"Mogą nawet wyśnić całą piramidę takich snów w śnie w śnie w śnie."
A ja mam taki sen, że kiedyś wreszcie nie będzie, w tekstach zamieszczanych na łamach "Racjonalisty", takich męczących zlepków z "w".
poradnia.pwn.pl/lista.php?id=10062

Korius, co za światły komentarz...

Faktycznie. Mój błąd. Dzięki za zwrócenie uwagi.

co za światły komentarz...
-Co za światły i niezwykle pożyteczny komentarz komentarza...

... otwarte zakończenia. Szczególnie to z The Thing Carpentera. To z resztą kolejny, głęboko analizowany film. Jest nawet poświęcona temu książka - do pobrania nieodpłatnie.

Inception to dla mnie najlepszy film ostatniej dekady. Uważam, że reżyser spisał się wyśmienicie ale fabuła pozwala na relizację 20-30 lat temu, nawet bez wizualnych fajerwerków treść nie zatraciłaby się wcale, zwłaszcza gdyby film wyszedł spod ręki Carpentera, czy Kubricka.

Nie tylko film tworzy widza, ale też widz tworzy film. Trochę jak nie tylko religia tworzy człowieka, ale człowiek też tworzy religię ;) fajny tekst :)

Otóż amuletem Cobba nie był bączek. Sam mówił że to był amulet jego żony. On ma amulet i pośrednio mówi jaki on jest ale Ci nie powiem bo dzięki temu wiadomo czy ostatni kadr to jawa czy sen ;)

"Dlaczego chcemy wiedzieć,
znaleźć jednoznaczne wszystko wyjaśniające rozwiązanie?"

Z dwóch powodów:
- Popierwsze dlatego, że nasz umysł nie lubi niejasności. Czy jest lew przed jaskinią czy nie ma lwa? No nie zasnę, dopóki się nie upewnię.
- Po drugie dlatego, że nasz umysł (przynajmniej na pewnym poziomie) nie odróżnia rzeczywistości od fikcji (a zwłaczcza takiej fikcji, w którą się jakoś zaangażował emocjonalnie) i potrafi poświęcać analizowaniu jej równie wiele czasu co analizowaniu faktów.
Dzięki obu tym zjawiskom istnieje z resztą religiia: najpierw "dotłumacza" niezrozumiałe i niewiadome, pozwalając swobodnie, zasnąć. A potem nie daje spokojnie zasnąć, zmuszając do rozkminiania zależności/sprzeczności pomiędzy przymiotami nierealnych bytów.

Podając fabułę filmu warto w pierwszym akapicie wyraźnie to zaznaczyć. Szkoda widza, który filmu nie oglądał, a na tekst się połasił.

z filmów o otwartym zakończeniu, gdzie widz 'wybiera" zakończenie: K-pax, też świetny film!