Rewolucja czy bierny opór

Bardzo dawno temu Jacek Kuroń rzucił hasło: Nie palmy komitetów, organizujmy własne. Między rewolucją a biernym oporem jest trzecia droga: działania w granicach prawa. Ta droga nie zawsze jest możliwa, ale jest dostępna częściej niż nam się zdaje. Przypomnijmy w tym miejscu chłopskie ruchy spółdzielcze w XIX wieku, ruchy oświatowe, walkę o prawa wyborcze, walkę przeciw niewolnictwu. Rewolucje przynosiły zazwyczaj więcej złego niż dobrego. Ci, którzy umieli się zorganizować, wywalczyli w historii znacznie więcej.

Zabawny epizod - Włodzimierz Lenin uśmiercił Fryderyka Engelsa. Engels pod koniec swojego życia widząc możliwości parlamentarnego zwycięstwa partii socjalistycznych stwierdził, że rewolucja nie musi być jedyną drogą prowadzącą do zwycięstwa proletariatu. W tej ponurej sytuacji Lenin w jednym z artykułów napisał, że Engels do roku 1984, czyli do samej śmierci, był zwolennikiem rewolucji. Engels zmarł w 1895 roku.

...to "pojecie" dla naiwnych. Prosze tylko zauwazyc, ilez wojen, ilez ludzkich istnien zostalo unicestwionych dzieki temu wlasnie pojeciu, zreszta podobnie jak i komunizm rozbil to samo. W sumie nigdy niczego demokracja nie stworzyla i nie "zbudowala" w sensie dla dobra "wszystkich", choc mozna przyjac, ze jedynie w systemie komunistycznym mozna bylo, choc w strachu, ale godnie zyc o ile sie wszystko podobalo, co zreszta zrozumiale, i chyba tu ma zrodlo potrzekadlo ..kto jest nie z nami jest przeciw nam...! I dodam, nie chcialbym dzis byc mlodym...!

Chciałbym dotrzeć do książki " Nie możemy dalej czekać"M.L.Kinga wyd z 1967r..
Czy macie jakieś źródło?????

Prosze o informację?