Jeśli porównać racjonalizm z wiarą w - dajmy na to - religię chrześcijańską, to zadając sobie pytanie o "to pierwsze coś" na świecie szybko się stwierdza, że racjonaliści mają dokładnie tyle samo racji, co wierzący w Boga. Jest to proporcja 50/50, ponieważ tak wierzący nie potrafi odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło się "coś". Ten prosty i oczywisty fakt podaje w wątpliwość sens istnienia ruchów racjonalistycznych, skoro ich siła rozumu jest tak ograniczona i sprawdza się TYLKO DO PEWNEGO MOMENTU. Twierdzenie, że kiedyś znajdzie się człowiek, który będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie dotyczące jestestwa jest przecież twierdzeniem NIERACJONALNYM, nierealnym, dla istoty ludzkiej to zadanie niewykonalne. Różnica między wierzącym a racjonalistą jest taka, że ten pierwszy z pokorą przyjmuje do wiadomości fakt, że początku jestestwa nie jest w stanie ogarnąć umysłem, przy czym postawa ta nie bierze się z lenistwa, tylko realnej oceny swych szans na uzyskanie odpowiedzi na to pytanie, ten drugi zaś uparcie próbuje wytłumaczyć sobie wszystko racjonalnie, choć tak naprawdę paradoksalnie wykłada się on na swej ideologii już na dzień dobry.
Racjonalizm ma kruche podstawy, jest nieprzekonujący, bo w bycie materialnym jest zbyt wiele takich niewiadomych, na które nigdy nie znajdzie się odpowiedzi.
Wierzący nie udowodni, że istnieje Bóg, ale on tego robić nie musi, bo na tym właśnie polega wiara, że on WIERZY w Jego istnienie.
Skoro więc wiedza na temat początku bytu nigdy nie będzie przeze mnie zgłębiona, pozostaje mi najrozsądniej przyjąć postawę agnostyka, czyli osoby, która nie wyklucza istnienia Boga i nie wyklucza tego, że nie istnieje...
RACJONALISTA.pl jest serwisem propagatorów prezentujących racjonalny obraz świata, którego początku nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Czy nie brzmi to śmiesznie?

> Oczywizda!Najlepiej polegać na Bogu!
> Bóg tak chciał!@@@
I po co ten krzyk?
>A skąd wiemy o Bogu?
My? Ja nie wiem skąd ty wiesz. Ja wiem o nim, o tym, czy czymś takim jak Bóg, głównie z książek.

>Nie widzę różnicy między pychą wierzącego, a pychą racjonalisty, występuje ona po obu stronach - zależy po prostu, jak na to patrzeć.

To może zmień punkt widzenia, bo dla mnie tu jest zasadnicza różnica. Brak odpowiedzi i wstrzymanie się od sądu z jednej, a wiara w coś bardzo konkretnego (bez dowodów) z drugiej.

>Przyjmuję jednak założenie, że wierzący w metafizycznym sporze świadomie i z pokorą przegrał mecz Rozum - Bóg 0:1, a racjonalista albo naiwnie łudzi się, że znajdzie odpowiedź na pytanie o początek, albo świadomie przyjmuje wersję, że to niemożliwe i na tej fałszywej, obłudnej przesłance buduje swoją ideologię.

Jakiej fałszywej przesłance? Brak odpowiedzi na pewne pytania nie wynika z jakiejś ułomności rozumu (której nie wykazałeś) a tylko z praw jakie obowiązują w kosmosie. Nic tu nawet doskonały rozum nie pomoże, jeżeli jakaś informacja w kosmosie po prostu nie istnieje.

>Bywa oczywiście, że rozum i logika zawodzą.

Udowodnij, że logika zawodzi A rozum.. mów za siebie.

>Powód wiary jest oczywisty - nie potrafi m.in. racjonalnie wytłumaczyć początku, bo się nie da.

To nie jest powód do wiary w duchy. I sam się zaplątałeś - czemu niby wierzący miałby racjonalnie to tłumaczyć?

>Każde bóstwo jest próbą odpowiedzi na pytanie o byt materialny.

Absurdalne uogólnienie.

>Ja tej odpowiedzi nie znam, bo nikt mi jeszcze jej racjonalnie nie przedstawił, racjonalista również. Dlatego właśnie jestem agnostykiem.

Nie jesteś, jeżeli zaprzeczasz możliwości takiej odpowiedzi. Agnostyk musi dopuszczać, że odpowiedź jest możliwa, choćby miała brzmieć: nie można udzielić odpowiedzi, bo...

>>Racjonalista szuka lekarstwa, gdy jego dziecko ma biegunkę!
>>Religiant się modli, bo wola boska, bo to naturalne! Albo idzie pożyczyć lekarstwo od racjonalisty, gdy ten je znajdzie.
>Powyższe zdania nie są zgodne z prawdą gdyż zanim pojawili się racjonaliści wymyślono mnóstwo lekarstw na biegunkę.

