Jeśli porównać racjonalizm z wiarą w - dajmy na to - religię chrześcijańską, to zadając sobie pytanie o "to pierwsze coś" na świecie szybko się stwierdza, że racjonaliści mają dokładnie tyle samo racji, co wierzący w Boga. Jest to proporcja 50/50, ponieważ tak wierzący nie potrafi odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło się "coś". Ten prosty i oczywisty fakt podaje w wątpliwość sens istnienia ruchów racjonalistycznych, skoro ich siła rozumu jest tak ograniczona i sprawdza się TYLKO DO PEWNEGO MOMENTU. Twierdzenie, że kiedyś znajdzie się człowiek, który będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie dotyczące jestestwa jest przecież twierdzeniem NIERACJONALNYM, nierealnym, dla istoty ludzkiej to zadanie niewykonalne. Różnica między wierzącym a racjonalistą jest taka, że ten pierwszy z pokorą przyjmuje do wiadomości fakt, że początku jestestwa nie jest w stanie ogarnąć umysłem, przy czym postawa ta nie bierze się z lenistwa, tylko realnej oceny swych szans na uzyskanie odpowiedzi na to pytanie, ten drugi zaś uparcie próbuje wytłumaczyć sobie wszystko racjonalnie, choć tak naprawdę paradoksalnie wykłada się on na swej ideologii już na dzień dobry.
Racjonalizm ma kruche podstawy, jest nieprzekonujący, bo w bycie materialnym jest zbyt wiele takich niewiadomych, na które nigdy nie znajdzie się odpowiedzi.
Wierzący nie udowodni, że istnieje Bóg, ale on tego robić nie musi, bo na tym właśnie polega wiara, że on WIERZY w Jego istnienie.
Skoro więc wiedza na temat początku bytu nigdy nie będzie przeze mnie zgłębiona, pozostaje mi najrozsądniej przyjąć postawę agnostyka, czyli osoby, która nie wyklucza istnienia Boga i nie wyklucza tego, że nie istnieje...
RACJONALISTA.pl jest serwisem propagatorów prezentujących racjonalny obraz świata, którego początku nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Czy nie brzmi to śmiesznie?

> .. "coś" powstało z "niczego"
Jeśli wolno przy okazji zasięgnąć Pańskiej opinii.. Czy akceptowalnym Genesis byłoby: "coś" powstało z "wszystkiego"?

>>>Nie wszyscy księża to potwory.
>>A kto tak twierdzi?
>Wielu ludzi.

Ilekroć kogoś spytam, czy nawet wśród polityków, księży lub .. cyklistów trafiają się porządni ludzie, tylekroć otrzymuję odpowiedź potwierdzającą. Tylko czasami ktoś się obruszy: "Jak to 'nawet' - chyba 'zwłaszcza'!".

>No, właśnie o to chodzi. "Lewacki" jest tym dla lewicy, czym "faszystowski" (jako przymiotnik, a nie jako określenie stricte polityczne) dla prawicy.

W sumie tak, mam tylko jedno zastrzeżenie. Zarówno faszyzm (cześć jego odmian) tak jak i część ruchów lewackich są systemami mieszanymi i chcąc je sytuować np na osi "własności" nie lokują się one na skrajnych pozycjach tych osi. Nie każdy lewak jest np. zwolennikiem komunizmu w sferze gospodarczej czy zwolennikiem rewolucji jako formy zmiany systemowej.

---

debatapolityczna.pl

Panie, weź pan się przeczytaj jeszcze raz!!

>Różnica między wierzącym a racjonalistą jest taka, że ten pierwszy z pokorą przyjmuje do wiadomości
>fakt, że początku jestestwa nie jest w stanie ogarnąć umysłem, [...] ten drugi zaś
>uparcie próbuje wytłumaczyć sobie wszystko racjonalnie

>wierzący nie potrafi
>odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło
>się "coś".

Z tego wynika, że to wierzący mówi "jest bóg", choć nie potrafi tego udowodnić - rozpaczliwie próbuje wytłumaczyć sobie bogiem to, że jest "coś". Racjonalista zaś widzi wyraźnie że jest "coś". No bo jest. I nie wymyśla sobie bzdurnych teoryjek.

