czytając komentarze mam wrażenie, że co poniektórzy są daleko od znajomości stanu spraw.
Nie trzeba być geniuszem żeby wiedzieć i rozumieć iż naszym kapitałem jest wykorzystanie ruchu tranzytowego. Tak ze wschodu na zachód jak i z północy na południe. To jest właśnie jedna z gospodarczych możliwości "międzymorza" którą nasze firmy z powodzeniem realizują. Projekt południowego połączenia kolejowego między Chinami a Europą wchodzi w ostatnią fazę realizacji. Połączenie przez morze Kaspijskie już przetestowane. I to jest kolejny element układanki ( tzw.Międzymorza) z której, przy odpowiednich układach i zaangażowaniu, będziemy czerpać korzyści.

Do Rafał P.
proponuję najpierw zorientować się, choćby pobieżnie ile towarów (i skąd) wozimy do Skandynawii a potem pisać o oliwkach i nokiach....

To bezsens. Żadnego miedzymorza nie bedzie. Słowianie nie umieją współpracować i się dogadać. Zawsze byli skonfliktowani.Co wykorzystywali Niemcy i Zachód.

Z mapki wynika, że jak się dobrze do tej koncepcji miedzymorza przyłożymy, to będziemy pośrednikami w handlu między Finlandią i Grecją. Czyli co? Finowie będą wymieniać Nokie na oliwki? I to będzie przewożone TIR-ami po naszych autostradach? Bo chyba nie barkami po Wiśle, która - zdarza się - wysycha tak, że kajakiem trudno się po niej poruszać. To już taniej pewnie by było przewozić coś takiego samolotami z Chin.

Międzymorze w kształcie zarysowanym na mapce staje się bytem tak bardzo generalnym, teoretycznym, koncepcyjnie trudnym do uchwycenia i próby jakiegoś zdefiniowania - że w zasadzie nie ma mowy o tym, aby mogło być przedmiotem poważniejszych dywagacji geopolitycznych. Proszę zauważyć, iż w takim ujęciu Europa Zachodnia tworzy drugie Międzymorze - między M. Północnym a M. Alborańskim. Więc chyba sensowniej jest przyciąć tę koncepcję (urealniając ją) do trzech państw( przynajmniej na razie) z owej mapki - to jest Polski, Rumuni oraz Ukrainy - co de facto oznacza, iż także Mołdawia z Transdniestrzem w perspektywie zostaje nią objęta. Mówimy oczywiście o wizji o perspektywie, o długich latach pozytywistycznego trudu, step by step - którego owocem będzie jakaś forma bytu (być może federalnego?) spajająca interes geopolityczny tych państw. Zważywszy na ostanią uchwałę polską w sprawie Wołynia oraz szykujący się w tym zakresie odwet ukrainski - nie będzie do proces usłany różami, bo we wszystkich tych państwach, a szczególnie w Polsce, będzie wielu takich, którym wąskie partykularne interesy - przesłonią spojrzenie na dalszy horyzont.