Racjonalista - Strona główna


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
45.873.096 odwiedzin
Ponad 1074 autorów napisało
dla nas 5689 tekstów.
Zajęłyby one 22102 stron A4

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Które państwo stanowi największe zagrożenie dla pokoju?
Iran
Korea Północna
Chiny
Palestyna
Afganistan
Rosja
Inne
  

Oddano 2167 głosów.
Laches. Protagoras
Dziedzina: Filozofia
Autor: Platon
Inne pozycje autora (14) | O autorze
Tłumacz: Władysław Witwicki
Seria: Biblioteka Europejska
Miejsce i rok wydania: Kęty 2002
Wydawca: Antyk
Liczba stron: 136
Wymiary: 16x23 cm
ISBN: 83-88524-53-4
Okładka: Twarda+obwoluta
Ilustracje: Nie
Cena: 29,00 zł (bez rabatów)
Dodaj do koszyka
Dodaj jedną i do kasy
OpisZadanie dialogu to: rozwinąć określenie męstwa wraz z trudnościami, które się z tym wiążą. Inaczej: próbować dojrzeć, co to właściwie jest męstwo. Tak, jak je rozumieją ludzie, którzy się nim odznaczają sami, i jak je przede wszystkim Platon sam rozumiał. A ponieważ w pojęciu męstwa znajdą się trudności, zachęcić do przemyślenia zagadnień, które wynikną.
Sokrates sam definicji nie poda, będzie tylko kierował dyskusją. Myśli, zdaniem Platona, słuszne usłyszymy z ust obu czynnych uczestników właściwej rozmowy: od Lachesa, a przede wszystkim od Nikiasza.
Żeby jednak czytelnikowi odpowiedzieć na możliwe pytanie, skąd i jakie właściwie ma Sokrates kwalifikacje do mówienia o męstwie i o wychowaniu, i czemu tej dyskusji tutaj nie prowadzi jakiś żołnierz, jakiś fachowy nauczyciel rzeczy wojskowych, buduje Platon pierwszą połowę dialogu. Tu zobaczymy i tych obywateli cywilnych, którzy na oślep, po omacku, szukają mistrzów dla swoich synów, i tego fachowego nauczyciela rzeczy wojskowych, Stezileosa, i dwóch poważnych, tęgich żołnierzy o wyższym poziomie umysłowym. Pokaże się, że przygotowania do porad pedagogicznych nie ma właściwie nikt; a najlepsi spośród obecnych oglądają się na Sokratesa i dają mu uzasadnione wotom zaufania: niech mówi i niech prowadzi rozważania. Dlaczego? Dlatego, że on wierzy naprawdę w to, co mówi, i potrafi tak postępować jak mówi; stąd jego słowa zgadzają się stale z czynami. Zatem jego osoba budzi zaufanie, a jego zamiłowania zwracają się do zajmowania się młodzieżą. 
Ze Wstępu tłumacza do „Lachesa”

Jak wiele innych dialogów Platona, tak i „Protagoras” jest żywym obrazem scenicznym. Jesteśmy w nim świadkami walki na argumenty i na środki sugestywne o prawdę i o wpływ na dusze młodzieży pomiędzy Sokratesem z jednej, a Protagorasem z drugiej strony. Walczący stoją na wspólnym gruncie, mają jednakie cele na oku, opierają się na wspólnym założeniu - różnią się typem psychicznym, pozycją społeczną i metodą pracy.
Celem pracy zarówno Protagorasa, jak i Sokratesa było przygotowanie młodzieży do życia obywatelskiego. Protagoras zorganizował i ujął w ramy zawodu swą działalność nauczycielską i pedagogiczną, Sokrates uprawiał ją przygodnie i jakby od niechcenia. Każdy z nich miał na oku to, żeby z młodzieńców, którzy z nimi obcowali, porobić dzielnych, a tym samym szczęśliwych i pożytecznych ludzi. Wyrabianie dzielności jednako pojętej i pomoc w pracy nad sobą - to był wspólny cel Sokratesa i Protagorasa.
Obaj uważali, że do osiągnięcia tego celu nie wystarcza młodemu człowiekowi naiwnie słuchać obyczaju przodków i opinii szerokich kół; życie czynne powinno się, zdaniem ich obu, zaczynać od pracy intelektualnej i moralnej, rozłożonej na lata. Dzielnym być potrafi tylko człowiek wykształcony, oświecony, inteligentny, wyćwiczony. To jest wspólne założenie Sokratesa i Protagorasa. 
Ze Wstępu tłumacza do „Protagorasa”

Podziel się swoją opinią o tej książce..


Zaloguj jako:
 
 Hasło:
 
 
 Załóż sobie konto..

Koszyk jest pusty

Pobierz katalog pozycji
1. Hubertus Mynarek - JEZUS I KOBIETY. Miłosne życie..
2. - Stan wojenny. Wspomnienia, komentarze
3. Lucio Russo - Zapomniana rewolucja. Grecka myśl..
4. Adolf Holl (red.) - Heretycy - panorama dziejów myśli..
5. Tom Standage - Historia świata w sześciu szklankach
6. Daniel A. Helminiak - Co Biblia naprawdę mówi o homoseksualności
7. James D. Watson i Andrew Berry - DNA. Tajemnica życia
8. Eugen Drewermann - Zstępuję na barkę słońca. Medytacje..
9. Volker Elis Pilgrim - Mów do mnie "pani Hitler"...
10. Salcia Landmann - Jezus w Kaszmirze?
1. Richard Dawkins - Bóg urojony
2. Andrzej Koraszewski - I z wichru odezwał się Pan... Darwin,..
3. Richard Dawkins - Najwspanialsze widowisko świata...
4. Mariusz Agnosiewicz - Kościół a faszyzm. Anatomia kolaboracji
5. John Diamond - Cudowne mikstury. Podręcznik sceptyka
6. Uta Ranke-Heinemann - Eunuchy do raju. Kościół katolicki..
7. - Rybka Darwina na samochód - emblemat..
8. Karol Wojciechowski - Ryt Francuski: od alchemii do racjonalizmu
9. Richard Dawkins - Rzeka genów. Darwinowski obraz..
10. Derren Brown - Sztuczki umysłu. Poznaj mechanizmy..
1. Zuzanna Niemier - Upływ czasu
2. Zuzanna Niemier - Lęki egzystencjalne
3. Zuzanna Niemier - Uciekinierzy
4. Zuzanna Niemier - Iluzje
5. Michał Christian - Muzułmanie, islam i ja
6. Richard Dawkins - Najwspanialsze widowisko świata...
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2010 (e-mail: redakcja | administrator)