czy komputery nie mają to Cię oklamal.

Wszystkie materialne ciała posiadają duszę.
A tą duszą jest ich ruch.

>>>Mówię: mogą być planowe działania, których planowym elementem jest przypadek [...] Ktoś może rzucić monetą, by rozstrzygnąć, czy (na rozstaju dróg) wybiera drogę na lewo, czy na prawo
>>W tym przykładzie wszelkie - obojętne, czy planowe, czy nie - działanie kończy się wraz z rzuceniem monetą, bo następujące po owym rzuceniu "wypadnięcie orła" nie jest elementem niczyjego działania.
> A czy skręcenie w lewo wskutek spostrzeżenia, że wypadła reszka, jest elementem mojego działania?
Skręcenie w lewo jest działaniem bez względu na motyw.

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.

>>>>Jeśli Krzyżacy czy konkwistadorzy zaprzeczyli podstawowym regułom etyki katolickiej, to nie wiem czy można ich w ogóle do katolików zaliczać.
>>>Ty możesz sobie nie zaliczać, ale formalnie katolikiem jest ten, kogo za takiego uzna Kościół.
>>A co to znaczy "formalnie"?
>Zgodnie z przepisami.
>

---

Sygnaturką w stopce świata nie naprawisz.
Ja nie wiem czy którekolwiek z Was sobie zdaje sprawę, ale zarówno Krzyżactwo jak i Konkwistadorstwo zostały ostatecznie przez KRK potępione, a skutki prowizorycznie zafastrygowane taśmą klejącą. Wspominałem przecież o Pawle Włodkowicu i jakoś nikt się nie odniósł.

>niektóre zwierzęta pod wpływem rozumu człowieka, potrafią się czegoś nauczyć, zwłaszcza te udomowione, to jeszcze nie znaczy, że mają świadomość ludzką.
> Jeśli ty przypisujesz zwierzętom świadomość posiadaną przez istoty rozumne(oczywiście nie każdy Homo Sapiens jest istotą rozumną) to świadczy o Twoim kalectwie, ewentualnie o celowym sianiu regresu.

Ludzki umysł składa się wyłącznie z emocji, czasem tych silnie rozwiniętych, wyższego rzędu, które nazywacie konceptami.

To co nazywacie logicznym mysleniem to przekształcenia emocjonalne emocji wysokiego rzędu.

Nie dziwi, że proste ludzkie emocje/memy potrafią opanować umysły zwierząt innych gatunkow. To zwykle dziedziczenie czynności dwóch oddziałujących ze sobą cial, takie jak wzajemnie dziedziczenie temperatury.

Nie tylko zwierzętom można zaszczepić ludzkie emocje ale również komputerom.

Powiesz, że to programowanie a ja odpowiem, że to same, co przy programowaniu zwierząt czy własnych potomków.