A kiedy Twoim zdaniem pojawili się racjonaliści? Przecież chyba nie z chwilą powołania tego portalu?

>W którym to miejscu logika jest zawodna?
W miejscu w którym rodzi się zło, wobec którego logika jest bezradna.

>Twierdzenie, że kiedyś znajdzie się człowiek, który będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie dotyczące jestestwa jest przecież twierdzeniem NIERACJONALNYM, nierealnym, dla istoty ludzkiej to zadanie niewykonalne.
>Nie słyszałem o takim twierdzenie, proszę wskazać źródło, dziękuję.
Ja też nie. I dlatego właśnie racjonalizm jest do chrzanu.

>>Różnica między wierzącym a racjonalistą jest taka, że ten pierwszy z pokorą przyjmuje do wiadomości fakt, że początku jestestwa nie jest w stanie ogarnąć umysłem, przy czym postawa ta nie bierze się z lenistwa, tylko realnej oceny swych szans na uzyskanie odpowiedzi na to pytanie, ten drugi zaś uparcie próbuje wytłumaczyć sobie wszystko racjonalnie, choć tak naprawdę paradoksalnie wykłada się on na swej ideologii już na dzień dobry.
>Trudno przyjąć z pokorą głoszone słowo Boże, Jahwe, Mahometa itp mając choć troszkę elementarnego wykształcenia, oczytania i zdolności analizowania otoczenia. Nie przyjmowanie baśni, legend, podań za prawdziwe wynika zwyczajnie z rozwoju człowieka i dorastania. Mojemu dziecku już np. nie jestem w stanie pewnych bajek poczytać (to po prostu nie przejdzie .
>
Ogromna część społeczeństwa przyjmuje jednak z pokorą głoszone Słowo Boże, Jahwe czy Mahometa, w tym również masa wykształconych i inteligentnych osób. Mam rozumieć, że ci wszyscy ludzie to debile?
Poza tym, żeby było jasne, ja się nie podpieram większością, bo mam własne, niezależne myślenie. Podarujmy sobie szczegóły odnośnie istnienia przykładowej Trójcy Świętej, bo sam w jej byt powątpiewam i skupmy się na sprawcy "czegoś".

>Racjonalizm ma kruche podstawy, jest nieprzekonujący, bo w bycie materialnym jest zbyt wiele takich niewiadomych, na które nigdy nie znajdzie się odpowiedzi.
>Nie wiem co jeszcze nauka może odkryć ? Praktycznie najważniejsze kwestie są opisane.
>
Nie ma odpowiedzi na pytanie, dla którego zarejestrowałem się na tym forum: kto jest sprawcą "czegoś".

>Wierzący nie udowodni, że istnieje Bóg, ale on tego robić nie musi, bo na tym właśnie polega wiara, że on WIERZY w Jego istnienie. Skoro więc wiedza na temat początku bytu nigdy nie będzie przeze mnie zgłębiona, pozostaje mi najrozsądniej przyjąć postawę agnostyka, czyli osoby, która nie wyklucza istnienia Boga i nie wyklucza tego, że nie istnieje...
>Racjonalnie myślący nie zajmują się udowadnianiem braku stwórcy. Proszę zwrócić uwagę, że zajmują się stanem rzeczywistym i wykazują nie logiczność przekazów i opowiadań.
>
I całe szczęście, bo to kompletny nonsens. Groteskowe jest tylko to, że próbują racjonalnie tłumaczyć różne zdarzenia, zjawiska, zależności, podczas gdy podstawowe, zasadnicze, najważniejsze pytanie klucz o początek bytu" jest poza zasięgiem ich rozumu. To pararacjonalizm.

>RACJONALISTA.pl jest serwisem propagatorów prezentujących racjonalny obraz świata, którego początku nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Czy nie brzmi to śmiesznie?
>Warto poszerzać swoje horyzonty, warto czytać, warto pytać i nie warto ślepo wierzyć
Zgadza się, ale raczej nie tu.

>A kiedy Twoim zdaniem pojawili się racjonaliści? Przecież chyba nie z chwilą powołania tego portalu?
Niektórzy sądzą, że pojawili się w czasach Sokratesa a inni, że w czasach Oświecenia. Są i tacy, którzy pierwszych racjonalistów umieszczają w Renesansie. Moim zdaniem racjonaliści pojawili się wtedy, gdy wymyślono racjonalizm.

>Zdaje się, że na żadnym narzędziu służącym do poznaniu nie można polegać zupełnie. A że nie można polegać w pełni na rozumie to już starał się wykazać Kant.

   Rozum jest ograniczony, ale to nie oznacza, że nie można na nim polegać. W swym ograniczonym zakresie daje nam przecież wiele możliwości, z których zapewne korzystasz w codziennym życiu.

>Udowodnij, że logika zawodzi
Gdyby logika nie zawodziła, to nie dość, że zadalibyśmy wszystkie pytania, to jeszcze na wszystkie znalazły by się logiczne odpowiedzi. Tymczasem każda odpowiedz rodzi kolejne pytania a logicznych odpowiedzi wciąż brakuje.
Jeśli jednak ta odpowiedz ci nie wystarcza lub jest według twojej logiki nielogiczna, to podam Ci bibliografię na której opieram swoje twierdzenie.

