Jeśli porównać racjonalizm z wiarą w - dajmy na to - religię chrześcijańską, to zadając sobie pytanie o "to pierwsze coś" na świecie szybko się stwierdza, że racjonaliści mają dokładnie tyle samo racji, co wierzący w Boga. Jest to proporcja 50/50, ponieważ tak wierzący nie potrafi odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło się "coś". Ten prosty i oczywisty fakt podaje w wątpliwość sens istnienia ruchów racjonalistycznych, skoro ich siła rozumu jest tak ograniczona i sprawdza się TYLKO DO PEWNEGO MOMENTU. Twierdzenie, że kiedyś znajdzie się człowiek, który będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie dotyczące jestestwa jest przecież twierdzeniem NIERACJONALNYM, nierealnym, dla istoty ludzkiej to zadanie niewykonalne. Różnica między wierzącym a racjonalistą jest taka, że ten pierwszy z pokorą przyjmuje do wiadomości fakt, że początku jestestwa nie jest w stanie ogarnąć umysłem, przy czym postawa ta nie bierze się z lenistwa, tylko realnej oceny swych szans na uzyskanie odpowiedzi na to pytanie, ten drugi zaś uparcie próbuje wytłumaczyć sobie wszystko racjonalnie, choć tak naprawdę paradoksalnie wykłada się on na swej ideologii już na dzień dobry.
Racjonalizm ma kruche podstawy, jest nieprzekonujący, bo w bycie materialnym jest zbyt wiele takich niewiadomych, na które nigdy nie znajdzie się odpowiedzi.
Wierzący nie udowodni, że istnieje Bóg, ale on tego robić nie musi, bo na tym właśnie polega wiara, że on WIERZY w Jego istnienie.
Skoro więc wiedza na temat początku bytu nigdy nie będzie przeze mnie zgłębiona, pozostaje mi najrozsądniej przyjąć postawę agnostyka, czyli osoby, która nie wyklucza istnienia Boga i nie wyklucza tego, że nie istnieje...
RACJONALISTA.pl jest serwisem propagatorów prezentujących racjonalny obraz świata, którego początku nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Czy nie brzmi to śmiesznie?

>> wiaraA skąd bierze się twoja?

Tego dokładnie nie wiem. Warto jednak zaznaczyć, że odróżniam wiarę w bogów od tej, która jest wypadkową pragnień, wiedzy i rozsądku. Innymi słowy, wiary w to, że coś może mi się udać czy np. odpowiednio skonstruowane, powinno działać. Ten rodzaj wiary uważam za niezbędny czynnik rozwoju.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>Ale zawdzięczamy jej Agostino Gemelliwgo i wielu innych lekarzy, naukowców spośród kleru.

Cokolwiek wspomniani przez Ciebie wynaleźli, wymyślili to chyba rozumem a nie modlitwą.

>Nie wszyscy księża to potwory.

Zgoda.

>A ja uważam, że wiara w Boga/bogów lub jej brak nie jest najlepszym kryterium wartościowania zdolności jednostek.

Jak wyżej.

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

Cytat
>Wierzący nie udowodni, że istnieje Bóg, ale on tego robić nie musi, bo na tym właśnie polega wiara, że on WIERZY w Jego istnienie.
A czy musisz wkładać palec do gniazdka elektrycznego, żeby sprawdzić, że tam istnieje prąd i że Cię "pokręci"? nie, bo WIERZYSZ, że on tam jest - tylko, ża za tą wiarą stoją realne przesłanki. Nie musisz skakać z 10 piętra, żeby przekonać się o wielkiej sile grawitacji i UWIERZYĆ w to, że jak skoczysz to zostanie z Ciebie mokra plama - tu też racjonalne przesłanki, WIERZĘ, że siła ciężkości pchnie mnie w czeluść powietrzną - niestety w dół, jeśli przekroczę newralgiczną linię na gzymsie. To jest właśnie racjonalność, racjonalne zachowanie. W przypadku skakania to mogę na mniejszą skalę przeprowadzić próbę przyciągnia ziemskiego skacząc np. ze stołka w kuchni lub parapetu i WIERZĘ, że na większą skalę prawo to również będzie działało choć na własnej skórze tego nie sprawdzałam. Czy moja wiara z racjonalnością się kłóci? wiary w Boga nie zaczepiam w tym momencie i nie mówię czy osobiście wierzę czy nie. Mówi tylko, że aby uwierzyć muszę głęboko to przemyśleć.

