Dawid Benetar, południowoafrykański filozof, jest obecnie chyba najbardziej znanym reprezentantem antynatalizmu, poglądu zakładającego - w wielkim uproszczeniu - że rodzenie dzieci jest nieetyczne - ze względu na to, iż poprzez obdarzenie życiem, równocześnie skazujemy na dużą dozę cierpienia kogoś, o kim nie wiemy czy wyraziłby na to zgodę. W ujęciu Benetara w życiu cierpimy, być może nawet jest w nim więcej cierpienia niż przyjemności - stąd taki radykalny i - w jego opinii - racjonalny postulat.
Ostatnimi czasy o antynatalizmie słyszeliśmy głównie w kontekście osób, które składały deklaracje niepłodzenia dzieci ze względu na katastrofę klimatyczną i związane z tym problemy i cierpienia przyszłych pokoleń. Pogląd jednakże prezentowany przez antynatalistów ma znacznie dłuższą historię, tak na gruncie azjatyckim ( buddyzm) jak i chrześcijańskim (mój ulubieniec Marcjon z Synopy)
Zainteresowanych zagadnieniem odsyłam do podlinkowanego tekstu z wikipedi zawierającego podstawowe info o idei antynatalizmu.


"Hari Singh Gour, analizując między innymi Cztery Szlachetne Prawdy i początek Mahāvaggi, interpretuje nauki Buddy następująco:
Budda wypowiada swoje twierdzenia w pedantycznym stylu czasów, w których żył. Nadaje im formę soryt; jednak w takiej formie są pod względem logicznym niezrozumiałe, a wszystko, co chce przekazać, można streścić następująco: nie zdając sobie sprawy z cierpienia, z którym związane jest życie, człowiek płodzi dzieci i co za tym idzie staje się przyczyną starości i śmierci. Jeśli tylko zda sobie sprawę z tego jakie cierpienie może spowodować poprzez ten swój czyn, powstrzyma się od prokreacji; w ten właśnie sposób położy kres starzeniu się i umieraniu"


"Marcjonici wierzyli, że widzialny świat, w którym żyjemy, jest złym dziełem surowego, okrutnego, zazdrosnego i gniewliwego demiurga Jahwe. Zgodnie z ich nauką należało mu się sprzeciwić, wyrzec się jego świata, nie tworzyć ludzi i zaufać dobremu Bogu miłosierdzia, obcemu i odległemu."

pl.wikipedia.org/wiki/Antynatalizm

I dlatego na podium najbardziej niepotrzebnych rzeczy na świecie filozofia dzieli się miejscem z teologią i teodyceą. Te trzy "nauki" zostały wyciągnięte z tego samego miejsca, do którego słońce nie dociera.

>Dawid Benetar, południowoafrykański filozof, jest obecnie chyba najbardziej znanym reprezentantem
>antynatalizmu, poglądu zakładającego - w wielkim uproszczeniu - że rodzenie dzieci jest nieetyczne -
>ze względu na to, iż poprzez obdarzenie życiem, równocześnie skazujemy na dużą dozę cierpienia
>kogoś, o kim nie wiemy czy wyraziłby na to zgodę. W ujęciu Benetara w życiu cierpimy, być może nawet
>jest w nim więcej cierpienia niż przyjemności - stąd taki radykalny i - w jego opinii - racjonalny
>postulat.
>Ostatnimi czasy o antynatalizmie słyszeliśmy głównie w kontekście osób, które składały deklaracje
>niepłodzenia dzieci ze względu na katastrofę klimatyczną i związane z tym problemy i cierpienia
>przyszłych pokoleń. Pogląd jednakże prezentowany przez antynatalistów ma znacznie dłuższą historię,
>tak na gruncie azjatyckim ( buddyzm) jak i chrześcijańskim (mój ulubieniec Marcjon z Synopy)
>Zainteresowanych zagadnieniem odsyłam do podlinkowanego tekstu z wikipedi zawierającego podstawowe
>info o idei antynatalizmu.
>"Hari Singh Gour, analizując między innymi Cztery Szlachetne Prawdy i początek Mahāvaggi,
>interpretuje nauki Buddy następująco:
>Budda wypowiada swoje twierdzenia w pedantycznym stylu czasów, w których żył. Nadaje im formę soryt;
>jednak w takiej formie są pod względem logicznym niezrozumiałe, a wszystko, co chce przekazać, można
>streścić następująco: nie zdając sobie sprawy z cierpienia, z którym związane jest życie, człowiek
>płodzi dzieci i co za tym idzie staje się przyczyną starości i śmierci. Jeśli tylko zda sobie sprawę
>z tego jakie cierpienie może spowodować poprzez ten swój czyn, powstrzyma się od prokreacji; w ten
>właśnie sposób położy kres starzeniu się i umieraniu"
>"Marcjonici wierzyli, że widzialny świat, w którym żyjemy, jest złym dziełem surowego, okrutnego,
>zazdrosnego i gniewliwego demiurga Jahwe. Zgodnie z ich nauką należało mu się sprzeciwić, wyrzec się
>jego świata, nie tworzyć ludzi i zaufać dobremu Bogu miłosierdzia, obcemu i odległemu."
>pl.wikipedia.org/wiki/Antynatalizm

Wg mnie to fałsz.
Kazdy człowiek, który głównie cierpi i oczekuje wyłącznie zła popełniłby samobójstwo. Tak właśnie czują i myślą samobójcy.