>>A kiedy Twoim zdaniem pojawili się racjonaliści? Przecież chyba nie z chwilą powołania tego portalu?
>Niektórzy sądzą, że pojawili się w czasach Sokratesa a inni, że w czasach Oświecenia. Są i tacy, którzy pierwszych racjonalistów umieszczają w Renesansie. Moim zdaniem racjonaliści pojawili się wtedy, gdy wymyślono racjonalizm.

Jasne, a onaniści z chwilą opisania historii nieszczęsnego Onana.

>>A na jakim poznaniu w takim razie chciałbyś polegać? Na mistycznym?
>Nie chcę polegać na żadnym. Jestem sceptyczny.

   A postawę sceptyczną wobec rozumu oparłeś na czym? Czy aby przypadkiem nie na poznaniu rozumowym? (Dlaczego zatem polegasz na rozumie w tym wypadku?). A może opierasz się na przeczuciach lub snach?

.
>I po co ten krzyk?
To nie krzyk.
"KRZYK" - w postach zaznacza się dużymi literami. To swoista dla mnie reakcja na głupotę.
Rozum i zmysły (niezależnie od ich ograniczeń) są wszystkim, czym ludzie dysponują dla poznania świata.
Ze względu na naturalne ograniczenia wymyślono metodologię naukową. Jak dotychczas się sprawdza.

>My?
My ludzie, gdyż ja z Panem nie stanowię żadnej wspólnoty - nawet sceptyków, gdyż jestem naturalistą.

>Ja nie wiem skąd ty wiesz.
O czym i o kim?

>Ja wiem o nim, o tym, czy czymś takim jak Bóg, głównie z książek.
O Bogu, to napisałem, że od kapłanów i napisanych przez nich i ich popleczników pism.
A więc od ludzi, który z braku wiedzy lub dla ideowej wspólnoty interesów spekulowali i spekulują.

@@@
.

>Nie ma odpowiedzi na pytanie, dla którego zarejestrowałem się na tym forum: kto jest sprawcą "czegoś".
Przecież powszechnie wiadomo, że "coś" powstało z "niczego", czyli swego przeciwieństwa.

>>>>Krótko mówiąc rozum jest bez sensu, bo ograniczony?
>>>Możliwości rozumu są ograniczone więc bez sensu polegać tak bardzo poznaniu rozumowym.
>>A na jakim poznaniu w takim razie chciałbyś polegać? Na mistycznym?
>Nie chcę polegać na żadnym. Jestem sceptyczny.

Jesteś sceptyczny wobec tego co widzisz, słyszysz, czujesz?

Np. nie dowierzasz że lubisz truskawki, chociaż na ich zapach cieknie ci ślinka?
Jesteś sceptyczny wobec tego, że 2+2=4, chociaż możesz to sobie policzyć na palcach jednej ręki i za każdym razem wynik jest identyczny?
A może podchodzisz sceptycznie do faktu, ze masz rękę a ma ona 5 palców (zakładając że nie masz jakieś wady genetycznej - co do posiadani której tez pewnie byłbyś sceptyczny nawet, gdybyś miał 6 kończyn)?

Jak ty funkcjonujesz na co dzień???

---

"Ateizm jest religią w takim samym stopniu w jakim nie zbieranie grzybów jest hobby"

>Jasne, a onaniści z chwilą opisania historii nieszczęsnego Onana.
To wbrew pozorom ma sens. Jak w historii Onana nazwana, czy tez opisana była "ta"
czynność?

>Pisząc "do pewnego momentu", użyłem tego określenia w konkretnej kwestii, kwestii początku "czegoś".

W porządku. Tego nie neguję. Ale czy znasz jakieś "narzędzie", które lepiej w tym przypadku wypada? Wierzę, że jeśli kiedyś człowiek zrozumie "kwestię początku", stanie się to właśnie z pomocą rozumu a nie wiary czy postaw podobnym agnostycyzmowi. Ta pierwsza w sprawach zrozumienia czegokolwiek jest wręcz szkodliwa a druga po prostu bezużyteczna. Wiem, że nic nie wiem- czy to do czegoś prowadzi?

>>Ciekaw jestem czym się posłużyłeś, by do tego dojść...Może rozumem do pewnego momentu
>Możliwe, że tak, wychodząc jednak z założenia, że dwa plus dwa daje na 100% cztery, "zaryzykuję" stwierdzenie, że w tym wypadku rozum okiełznał tę kwestię w całości

Ale wiara zawiera w sobie mechanizm pozwalający przeczyć temu rozumowemu osiągnięciu a co więcej uzurpować sobie jednocześnie przekonanie o własnej nieomylności w tej kwestii i siła rozumu w podobnym sporze bywa najczęściej kompletnie bezradna.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.