>Jeśli porównać racjonalizm z wiarą w - dajmy na to - religię chrześcijańską, to zadając sobie
>pytanie o "to pierwsze coś" na świecie szybko się stwierdza, że racjonaliści mają dokładnie tyle
>samo racji, co wierzący w Boga. Jest to proporcja 50/50, ponieważ tak wierzący nie potrafi
>odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło
>się "coś".

A nie lepiej było to nazwać krótkim filmem o jajku i kurze?
Byłby co najwyżej z tych drugich.

Prawd było już co najmniej trzy. Ta jest co najmniej czwarta , ale za to najdłuższa, hehe..

Nuuuuda...

>No to chyba nie chodziło o to, o czym wszyscy myślą.

W istocie, nie chodziło. Nie napisano, że Onan walił konia tylko, że zrzucał swoje nasienie na ziemię (jak dobrze pamięta Ojciec Ateusz). O ile ja dobrze pamiętam, zrzucał je podczas współżycia z wdową po swym bracie. Po prostu nie walił do pełna, jak obrazowo określa to jeden z moich kolegów

---

Tak widzę to do momentu, gdy znajdziesz kolejną nieścisłość.

>>Spodziewałem się takiej odpowiedzi. Jej groteskowe i głupawe brzmienie utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że racjonaliści są po prostu bezsilni

>A wystarczyło wykazać, że w Ruskiej Budzie nie ma zamku i sporą część mojej opowieści miałbyś z głowy, ale jesteś intelektualnym leniuchem pasibrzuchem.

Brawo.

Racjonalizm - to wybór niezawodnej metodologii poznawczej, a nie głupawa rewia zgadywanek o "Coś" na początku.

Dla mało leniwych i trochę przygotowanych - może przyda się materiał z Kawiarni Filozoficznej PSR - tutaj:

Zagadnienie istoty Racjonalizmu i kwestie pokrewne.

a szczególnie tuta:

Co to Racjonalizm? Jak się ma do Ateizmu, Emocji i Kartezjusza?

Przyda się też materiał o Pytaniach:

Czy są złe pytania? Bezsensowne, źle postawione, przedwczesne, itd.?

    Pozdrawiam Racjonalistów, Marcus Platonicus.

> Czy nie brzmi to śmiesznie?
Wg mnie nie brzmi śmiesznie. Kajak i motorówka nie jeżdżą po pustyni więc są tak samo przydatne w wodzie....

Częsciowo zgadzam się z "zaczepną" treścią tego wątku. Gdy racjonalizm oznacza bezgraniczną wiarę w siłę rozumu dochodzimy do tego samego problemu co w przypadku religii - de facto "wierzymy w racjonalizm". Fanatyzm w każdej formie prowadzi do tego, że tracimy dystans i okopujemy się w swoich twierdzeniach. Przez to gdy pojawi się lepszy pomysł - nie podchwycimy go - będziemy nadal trwali przy swoim.

Mimo to, uważam, że racjonalizm jakkolwiek fanatyczny nie jest jego "wyznawca" ma przynajmniej jedną, krytyczną przewagę nad tradycyjnie rozumianą religią. O ile faktycznie wydaje się niemożliwe dotarcie do momentu, że wszystko będzie racjonalnie wytłumaczone, o tyle racjonalizm pozwala jednak bardziej się zbliżyć do tego idealnego stanu niż religia.

W naszym, ludzkim świecie, jakkolwiek sobie go nie opisujemy, ideałów nigdy nie osiągamy w praktyce (nasze modele nigdy nie działają idealnie więc). Dla przykładu nie istnieje idealne źródło napięcia, czy idealny silnik termiczny etc ... jednak nam - ludziom często w zupełności wystarczają rozwiązania "dostatecznie dobre" i racjonalizm daje większe szanse na ich uzyskanie. Tak więc mimo, że idealny silnik nie istnieje, to samochód nadal nas przemieszcza szybciej niż koń czy nasze własne nogi. Most, po którym chodzimy nie jest idealny (niektóre się nawet walą) ale większość ludzi z sukcesem ich używa, idealne źródło napięcia również nie istnieje ale, to które mam w gniazdku zasila mój komputer dostatecznie dobrze, by przenieść informacje przez nieidealną sieć i napisać coś na tym forum (też nieidealnym oczywiście). Wiara nie doprowadzi nas do tych rozwiązań.