Różnica pomiędzy stwierdzeniem "jest bóg, ale nie wiem skąd się wziął" a "jest coś, ale nie wiem skąd się wzięło" jest taka, że czy jest bóg to nikt nie wie, a że jest coś, to wszyscy wiedzą.

>Czy nie brzmi to śmiesznie?
Nie!
JATO
P.S. Racjonalnie rzecz biorąc, myślenie i racjonalne podejście do postawy racjonalistycznej, ma jak najbardziej sens. Po namyśle "+".
Pozdrawiam JT

---

Zasada wyjaśniania Conrada: Wszystko co powiesz, zostanie ocenione przez innych , zupełnie sprzecznie z twoimi intencjami.

> To oczywiście przenośnia, bo nie możemy przecież ustalić początku, niemniej jednak Ty zaczynasz liczyć od takiego momentu, od którego Ci wygodnie. Dla mnie takie podejście jest nonsensowne, więc go nie akceptuję.
Na szczęście ani Ty, ani nikt nie musi akceptować faktów, by istniały. Wiemy z całkiem dobrym przybliżeniem, co działo się od pewnego momentu. Szukamy odpowiedzi, co działo się wcześniej i najprawdopodobniej dojdziemy do tego. Albo odpowiedzi zadowolą racjonalistów, albo okaże się, że nie da się sięgnąć za pewną granicę. Racjonalista podejmie wysiłek i przy okazji ulepszy troszkę świat poznając jego tajemnice.

A religiant? Wiara jest czymś, co wymaga akceptacji jednostki- bez tej akceptacji nie istnieje dla jednostki. Najgorszą ułomnością wiary jest, że nie znosi, gdy ktoś szuka odpowiedzi, na które, jak głosi "ma gotową odpowiedź". Jest w swej istocie zaborcza i nietolerancyjna, o czym przekonuje nawet dzisiaj twierdząc w swoich świątyniach, że amulet świętego i modlitwa do niego są lepszym środkiem ma bezpłodność niż zapłodnienie invitro.
Jak możesz przykładać rękę do kalectw, które tworzy w mózgach swoich wyznawców? Masz tę odrobinę przyzwoitości i współczucia dla ludzi, którym "bóg" poskąpił szansy posiadania w zwykły sposób biologicznego potomstwa? Czy może kochasz boga, a ludzi piierdoliisz?

Miej (czynne) sumienie, a w co byś nie wierzył i tak pozostaniesz racjonalistą.

Pozdrawiam

---

Jednakże wraz z lepszym poznaniem budowy i zjawisk mikroświata okazało się, że pole magnetyczne nie jest realnie istniejącym obiektem, a tylko teoretycznym tworem ułatwiającym opis zjawisk dokonujących się w zmiennym polu elektrycznym.

>>Racjonalista szuka lekarstwa, gdy jego dziecko ma biegunkę!
>>Religiant się modli, bo wola boska, bo to naturalne! Albo idzie pożyczyć lekarstwo od racjonalisty, gdy ten je znajdzie.
>Powyższe zdania nie są zgodne z prawdą gdyż zanim pojawili się racjonaliści wymyślono mnóstwo lekarstw na biegunkę.
Niezdolność do odczytywania z tekstu innych, często ważnych, sensów niż tylko literalne jest często oceniana u ludzi dorosłych jako rodzaj analfabetyzmu. Jeśli nie jesteś w stanie rozszyfrować z tekstu prostych znaczeń ukrytych w przenośni, to ja nie czuję się na siłach z Tobą rozmawiać.
Mam nadzieję, że dłuższy pobyt na tym forum pozwoli Ci się troszkę rozwinąć i będziemy mogli wznowić dyskusję.
Do tego czasu trzymaj się ciepło.

Pozdrawiam

---

Jednakże wraz z lepszym poznaniem budowy i zjawisk mikroświata okazało się, że pole magnetyczne nie jest realnie istniejącym obiektem, a tylko teoretycznym tworem ułatwiającym opis zjawisk dokonujących się w zmiennym polu elektrycznym.

