Temat jest kontynuacją myśli z poprzedniego wątku, sądzę jednak że warto osobno o tym pomówić.

- Funkcjonujemy / ja też chcę / w społeczności zwanej / wymyślone chyba przez prof Chwina / mniejszością intelektualną. Sprawność intelektualna to jedno, jest jednak druga, sądzę że równie ważna rzecz, sprawność fizyczna. W większości szukamy sensu życia tu i teraz, omijając ból i szukając przyjemności intelektualnych czy fizycznych. Spotykam się jednak często z opinią degradujacą tych, którzy faworyzują sprawność fizyczną, a nawet tych którzy stawiają obie sprawy na jednym poziomie. Jeżeli postawimy obok siebie wysportowanego, "średniego" intelektualnie człowieka często stawiany jest on niżej erudyty. Czy mam rację że w kręgach "mniejszości intelektualnej" sprawność fizyczna jest niedoceniana ? Czy można stwierdzić że o człowieku dopiero wtedy można powiedzieć że jest "mądry" gdy utrzymuje obok sprawności intelektualnej fizyczną ?

> Czy mam rację że w kręgach "mniejszości intelektualnej" sprawność fizyczna jest niedoceniana ?
> Czy można stwierdzić że o człowieku dopiero wtedy można powiedzieć że jest "mądry" gdy utrzymuje obok sprawności intelektualnej fizyczną ?

Ujmę rzecz tak: obcuję z Twoją intelektualnością, zmaterializowaną do literek na moim ekranie.
Na jej podstawie ocenię Cię w kategoriach mądry/głupi, co przełoży się na decyzję o kontynuacji obcowania.

Fizycznie obcować z Tobą nie zamierzam (sorry), tak więc Twoja sprawność fizyczna jest mi dalece obojętna.

"Piękny i mądry" jako ideał człowieka, dlaczego nie. Byłaby to współczesna wersja starogreckiego ideału kalos kagathos, czyli piękny i dobry.
Nie wiem czy można to jakoś wyłapać statystycznie, ale wśród osób z którymi się zetknąłem, wysportowanie przeważa właśnie w grupie "mniejszości intelektualnej".

>powiedzieć że jest "mądry" gdy utrzymuje obok sprawności intelektualnej fizyczną ?
Jest oczywiście związek pomiędzy duszą i ciałem zgodnie ze starym powiedzeniem "w zdrowym ciele zdrowy duch". Nie jest to jednak regułą, mamy przypadki wielkich umysłów bez wsparcia sprawnego ciała, jak to jest w przypadku Hawking'a. Wśród naukowców częściej występuje korelacja pomiędzy wrażliwością artystyczną i wybitnym intelektem. Przykłady na stronie musiced.ab(*)musicians1/a/famouspeople3.htm
odnośnie zainteresowań muzycznych sławnych ludzi.

Jestem świadom Twojej wielkości intelektualnej potwierdzonej wielokrotnie na tym forum, nikt z Tobą równać się nie może, takie jest moje zdanie powzięte z literek z tego ekranu. Nie mnie z Tobą polemizować. Nie znam też stanu Twej sprawności fizycznej, wiec moja wypowiedz nie może być osobiście do Ciebie skierowana.
Nie pisałem też nigdzie o obcowaniu osobistym, nie wiem też po co o tym piszesz.

>Na jej podstawie ocenię Cię w kategoriach mądry/głupi, co przełoży się na decyzję o kontynuacji obcowania.
>Fizycznie obcować z Tobą nie zamierzam (sorry), tak więc Twoja sprawność fizyczna jest mi dalece obojętna.

Nie piszę też o mojej sprawności fizycznej.
- Piszę natomiast o problemie - można by tu podyskutować np. o wpływie sprawności fizycznej na zdrowie psychiczne, o jej wpływie na chęć do nauki, do czytania, do tworzenia i tak w ogóle do walki z modną depresją.

Serdecznie pozdrawiam.

>>Nie jest to jednak regułą, mamy przypadki wielkich umysłów bez wsparcia sprawnego ciała, jak to jest w przypadku Hawking'a. >
Absolutnie nie odważyłbym się, i nigdzie tego u mnie nie znajdziesz wskazywać kogoś ułomność genetyczną czy związaną z jakąkolwiek chorobą .

>Nie wiem czy można to jakoś wyłapać statystycznie, ale wśród osób z którymi się zetknąłem, wysportowanie przeważa właśnie w grupie "mniejszości intelektualnej".

Trudno o wyniki takich badań. Pokutują jednak w społeczeństwie obiegowe opinie typu "szeroki kark" , kibol kojarzy się zawsze z "mięsniakiem" . Okularnicy ci z Osieckiej byli chudzi, ale faktycznie Bernard- Henri Lévy spod rozpiętej koszuli pokazuje "klatę". Zresztą grupa "mniejszości ma łatwiej" jest mała z łatwiejszym dostępem do dóbr sportowych.

>- Piszę natomiast o problemie - można by tu podyskutować np. o wpływie sprawności fizycznej na zdrowie psychiczne, o jej wpływie na chęć do nauki, do czytania, do tworzenia i tak w ogóle do walki z modną depresją.

Zarówno sprawność fizyczna, jak i intelektualna, a także tak zwane zdrowie psychiczne zależą głównie od predyspozycji, z jakimi przychodzimy na ten padół łez. jedyne, co możemy zrobić, to zadbać o utrzymywanie wrodzonych sprawności - ale uważać trzeba, by nie przegiąć pały.