Jeżeli ktoś ciągnie swój marny żywot a brak życia przelewa na swoje potencjalne dzieci tzn. że znalazł sobie usprawiedliwienie, żeby ich nie mieć.

To jest filozofia ludzi, ktorzy się poddali.

Kto ma ten świat uczynić lepszym?
bóg jakiś?
W życiu!
Żaden bóg nic nie zrobi, zrobić możemy tylko sami.

>I dlatego na podium najbardziej niepotrzebnych rzeczy na świecie filozofia dzieli się >miejscem z teologią i teodyceą. Te trzy "nauki" zostały wyciągnięte z tego samego >miejsca, do którego słońce nie dociera.

Bardzo to krzywdzące zrównać w ten sposób filozofię z teologią. Trochę to przypomina schemat średniowieczny w którym przedstawiano filozofię jako służkę teologii. Filozofia w przeciwieństwie do teologii nie jest związana pętami dogmatu religijnego.
Nie jest też właściwym wymieniać na równi teodycę z filozofią i teologią bo to przecież inna, niższa kategoria w systematyce

Wg mnie to fałsz.
Kazdy człowiek, który głównie cierpi i oczekuje wyłącznie zła popełniłby samobójstwo.

Jest multum ludzi na tym świecie, którzy "głównie" cierpią - jednakże ze względu na strach przed śmiercią czy też np. przed karą boską za samobójstwo, nie popełniają go. Co nie zmienia faktu, iż "głównie" cierpią i są nieszczęśliwi.

>Wg mnie to fałsz.
>Kazdy człowiek, który głównie cierpi i oczekuje wyłącznie zła popełniłby samobójstwo.
>Jest multum ludzi na tym świecie, którzy "głównie" cierpią - jednakże ze względu na strach przed śmiercią czy też np. przed karą boską za samobójstwo, nie popełniają go. Co nie zmienia faktu, iż "głównie" cierpią i są nieszczęśliwi.

Ale suma ich nieszczęść nie zabija w nich pędu do życia, przypuszczalnie nie zabiłaby też go u ich dzieci.

Nieszczęściu trzeba się przeciwstawić.
Strach należy pokonać.
Zła wiarę w złego boga powinno się odrzucić.
Poczucie porażki to żadna filozofia tylko dół emocjonalny, z którego koniecznie trzeba się wygrzebać.

Ja takiej filozofii nie przyjmuję.
Po co mi ona.
Przyjmę za to chętnie filozofię, która zainfekuje mnie popędem do dobrego życia.

Wiesz, Arminius, niby jesteś inteligentny, ale... jeśli myślisz, że mnie zaskoczysz zakładając wątek pt. "popijanie sfermentowanego świńskiego moczu jest smaczne i zdrowe" to się mylisz.
Czasem zastanawiam się, co ja właściwie robię na tym forum...

>Wiesz, Arminius, niby jesteś inteligentny, ale... jeśli myślisz, że mnie zaskoczysz >zakładając wątek pt. "popijanie sfermentowanego świńskiego moczu jest smaczne i >zdrowe" to się mylisz.

Założyłem kiedyś wątek pt. "Co można wyczarować z padliny borsuka" (www.racjonalista.pl/forum.php/s,762657) - traktującuy o człeku, który odżywia się zabitymi na drogach zwierzetami. I twierdzi, że jest to jedzenie...smaczne i zdrowie.

>Czasem zastanawiam się, co ja właściwie robię na tym forum...

Proszę nie uprawiać szantażu emocjonalnego niczym kokietka - licealistka.

>Ale suma ich nieszczęść nie zabija w nich pędu do życia....

Przeciwnie, w wielu wypadkach właśnie zabija ten pęd, natomiast oni sami nie są stanie się...zabić ze względu na instynkt samozachowawczy czy np. strach prze dśmiercią.



>przypuszczalnie nie zabiłaby też go u ich dzieci.

Takie przypuszczenia są wielce hipotetyczne

>I dlatego na podium najbardziej niepotrzebnych rzeczy na świecie filozofia dzieli się miejscem z teologią i teodyceą. Te trzy "nauki" zostały wyciągnięte z tego samego miejsca, do którego słońce nie dociera.

Zgłaszam całkowity sprzeciw.
Antynatalizm jest bardzo przenikliwą koncepcją, ale żeby to dostrzec nie może być czytelnikowi obcy dyskurs etyczny. Więc takie potępianie w czambuł i to całej filozofii jeszcze jest śmieszne.