>A czy Świątynie Rozumu powstałe w wyniku odruchu społecznego rewolucjonistów francuskich nie są groteskowe?
Subtelnie zwracam uwagę na słowo: Świątynie . Co sugeruje, że z ruchem ludzi racjonalnie myślących ta organizacja miało mało wspólnego.
>No właśnie...
>pl.wikiped(*)Stosunek_do_Ko.C5.9Bcio.C5.82a
>Zacytujmy Wikipedię.
> Byli nimi hebertyści. Główni antyklerykalni agitatorzy, Pierre Gaspard Chaumette i Jacques René Hébert, będąc w zarządzie Komuny Paryża cieszyli się dużym poparciem mas sankiulotów. Propagowali oni ateistyczny pogląd i nawoływali do zniszczenia Kościoła. W tych postulatach wspierali ich "wściekli", którym przewodził ksiądz Jacques Roux. Społeczeństwo nie pozostało głuche na ich wołanie. W październiku 1793 roku rozpoczęto w całej Francji akcje niszczenia kościołów. Niszczono w nich wszelkie oznaki kultu - obrazy, pomniki, rzeźby, relikwie. Ginęli także księża, często zmuszani przez hebertystów do wyrzeczenia się wiary. Większość kościołów następnie zamknięto, cześć zamieniono na Świątynie Rozumu. Tak stało się na przykład z paryskimi Notre-Dame i Temple. Odbywały się tam huczne uroczystości "na cześć Rozumu", podczas których na ogołoconych ołtarzach występowały półnagie kobiety - miały być alegorią rewolucyjnych cnót.
No właśnie, a czy tutaj ktoś wyraża choć w części podobne poglądy ? . Objaśniam i informuje: Antyklerykalizm to nie ateizm.

Twierdzenie, że kiedyś znajdzie się człowiek, który będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie dotyczące jestestwa jest przecież twierdzeniem NIERACJONALNYM, nierealnym, dla istoty ludzkiej to zadanie niewykonalne.

Tak zapomniałeś tylko chyba lub może o tym nie wiesz że człowiek nie jest przecież ostatecznym wytworem procesu jakiemu sam podlegasz czyli ewolucji.Tak więc kto wie czy za miliard lat nie będą na planecie ziemi istnieć (twory) będące w stanie to zadanie wykonać (zrozumienie początku) .pozdro

>Jeśli porównać racjonalizm z wiarą w - dajmy na to - religię chrześcijańską, to zadając sobie
>pytanie o "to pierwsze coś" na świecie szybko się stwierdza, że racjonaliści mają dokładnie tyle
>samo racji, co wierzący w Boga. Jest to proporcja 50/50, ponieważ tak wierzący nie potrafi
>odpowiedzieć na pytanie skąd wziął się Bóg, jak i racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło
>się "coś".
Z tym "coś" to pikuś. Trudniej wytłumaczyć skąd wzięło się "nic".
>RACJONALISTA.pl jest serwisem propagatorów prezentujących racjonalny obraz świata, którego początku
>nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Czy nie brzmi to śmiesznie?
Za to da się racjonalnie wytłumaczyć koniec racjonalnego obrazu świata. Umierasz i koniec seansu, albo projekcji jak wolisz, którą możesz podziwiać i w razie wątpliwości zapytać innych o to czy rzeczywiście podziwiasz czy tylko Ci się wydaje.

---

"Milczenie - przyjaciel, który nigdy nie zdradza." Konfucjusz

>racjonalista nie potrafi odpowiedzieć skąd wzięło się "coś".

