Jak to naprawdę było z żołenierzami wyklętymi?
Z jednej strony pochody narodowców o średniej wieku, kiedy jeszcze się nie trzeba golić, a z drugiej artykuły takie jak ten:
zolnierzeprzekleci.wordpress.com/

Jaki był bilans ich działalności? Ile na plus, a ile na minus?

>>Zadziwiający jest fakt, że dopiero teraz rozpoczął się ten proces - być może wcześniej żyło zbyt wielu świadków tamtych wydarzeń i swoimi wspomnieniami psuli kreowaną idylliczną wizję "bohaterskich bojowników".
>>Warto wspomnieć, że imieniem Józefa Kurasia działającego w dosyć kontrowersyjny sposób po 1945 na Podhalu, nazwano ulicę w Łodzi, którą jednak w 1999 roku przemianowano na Złotniczą.
>wpolityce.(*)spektywy-i-patriotyzmu-pejzazu

Jedno zdanie z innego artykułu, dzisiaj odnalezionego, który warto przeczytać o Kurasiu:
Cytat:
I tego właśnie jesteśmy świadkami...
www.przegl(*)pl/artykul/ogien-byl-bandyta-0

>>Moim zdaniem tzw. "wyklęci" wcale nie byli lepsi od funkcjonariuszy NKWD I MBP
>Wszyscy? To tak horrendalna bzdura, że ciężko w ogóle jakieś argumenty przeciw temu wytoczyć. Żywcem palili dzieci?
Zdarzało się:
www.youtube.com/watch?v=Xbr0B_EjeGs

>Na Twe ręce składam też pozdrowienia dla Śląska Cieszyńskiego - bardzo ciekawy to region, żałuję, że empirycznie niemal mi nieznany.
Pozwolę sobie w tym miejscu zwrócić się do Ciebie z pytaniem. Czy mógłbyś polecić jakieś książki lub opracowania dotyczące historii Śląska Cieszyńskiego, a w szczególności historii luteranizmu na tych ziemiach?

Akurat empirycznie, to mam go - że się tak patriotyczno-lokalnie wyrażę - we krwi, ale chciałbym z kolei pogłębić wiedzę w tym temacie.

Śledzę Twoje posty od pewnego czasu i pomyślałem sobie, że będziesz w stanie coś doradzić, choć pytanie kieruję jednocześnie oczywiście również do kolegi Szarleya i w ogóle do uczestników forum.

Przepraszam za wtręt do wątku. Nie obrażę się za oflagowanie "nie na temat". Aczkolwiek, gdyby wejść w szczegóły, to mógłby się okazać bardzo na temat, choć może nie w tym momencie będę to rozwijał.

Pozdrawiam

>Pozwolę sobie w tym miejscu zwrócić się do Ciebie z pytaniem. Czy mógłbyś polecić jakieś książki lub opracowania dotyczące historii Śląska Cieszyńskiego, a w szczególności historii luteranizmu na tych ziemiach?

Polecam Józefa Chlebowczyka, Franciszka i Kazimierza Popiołków

>Na Twe ręce składam też pozdrowienia dla Śląska Cieszyńskiego - bardzo ciekawy to region, żałuję, że empirycznie niemal mi nieznany.

Żałuj Kraina ciekawostek
Na wschodzie miasto Bielsko - Biała (przez środek biegnie historyczna granica Śląska i Małopolski)
w centrum Cieszyn (przez środek biegnie granica Polski i Czeskiej Republiki)
za zachodzie Ostrawa (Polska Ostrawa na Śląsku, Morawska Ostrava na Morawach - znów granica w środku miasta)
i Frydek - Mistek (przez środek jak w Ostrawie biegnie historyczna granica Śląska i Moraw)

Moi rodzice urodzili się w jednym mieście w tym samym czasie, a mieli różne obywatelstwa
Kiedy w 1938 polskie wojsko wchodziło do Czechosłowacji, Ojciec śpiewał "Jeszcze Polska nie zginęła"
w 1968 z tej samej okazji "Kde domov můj"

A w środku ja Kiedy w Warszawie przyznaję się że jestem Ślązakiem, pytają czy jestem Niemcem, choć moje miasto krócej należało do Niemiec niż Warszawa

I Każde pokolenie inaczej pisze nazwisko

>O "wywołaniu" wojny przez rząd londyński mówić trudno - ta wojna "wywołała się" sama z siebie niejako. Że jednak była to "bratobójcza wojna domowa" kwestionować się nie da.
Nie da się - bo bzdury nie da się kwestionować. Z jednej strony walczyli Polacy a z drugiej strony "Polacy" tacy jak Rokkosowski i NKWD czy UB.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>....gdyby nie terroryzm podziemia.
Jaki terroryzm ??? Toż to była normalna walka partyzancka przeciwo obcym wojskom i ich tubylczym poplecznikom. Terrorystów to sobie szukaj u Binladena

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Mieszkańcy kraju nad Wisłą żadnej opinii ws. tego, kto ma nimi rządzić, od tysiąclecia (z przerwą na lata 1919-1926) nie wyrażali.
A co inni wyrażali?? A powstania to były pewnie żeby dać wyraz poparciu okupacji.