Aby porównać dwa modele (w tym przypadku model religijny i racjonalny) nie wystarczy pokazać, że obydwa w jakiś sytuacjach (nawet jeśli te sytuacje nie mają wielkiego znaczenia) się nie sprawdzają. To nie oznacza, że modele są identycznie złe lub dobre. To co napisałeś w treści wątku to trywializacja problemu wg mnie. Warto przeanalizować w ilu sytuacja sprawdza się jeden a w ilu drugi model i jakie, te sytuacje, mają znaczenie dla człowieka. Model religijny zatrzymałbym rozwój cywilizacji dawno temu. Nie sprawdza się w większości sytuacji. Idzie to tak daleko, że nawet ludzie bardzo wierzący przyjmują model racjonalny: wolą iść do lekarza niż tylko modlić się o zdrowie, czy wolą iść do architekta niż budować dom na oślep i poświecić go na koniec w nadziei, że się nie zawali. (Przykładem nieskuteczności podejścia religijnego jest polski sejm, który modlił się o deszcz w lipcu 2006 a mimo to nie uchronił kraju od suszy, sejm racjonalniejszy próbowałby uruchomić systemy nawadniania )

>>Wiara jest chyba nieograniczona. Ale to nie jej zawdzięczamy medycynę, internet, GPS itd.
>Ale zawdzięczamy jej Agostino Gemelliwgo i wielu innych lekarzy, naukowców spośród kleru.

W takim samym stopniu, w jakim lekarzy i naukowców którzy są gejami zawdzięczamy homoseksualizmowi.

>> Ty na pewno mówisz o logice a nie o "sensie"?
>> Bo to bardzo popularne nieporozumienie, wynikające z niewiedzy, czym jest logika.
>> A jest tylko narzędziem.

>Spróbuj tym narzędziem wykorzenić zło.

Spróbuj przyszyć guzik młotkiem.

Wystarczy!!!!
Troll nakarmiony.
Czas iść na plażę.

marek

---

dlaczego, jak patrzę w lustro, to nie widzę jak mrugam

>Jeśli porównać racjonalizm z wiarą ?

To nie ma sensu , ponieważ wiara to skutek racjonalizmu i ograniczonych możliwości poznawczych człowieka.

Wyjaśniam :

Racjonalizm to stosowanie zasady przyczynowo-skutkowej czyli logiki.

Zatem człowiek ,zadający sobie pytanie co jest przyczyną Świata materialnego, jest racjonalistą.

Jaka jest racjonalna odpowiedź na to pytanie?

Przyczyną materii nie jest ona sama , gdyż w logice przyczyna jest czymś innym od jej skutku.
Zatem przyczyna materii jest niematerialna.

Czy możemy poznać tą niematerialną przyczynę materii?- bezpośrednio nie , bowiem nasze możliwości poznawcze są ograniczone do materii.

Co możemy zrobić ?

Możemy tą przyczynę nazwać ,możemy jednak także wnioskować o niej na podstawie jej skutku .

I na tej właśnie racjonalnej drodze powstało w ciągu ubiegłych wieków pojęcie Boga i jego wyobrażenie jako przyczyny Świata materialnego.

Parys, czy Ty jesteś jakimś botem, co się zapętlił? Tłuczesz to w kółko od wielu miesięcy, mimo, iż dobrzy ludzie setki już razy wykazywali Ci absurdalność Twego "rozumowania".

>Przyczyną materii nie jest ona sama , gdyż w logice przyczyna jest czymś innym od jej skutku.
>Zatem przyczyna materii jest niematerialna.
> ...
>I na tej właśnie racjonalnej drodze powstało w ciągu ubiegłych wieków pojęcie Boga i jego wyobrażenie jako przyczyny Świata materialnego.

Idąc dalej tym torem rozumowania, przyczyną boga nie mógł być on sam, zatem przyczyna boga jest nieboska, więc najpewniej materia!
I na tej właśnie racjonalnej drodze powstało w ciągu ubiegłych wieków pojęcie "Deus ex machina".

>Parys, czy Ty jesteś jakimś botem, co się zapętlił? Tłuczesz to w kółko od wielu miesięcy, mimo, iż dobrzy ludzie setki już razy wykazywali Ci absurdalność Twego "rozumowania".
>

Problem w tym ,że "dobrzy ludzie" ,nawet nie setki ale chociaż raz ,nie wykazali absurdalności mojego rozumowania -
może nie są tacy dobrzy albo wystarczająco dobrzy ,szczególnie w logice a może po prostu mam rację.

>Problem w tym ,że "dobrzy ludzie" ,nawet nie setki ale chociaż raz ,nie wykazali absurdalności mojego rozumowania -
>może nie są tacy dobrzy albo wystarczająco dobrzy ,szczególnie w logice a może po prostu mam rację.

Jak odbiornik nie działa, nawet najlepsze nadajniki nie poradzą...