>Zarówno sprawność fizyczna, jak i intelektualna, a także tak zwane zdrowie psychiczne zależą głównie od predyspozycji, z jakimi przychodzimy na ten padół łez. jedyne, co możemy zrobić, to zadbać o utrzymywanie wrodzonych sprawności - ale uważać trzeba, by nie przegiąć pały.

Nie jestem fachowcem w tej dziedzinie lecz tyle wiem - aktywność fizyczna jest lekiem na depresję, powoduje wydzielanie serotoniny.

> Jestem świadom Twojej wielkości

No wiesz, zajrzałem do tego wątku bo tytuł jasno sugerował że to o mnie...

> Nie pisałem też nigdzie o obcowaniu osobistym, nie wiem też po co o tym piszesz.

Bo pytałeś dlaczego przedkładamy sprawność intelektualną nad fizyczną?
To jeden z powodów. Kontaktujemy się intelektualnie, a nie "haratamy w gałę". Czy coś.

> można by tu podyskutować np. o wpływie sprawności fizycznej na zdrowie psychiczne, o jej wpływie na chęć do nauki, do czytania, do tworzenia

Ja bym się złośliwie doszukiwał wpływu sprawności fizycznej na chęć do jeszcze intensywniejszej aktywności fizycznej - a nie do nauki i czytania. Ale pewnie jestem uprzedzony, bo ze sportów to ja preferuję głównie brydż i szachy. A z ekstremalnych dart, bilard i kręgle.

>, a nie "haratamy w gałę". Czy coś.

Potwierdzasz swoje lekceważenie dla sprawności fizycznej koniecznej dla zdrowia psychicznego i dobrej chłonnosci mózgu. Tutaj, mimo swojej wiedzy jesteś w błędzie.

Kręgle to za mało, zrozumiesz to już niedługo, jestem tego pewien i życzę Ci, by stało się to jak najszybciej.

Pozdrawiam

>Potwierdzasz swoje lekceważenie dla sprawności fizycznej koniecznej dla zdrowia psychicznego i dobrej chłonnosci mózgu.

Nie ma lepszego uczucia, niż się wywyższyć, co?

Dwóch rzeczy nie znoszę "przez skórę" - olewactwa i totalnej gnuśności, to raz. Dwa: dorabiania na siłę "cud-miód-doskonałe-jedyne-rozwiązanie" ideologii do swojego konika. Pan ewidentnie to robi.

>Kręgle to za mało, zrozumiesz to już niedługo, jestem tego pewien i życzę Ci, by stało się to jak najszybciej.

Jeszcze ciut się Pan tak, ponad nas-maluczkich, zarozumiale wzniesie, to duma przyprawi Pana o szwy na czerepie, gdy zaryje się Pan w sufit...

---

Fabricati Diem, Pvnc!

>- Piszę natomiast o problemie - można by tu podyskutować np. o wpływie sprawności fizycznej na zdrowie psychiczne, o jej wpływie na chęć do nauki, do czytania, do tworzenia i tak w ogóle do walki z modną depresją.

Tu podyskutować? To temat raczej na medyczną konferencję

>> Jestem świadom Twojej wielkości
>No wiesz, zajrzałem do tego wątku bo tytuł jasno sugerował że to o mnie...
>> Nie pisałem też nigdzie o obcowaniu osobistym, nie wiem też po co o tym piszesz.
>Bo pytałeś dlaczego przedkładamy sprawność intelektualną nad fizyczną?
>To jeden z powodów. Kontaktujemy się intelektualnie, a nie "haratamy w gałę". Czy coś.
>> można by tu podyskutować np. o wpływie sprawności fizycznej na zdrowie psychiczne, o jej wpływie na chęć do nauki, do czytania, do tworzenia
>Ja bym się złośliwie doszukiwał wpływu sprawności fizycznej na chęć do jeszcze intensywniejszej aktywności fizycznej - a nie do nauki i czytania. Ale pewnie jestem uprzedzony, bo ze sportów to ja preferuję głównie brydż i szachy. A z ekstremalnych dart, bilard i kręgle.

W wieku 37 lat interesują Cię szachy, brydż ( rozumiem sportowy ) i ......

Tak mówi moja ciotka, lat 75. Sprawność fizyczna i związana z nią fala emocji w znacznym stopniu może ( nie musi ) podnieść sprawność intelektualną. Samo czytanie, i masturbowanie się wiedzą jest zagrożeniem dla organizmu.

Sport winien być dopełnieniem życia intelektualnego każdego człowieka.

>Tu podyskutować? To temat raczej na medyczną konferencję

Można, ale można też, przeczytać np. opracowania pani Ewy Woydyłło wyjaśniające problem.

>Dwóch rzeczy nie znoszę "przez skórę" - olewactwa i totalnej gnuśności, to raz. Dwa: dorabiania na siłę "cud-miód-doskonałe-jedyne-rozwiązanie" ideologii do swojego konika. Pan ewidentnie to robi.

Proszę się zdecydować o co Panu chodzi, póki co, staje Pan okrakiem na barykadzie.
Jakie jest Pana zdanie na temat zadany ?

>Jeszcze ciut się Pan tak, ponad nas-maluczkich, zarozumiale wzniesie, to duma przyprawi Pana o szwy na czerepie, gdy zaryje się Pan w sufit...

Drogi Panie, nie wiem czy to dobrze czy źle, że nie jesteśmy " w realu "
Coś jeszcze - papierosy szkodzą.

Pozdrawiam