>Z punktu widzenia polskiego państwowego patriotyzmu - w takich warunkach jakie ówcześnie były realnie dane - na rzecz tzw. interesu narodowego działali właśnie komuniści, podziemie zaś działało przeciw niemu.

Rozumiem że w interesie narodu mordowano Polaków, katowano, skazywano na karę śmierci po fikcyjnych procesach, ograniczano wolność. Właściwie to masz rację. Szkoda tylko że nie dopowiedziałeś że to było robione w interesie narodu sowieckiego, bo na pewno nie polskiego.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

A Wy jak zawsze nie musicie.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Jaki terroryzm ??? Toż to była normalna walka partyzancka... Terrorystów to sobie szukaj u Binladena

W tamtych czasach nie używało się terminu - terroryzm.
A jak można nazwać nienawistną, bezrozumną walkę ( o niewinnych ofiarach nie wspomnę )
przeciwko władzy i ludziom zaangażowanym w odbudowę kraju, którego ustrój został określony przez wypadkową historycznych faktów. Tzw. żołnierze wyklęci liczyli na III wojnę światową ?
Według dzisiejszych kryteriów, byli to terroryści.
P.S. I poszukaj sobie prawdziwsze relacje z tamtych czasów, a nie z obecnej propagandy.
No ale można też bazować na opinii zwycięzców, czyli obecnej prawicy.

Pomimo zastosowania w trakcie obydwu operacji masowych represji, morderstw, aresztowań, rabunków, palenia gospodarstw osób podejrzanych o wspieranie partyzantów, siłom bezpieczeństwa nie udało się jednak uzyskać w pełni zamierzonych efektów. W terenie w dalszym ciągu pozostawali m.in.: Wiktor Stryjewski "Cacko", Witold Borucki "Babinicz", Mieczysław Dziemiszkiewicz "Rój", Władysław Łukasiuk "Młot", dowódca rezerw 6 Brygady Wileńskiej na lewobrzeżnym Podlasiu Józef Ludwik Małczuk "Brzask" oraz, zyskujący od tego momentu pierwszoplanową rolę w konspiracji niepodległościowej na pograniczu białostocko - warszawskim, Kazimierz Kamieński "Huzar". Co było jednak znacznie ważniejsze - w przypadku obydwu obszarów władzom bezpieczeństwa nie udało się także złamać poparcia jakiego od 1944 r. konsekwentnie udzielała partyzantom AK - ROAK - WiN, czy też NZW patriotycznie nastawiona ludność Mazowsza i Podlasia. Postawa taka widoczna była w kolejnych meldunkach dowódców KBW biorących udział w obławach:
Gminy pow. Wysokie Mazowieckie i Bielsk Podlaski - informował dowódca 2 Brygady KBW - są zamieszkałe w 60% przez tzw. szlachtę, która w większej części jest wrogo ustosunkowana do obecnej rzeczywistości. Uprzedzający stosunek ludności wypływa z nieuświadomienia, ponieważ dotychczas mało wysiłku położono w kierunku upolitycznienia wsi, tak ze strony wojska, jak i partii politycznych. Biedota wiejska jest natomiast pod wpływem kłamstw rzucanych przez bandy, duchowieństwo oraz inne osoby o poglądzie wybitnie reakcyjnym. Kłamstwa te przejawiają się w szerzeniu fałszywej propagandy o trzeciej wojnie, kołchozach, przesunięciu na korzyść ZSRR granicy itp."
Niezależnie od amnestii i poprzednich operacji - meldował z kolei szef sztabu 1 Brygady - teren tych p

owiatów [Węgrów i Sokołów Podlaski] był terenem działania band politycznych i rabunkowych. Ludność cywilna była przesiąknięta w większej części propagandą antyrządową, względnie przez miejscowe elementy reakcyjne. [...]

