Jeffrey Burton Russell, przestudiowawszy obszerny wybór podręczników dla szkół amerykańskich, także podręczników uniwersyteckich, stwierdził, iż taki pogląd ma imponującotwardy żywot (Bompiani obiecuje wydanie przekładu jego Inventing the Fiat Earth). Kolumb nie musiał dowodzić, że Ziemia jest kulą, gdyż nikt w to nie wątpił. Także uczeni z Salamanki, chcąc wykazać, że jego przedsięwzięcie jest niewykonalne, obliczyli,i to dokładniej niż on, jakie są wymiary naszej planety, Kolumb zaś sfałszował rachunki, byleby odbić wreszcie od brzegu. Oczywiście żadna ze stron nie podejrzewała, że pośrodku tkwi Ameryka. Jeśli oznajmisz, czytelniku, że w czasach Kolumba Ziemia była najzwyczajniej w świecie okrągła, otrzymasz odpowiedź, że za płaską uważano ją w średniowieczu. Zapytasz wtedy, jak to się stało, że Dante zszedł w lej piekielny i wyszedł po drugiej stronie, a w odpowiedzi usłyszysz, że przed Dantem wszyscy należeli do Klubu Płaskoziemnych. Jeśli spytasz, jakim cudem Ptolomeusz w drugim wieku po Chrystusie zdołał podzielić glob na trzydzieści sześć stopni południkowych, Eratostenes w trzecim wieku przed Chrystusem - z całkiem niezłym przybliżeniem obliczyć długość równika, odpowiedzą: no dobrze, ale Arystoteles, Platon, filozofowie przedsokratejscy... Bynajmniej. Otóż Pitagoras, Parmenides, Eudoksos, Platon, Arystoteles, Euklides, Arystarch i Archimedes należeli do Klubu Krągłoziemnych. Jedyne, być może, wyjątki to Leucyp i Demokryt. Właśnie Demokryt, ten scjentysta i materialista? Jak mawiała moja babka, uczą się i uczą, a i tak są głupsi niż reszta.
U. Eco

Nie pamiętano o przekonaniu starożytnych o kulistości Ziemi

Europa poznała na nowo dzieła starożytnych Greków, przede wszystkim Arystotelesa i Ptolemeusza, ich poglądy na temat geografii przenikały do dzieł średniowiecznych uczonych