To są poważne rozważania traktujące o fundamentalnej kalkulacji "Czy warto żyć?". Wykształciliśmy jako gatunek moralność, a później etykę i stawiamy pytanie czy suma cierpienia przeciwko któremu się buntujemy i którego nie chcemy, przewyższa sumę dobra jakiej zaznajemy w życiu. Czy ten biologiczny imperatyw rozmnażania się nie jest przypadkiem niekończącą się spiralą zła i śmierci.
Tak czy owak wszystko to co nazywamy życiem kiedyś się rozpadnie, przestanie istnieć - co za różnica czy stanie się to za 100 lat, 100 000 czy miliard? Antynatalizm postuluje więc nie zwiększanie sumy cierpienia w świecie w imię bezcelowych ewolucyjnych popędów.
Jakby po śmierci czekało nas niebo i raj - co innego. Ale nic nas nie czeka - jest koniec - po co więc powoływać nowych ludzi do istnienia i bawić się w hazard czyimś życiem skoro i tak przestanie istnieć?

>Ale nic nas nie czeka - jest koniec - po co więc powoływać nowych ludzi do istnienia i bawić się w hazard czyimś życiem skoro i tak przestanie istnieć?

Więc dlaczego nie popełnisz samobójstwa?
Skoro i tak wszystko przestanie istnieć to zabij się i przestań cierpieć.
Ale nie zrobisz tego bo wolisz żyć niż nie żyć.

I tak jest z 99,999999999% żyć. Zdecydowana większość chce żyć. Jakiś promil ma pretensje o narodziny ale ma przecież wolną wolę i może się zabić. Ale 99,999999999% tego nie zrobi bo woli żyć.

Tak więc antynatalizm to klasyczne p*****lenie o szopenie z nadmiaru czasu i dobrobytu 😂

>Tak więc antynatalizm to klasyczne p*****lenie o szopenie z nadmiaru czasu i dobrobyt

Buddyści dochodzący do konkuzji antynatalistycznych być może mieli trochę czasu na rozmyślania i medytacje - ale raczej nie żyli w dobrobycie w obecnyn zachodnieuropejskim znazceniu tego słowa. Przeciwnie, czesto żyli w warunkach ostrej ascezy.

. Przeciwnie, czesto żyli w warunkach ostrej ascezy.
>

Przymusowo czy dobrowolnie?

>. Przeciwnie, czesto żyli w warunkach ostrej ascezy.
>>
>Przymusowo czy dobrowolnie?

Mozesz odrzucać określoną filozofię ale zachowujesz się tak jakbyś poznał już wszystkie drogi przez życie i nie potrzebował poszukiwać własnej.

Mam filozoficzne pytanie.

Dlaczego jedni ludzie są ogromnie szczęśliwi w życiu i świat uznają za raj a drudzy ogromnie nieszczęśliwi i uznają świat za piekło?

Jaka jest przyczyna?

>Czy ten biologiczny imperatyw rozmnażania się nie jest przypadkiem niekończącą się spiralą zła i śmierci.

Czy istnienie człowieka jest złem?

Sądzę, że takie myśli ogarniają ludzi, którzy nie mają odwagi stawić czoła Naturze.

Wyzwólmy swój potencjał, postawmy nowe cele, znajdźmy w sobie siłę i odwagę, żeby kształtować Naturę a wyzwolimy się z poczucia całkowitej bezsilności i braku wpływu.

Odrzucam tę filozofię.
Ona jest sprzeczna z moim stanem emocjonalmlnym.
Ona nie stanowi dla mnie żadnej odpowiedzi ani nie pomaga mi aakceptować świat i moja w nim rolę.

To nie jest moja filozofia.

>>Ale nic nas nie czeka - jest koniec - po co więc powoływać nowych ludzi do istnienia i bawić się w hazard czyimś życiem skoro i tak przestanie istnieć?
>Więc dlaczego nie popełnisz samobójstwa?
>Skoro i tak wszystko przestanie istnieć to zabij się i przestań cierpieć.
>Ale nie zrobisz tego bo wolisz żyć niż nie żyć.
>I tak jest z 99,999999999% żyć. Zdecydowana większość chce żyć. Jakiś promil ma pretensje o narodziny ale ma przecież wolną wolę i może się zabić. Ale 99,999999999% tego nie zrobi bo woli żyć.
>Tak więc antynatalizm to klasyczne p*****lenie o szopenie z nadmiaru czasu i dobrobytu 😂

Wolę żyć bo mam wdrukowaną miliardem lat ewolucji wolę życia ale to nie ma znaczenia dla sporu. Mój organizm jest zmuszony do życia i przetrwania tym co go stworzyło.

> Jakiś promil ma pretensje o narodziny ale ma przecież wolną wolę i może się zabić.

Ma? Skąd wiesz? Kto i kiedy udowodnił istnienie wolnej woli? Pytam o wolną wolę, a nie wrażenie wolnej woli któremu ulegamy. Wychodzi na jaw nieznajomość filozofii. Czyli próbujesz podważać antynatalizm nieudolnie powołując się na filozoficzne argumenty które są przecież do dupy... no coś tu nie gra.

Nie mogę zdecydować o samobójstwie tak o.