ipn.gov.pl(*)e-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

Powyższe fakty stworzyły w terenie dodatnie podłoże dla rozwoju bandytyzmu [sic] jak i też utrudniały w dużym stopniu likwidację podziemia przez aparat bezpieczeństwa, organy MO jak też i wojska KBW
Przez cały czas trwania operacji dowództwo KBW kładło bardzo duży nacisk na zindoktrynowanie biorących udział w obławach żołnierzy. W jednym z meldunków pisano wręcz, iż "żołnierze rozumieją ważność swoich zadań i są przepojeni nienawiścią do band". Pochwalano przypadki bezwzględności takie jak np. wykonanie szczególnie brutalnych, "ponadplanowych" rewizji, czy też celne strzelanie do uciekających mieszkańców - podając je w sprawozdaniach jako prawidłowe zachowanie żołnierzy podczas operacji w terenie. Znamienne w tym kontekście są informacje o stale utrzymującym się, pomimo represji, wrogim stosunku miejscowej ludności do sił komunistycznych: Napotkano tu na bojaźliwy i nieufny stosunek ludności do wojska - napisano w sprawozdaniu z pierwszej fazy operacji - co z kolei należy tłumaczyć tym, że rejony te są ośrodkiem dyspozycyjnym i terytorialnym bandy "Młota". Pomimo zastosowania pokaźnego arsenału środków operacyjnych nie zdołano jeszcze przełamać stosunku mieszkańców do obecnej rzeczywistości. Dlatego też w bieżącym planie działania jednym z zasadniczych celów jest jeszcze głębsze przeoranie tego terenu i zmobilizowanie wszystkich środków zdobytych w początkowej fazie operacji do czynnej walki z bandytyzmem. Analiza postępowania oparta na doświadczeniach wniosła cały szereg nowych momentów jak np.: bardziej dokładnej i bezwzględnej rewizji u osób wytypowanych przez organa UB jak i u tych osób, u których w trakcie prowadzenia operacji znaleziono broń i materiały wojskowe.
Sposób traktowania przez żołnierzy i funkcjonariuszy resortu bezpieczeństwa "zwykłej" ludności cywilnej podczas takich akcji doskonale ilustrują wspomnienia jednej z tysięcy ofiar:
W 1948 roku zostałem znów aresztowany za AK, że wiem, gdzie ukrywają się partyzanci. Zaczęło się śledztwo, rozebrali do naga, bardzo zbili kijami do nieprzytomności i skopali. Jeden z polskich oficerów, a raczej tylko w polskich mundurach, usiadł mi na głowie, a drugi na nogach. [...] 10 kwietnia 1948 r. na rozkaz porucznika Alieksieja KBW rozebrało i zniszczyło wszystkie nasze budynki w Lubowiczu - mieszkanie, oborę, chlew, spichlerz i stodołę. Zostaliśmy pod gołym niebem, sąsiedzi nocami pomagali naprawiać budynki, ale w maju po raz drugi zniszczyli wszystko i przykazali ludności, że jak będą pomagali, to całą wieś zniszczą. Mój ojciec był wspaniałym, lubianym i szanowanym człowiekiem, miał już 85 lat, więc sąsiedzi z całej wsi znów się zebrali i w parę dni naprawili budynki w siedemdziesięciu procentach.

ipn.gov.pl(*)e-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

W konspiracji pracował od pierwszych tygodni 1940 r., początkowo w lokalnej organizacji Podlaski Batalion Śmierci (tzw. Legion Podlaski). Zaprzysiężony w ZWZ-AK od maja 1940 r. Ścigany przez NKWD, w 1940 r. znajdując się w sytuacji przymusowej miał ponoć zabić dwóch funkcjonariuszy usiłujących go aresztować. W okresie okupacji niemieckiej pełnił pod pseudonimem "Gryf" różne funkcje dowódcze w Komendzie Obwodu ZWZ-AK Wysokie Mazowieckie (m.in. dowódcy plutonu terenowego, szefa uzbrojenia i adiutanta KO). Wiosną 1944 r. dołączył do lotnego oddziału Kedywu Obwodu Wysokie Mazowieckie dowodzonego wówczas przez ppor. Romana Ostrowskiego "Wichra". Uczestniczył w akcjach zbrojnych, m.in. w czerwcu 1943 r. w walce pod Lizą, w akcji pod Szepietowem w maju 1944 r., w czerwcu 1944 r. w akcji na bagnie Podosie (likwidacja bandy komunistyczno - rabunkowej) i w akcji "Burza" w lipcu 1944 r. Po lipcu 1944 r. szef samoobrony Obwodu AK - AKO - WiN Obwodu Wysokie Mazowieckie.