W normalnym użyciu języka na pytanie Skąd wzięło się coś? odpowiadamy odwołując się do innego cosia, podając zwykle przyczynę sprawczą.
Jeśli jednak za owo coś podstawimy całość bytu, istnienie jako takie, mamy problem. Skoro pytamy o wszelki byt, to należałoby uwzględnić również boga (jako pewnego rodzaju istnienie). Jeśli wskazać chcielibyśmy na coś innego, co byłoby przyczyną wszystkiego, musielibyśmy odwołać się do niebytu i w paradoksalny sposób twierdzić, że źródłem bytu jest niebyt. Niektóre filozofie nie cofają się przed taką konsekwencją (np. taoizm). Problem powstaje dlatego, że zwykłe użycie języka i jego logikę uogólniamy do całości istniejącego. Bóg jest językowym lapsusem. Tak więc racjonalista wcale nie musi odpowiadać na pytanie Skąd wzięło się coś? Twierdzi jedynie, że tego rodzaju pytania są nadużyciem języka i pociągają za sobą paradoksy.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Umieściłeś ten wątek w dziale filozofia i światopogląd, żeby wykazać się ogromem filozoficznej wiedzy, który najkrócej można opisać słowami "skarajne ignoranctwo", czy raczej chciałeś pochwalić się ograniczonym światopoglądem, niemerytoryczny prowokatorze?

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

>Rozum to piękna sprawa. To, że jest w pewnym sensie ułomny, bo nie potrafi znaleźć odpowiedzi na wszystkie pytania nie znaczy, że jest bez sensu - to Twoja nadinterpretacja, niepotrzebna zresztą.
>Pisząc "do pewnego momentu", użyłem tego określenia w konkretnej kwestii, kwestii początku "czegoś".

Stwierdzasz, że rozum nie jest w stanie znaleźć odpowiedzi na wszystkie pytania, ale ja zupełnie nie wiem na jakiej podstawie to stwierdzasz. Żeby przypisać ograniczenie do rozumu musiałbyś przecież wiedzieć czego się nie dowie, tzn. posłużyć się czymś o szerszym od rozumu zakresie poznania!

Ktoś kiedyś na forum założył temat o tym, że brak dowodów na zaistnienie zdarzenia A, nie jest dowodem na niemożliwość zaistnienie A. Tzn., że jeśli nie ma postawionego konkretnego pytania, na które rozum nie znajdzie odpowiedzi, na które znana jest odpowiedź dzięki szerszemu aparatowi pytania, nie jesteśmy w stanie wykazać słuszności tej tezy. Czyli stoimy w martwym punkcie. Skoro jednak przyjmujesz za aksjomat agnostycyzm to Twoja sprawa i nie musisz się z tym tak obnosić.

>Możliwe, że tak, wychodząc jednak z założenia, że dwa plus dwa daje na 100% cztery, "zaryzykuję"
>stwierdzenie, że w tym wypadku rozum okiełznał tę kwestię w całości

Jakie to słodkie uogólniać. Rzekłbym, że infantylne. Skrytykowałeś nie matematykę, ale racjonalizm. Dlatego pytam się, jak to się ma do etyki? ;> Jak to się ma do aksjologii? Nie wiemy czy istnieją prawdy ostateczne, ale racjonalizm jest zły, irracjonalizm też jest zły (zarówno teologiczny jak i ateistyczny odrzucasz), więc ja się pytam co Ty postulujesz? Wszech-nihilizm?

---

"Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje"

Jestem ciekawy, jakie to jest ludzkie narzędzie, które jest mniej ograniczone niż rozum i można na nim bardziej polegać?

D.U.P.A ?

"Podobno działali w podziemiu i dwuzadyści, głoszący, że rozum jest po to, by mieć czym pojąć, że należy się go jak najszybciej pozbyć, bo on to jest sprawcą wszystkich historycznych klęsk; głowę zastępowali tym, co mamy za jej przeciwieństwo; uważali ją za przeszkadzającą, szkodliwą, wręcz banalną; lecz o. Darg zapewniał mnie, że prasa rządowa przesadzała z gorliwości. Zadystom nie podobała się głowa, więc odrzucili ją, ale mózg przenieśli tylko w dół, żeby patrzał na świat jednym okiem pępkowym, a drugim umieszczonym z tyłu, trochę niżej."

Lem Stanisław - Dzienniki gwiazdowe


I wszystko jasne

---

three of a perfect pair

Umieściłeś ten wątek w dziale filozofia i światopogląd, żeby wykazać się ogromem filozoficznej wiedzy, który najkrócej można opisać słowami "skarajne ignoranctwo", czy raczej chciałeś pochwalić się ograniczonym światopoglądem, niemerytoryczny prowokatorze?

Krótko i na temat!

---

three of a perfect pair