Działalność "po wyzwoleniu" rozpoczął późną jesienią 1944 r. z przydzielonym przez Komendanta Obwodu czteroosobowym patrolem. Po kilku miesiącach miał już spory oddział partyzancki w sile plutonu (podlegały mu też 4 rejonowe grupy dyspozycyjne i partyzanckie). Wykonał kilkadziesiąt akcji przeciw UBP, KBW, NKWD i ich agenturze. Awansowany do stopnia podporucznika (2 XI 1943 r.), porucznika (1 VI 1945 r.), w WiN przedstawiony do awansu na kapitana (30 IV 1946 r.). Za męstwo i zasługi został odznaczony Krzyżem Walecznych. W okresie amnestii lutowej 1947 r. dowodzony przez niego oddział został rozformowany, zaś większość żołnierzy ujawniła się. Sam nadal ukrywał się, wkrótce wokół niego skupiła się grupa byłych żołnierzy AK - WiN ściganych przez UBP i zagrożonych aresztowaniem, co pozwoliło na odbudowę oddziału partyzanckiego. W maju 1947 r. podporządkował się por./kpt. "Młotowi", zaś dowodzona przez niego grupa weszła na zasadach autonomicznych w skład 6 Brygady Wileńskiej. Po śmierci "Młota" w czerwcu 1949 r. objął komendę nad pozostającymi w polu patrolami 6 Brygady Wileńskiej. O poparciu jakim cieszył się wśród mieszkańców Podlasia Świadczy fakt, że utrzymał się w polu niemal do końca 1952 r.

www.solidarni.waw.pl/11pazdziernik1953_huzar.htm

>Nie chce mi się już dłużej na ten temat pisać.
I bardzo dobrze, bo po co powtarzać komunistyczną agitkę.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>Ostatnie zdanie autor opatruje przypisem takim:
>Np. po wspomnianym najeździe na Czyżew w marcu 1945 r., podczas którego zamordowano 9 Żydów i 3 Polaków, 25 marca odbyło się nabożeństwo żałobne, a po nim wiec. W ocenie starosty wzięło w nim udział około 7 tysięcy mieszkańców. Liczba wydaje się zbyt duża (prawdopodobnie byliby to wszyscy mieszkańcy Czyżewa). Urzędników państwowych nie obligowano wówczas do wykazywania się mobilizacją ludności. Innymi słowy, starosta nie miał powodów, by kłamać i celowo podawać zawyżone szacunki. Spontaniczne przyjście na mszę i manifestację należy uznać za wyraz społecznego sprzeciwu wobec dramatu, który rozegrał się w mieście. Ponieważ 9 ofiar było Żydami, także wobec ich mordowania. - ibid.

www.propat(*)c/52-warto-przeczyta/108-huzar
Żołnierze wszystkich oddziałów tzw. samoobrony mieli za zadanie bronić ludzi i terenu przed wpływami władzy komunistycznej, przed NKWD i UB, przed nazbyt gorliwymi milicjantami, aktywnymi działaczami PPR. Odziały prowadziły akcję tzw. "oczyszczania". Wyroków śmierci nie wykonywano pochopnie, na skutek donosu, czy samego faktu, że ktoś był milicjantem, urzędnikiem. Najpierw wywiad prowadził rozpoznanie, potem udzielano ustnego ostrzeżenia, wzywano do zaprzestania działalności, karano chłostą. Jeśli te środki zawodziły,wykonywano wyrok śmierci.
Jak wspomina jeden z żołnierzy Huzara Józef Wierzbicki - Szczygieł w czasie jego pobytu w oddziale nie wykonano ani jednego wyroku śmierci bez polecenia Komendy Obwodu, a z każdej egzekucji sporządzano szczegółowy protokół i przekazywano do Komendy Obwodu.
Odział Huzara przeprowadził w 1945 r. szereg akcji bojowych. Zlikwidowano na rozkaz Komendy Obwodu AK zastępcę szefa PUBP Bałkasa (znanego w Łapach z okrutnych sposobów przesłuchiwania więźniów), komendanta powiatowego milicji Kanię. Wiosną żołnierze dowodzeni przez Kazimierza Kamieńskiego rozbroili posterunki milicji w Łapach, Poświętnem, Czyżewie, Szulborzu. 27 maja rozbili grupę operacyjną UB i MO w niewielkiej odległości od lasku zwanego Płonkowską Choiną.

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>>Jak to naprawdę było z żołnierzami wyklętymi?
>Dość głośnym echem odbiła się niedawno książka Marcina Zaremby Wielka Trwoga. Polska 1944-47. Ludowa reakcja na kryzys.
>Temat antykomunistycznego podziemia jest w niej potraktowany dosyć pobieżnie, pozwolę sobie jednak przytoczyć kilka fragmentów z rozdziału pt. Upadli żołnierze.

Jak się okazuje książka wątpliwa naukowo
www.dws.org.pl/viewtopic.php?f=81&t=130441

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn