hej,
Rozmawiamy tu często o różnych brzydotach , sprawach destrukcyjnych , manipulacjach i oszustwach , degradacjach i dyskredytacjach ...
Chciałbym abyśmy na chwilę nie mówili co nam wydaje się u innych złe lecz co nam się wydaje u nas piękne .

pozdrawiam wszystkich serdecznie
makuś

Ateizm pozwala dokonywać wyboru w oparciu o własne przemyślenia i przekonania, zamiast się kierować tymi wymyślonymi przez gości sprzed tysięcy lat i ich następców, do tego żyjąc w ciągłym poczuciu winy, bo tych zasad jest tyle, że nie da się żyć ich nie łamiąc.
No i w piątek/sobotę/niedzielę można pospać dłużej.

>Chciałbym abyśmy na chwilę nie mówili co nam wydaje się u innych złe lecz co nam się wydaje u nas piękne .
A cóż to za paskudny wątek, przecież o gustach się nie dyskutuje!

A w ateizmie niebrzydka jest prawda, komu się nie podoba, niech nie patrzy.
.

>hej,

>makuś

Wolność od i wolność do.Nie muszę dostosowywać swoich zachowań do norm religijnych,

a jak uczynię coś nie tak,to nie lękam się kary w życiu doczesnym czy pośmiertnym.

hej,
Od teraz już nie jest paskudny bo ty się w nim objawiłaś !
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

hej,
W ateizmie piękne wydaje mi się zwycięstwo nad zabobonem , nad złudzeniem , nad tabu , nad świętą tajemnicą - to jest oczyszczające i wartościowe .
Człowiek wyzwala się z letargu , z amnezji , budzi się ze śpiączki i czuje słońce na swojej twarzy , czuje wiatr we włosach , czuje dotyk przyjacielskiej dłoni , widzi oczy drugiego człowieka - ponieważ wyzwolił się z mocy diabłów , demonów , szatanów i tyranów i bogów .
Wyzwolił się z z zaklętego kręgu powtarzalności i odtwarzalności .
Ponieważ przestał wierzyć w życia przed życiem i życia po życiu żyje jak najwartościowiej teraz i tu .
pozdrawiam
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

w wierze:

Mam poczucie że istnieje bóg: inteligentna świadomość, która mnie kocha i ma dla mnie zajebistą ofertę - niebo. Bóg ten wymaga ode mnie, abym był dobrym człowiekiem (dekalog), kochał ludzi (przykazanie miłości), kochał Boga i Go poszukiwał.

Generalnie mi to pasuje.

Mam poczucie bezpieczeństwa, nadzieję na życie wieczne, a bycie dobrym człowiekiem i staranie się aby być lepszym, uczciwym, uważam za rozsądne.

W czasie modlitw doznaję pewnego stanu, nazwijmy to: "dobrego samopoczucia", które potem przenosi się na moje życie w realu. Dzięki temu jestem bardziej optymistyczny, lepszy, lepiej odnosze sie do ludzi, lepiej pracuję, itd...

Nie odczuwam żadnego skrępowania, przez wiarę, jesli chodzi o zdobywanie wiedzy czy podejmowanie decyzji, kieruje się wyłącznie swoim rozumem oraz dekalogiem i przykazaniem miłości, które są zgodne, generalnie, z moimi zasadami.

Nie lękam się boga, raczej proszę o łaskę wiedzy i wiary, aby sytuacje problemowe rozstrzygnąć zgodnie ze swoim sumieniem i wspomnianym już dekalogiem, jeśli sytuacje nie są proste.

Dlatego też mimo, że jestem wierzacy:
- potrafię wyjaśnić możliwość istnienia boga na podstawie dostępnej wiedzy,
- uwielbiam poznawać świat, badać go, na tyle, na ile mogę,
- jestem za adopcją dzieci przez pary homoseksualne,
- jednocześnie uważam, że seks analny jest obrzydliwy (nie mogę pojąć jak można kawałek własnego ciała, dość ważnego w sumie, wkładać komuś do pupy, którędy to wychodzi kał. BRRR! Na szczęscie ... gówno mnie to obchodzi, co tam kto robi.
- jestem przeciw aborcji na życzenie (ale dopuszczam ze względów zdrowotnych),
- nie lubię Rydzyka,
- w konflikcie arabsko-izraelskim, opowiadam się (generalnie) za Izraelem,
- wiem że w Biblii są sprzeczności,
- nie biorę udziału w paleniu ateistów,
- osobiście mi wisi czy religia będzie w szkołach, czy też nie,
- jestem za legalizacją marihuany i burdeli,
- ...

zaufawszy bogu, jestem po prostu wolny... kieruję się bowiem dekalogiem i przykazaniem miłości, które to są zgodne z moimi głębokimi przezkonaniami odkąd pamiętam. A wiara daje dodatkowo tyle siły, że ... mózg się lasuje kochani ateiści (jak kochać to wszyskich...).

>w wierze:
>Mam poczucie że istnieje bóg: inteligentna świadomość, która mnie kocha i ma dla mnie zajebistą ofertę - niebo. Bóg ten wymaga ode mnie, abym był dobrym człowiekiem (dekalog), kochał ludzi (przykazanie miłości), kochał Boga i Go poszukiwał.
>Generalnie mi to pasuje.
>Mam poczucie bezpieczeństwa, nadzieję na życie wieczne, a bycie dobrym człowiekiem i staranie się aby być lepszym, uczciwym, uważam za rozsądne.
Ciebie akurat kocha. Dlaczego nie kochał synka tych panstwa, co z drem Chazanem mieli okoliczność? Czy może jednak kochał i dlatego kazał mu zaraz umierać, przy okazji skazując rodziców na cierpienie? Zwłaszcza szczęśliwą mamusię, która donoszenie ciąży opłaciła nie tylko stresem psychicznym i skutkami tegoż na całe życie.
Toż to nieszczęśliwe maleństwo nawet nie dostapiło łaski wiary! Bo czym miało wierzyć? Okiem?

>Dlatego też mimo, że jestem wierzacy:
>- potrafię wyjaśnić możliwość istnienia boga na podstawie dostępnej wiedzy
Oooo... Możliwość, to ja też potrafię. Na kilka sposobów przynamniej! A wszystkie naukowe! I kilkadziesiąt nienaukowych

---

Nikt do tej pory nie określił dokładnie tego momentu w historii, w którym człowiek został udomowiony przez kota domowego.

Nie podoba mi się takie postawienie sprawy,
ta wiara łamana przez ateizm, to subiektywne i aracjonalne kryterium.

Lepiej napisz nam co jest piękne w twojej diecie.

hej,
Dzięki za odpowiedź !
makuś

---

szczególne pozdrowienia dla wegetarian

>Ciebie akurat kocha. Dlaczego nie kochał synka tych panstwa...
A dlaczego nie zrobił Ciebie i najlepiej wszystkich pięknymi i bogatymi? Dlaczego w ogóle wymyślił coś takiego jak śmierć, choroby? Po co to?

Zadajesz pytania, na które nie ma dobrej odpowiedzi, dobrej dla ateisty. I ja doskonale to rozumiem.

Tyle, że wg tego jak ja rozumiem istnienie cierpienia na świecie, stanowi ono źródło zbawienia, także dla innych (nie tylko cierpiącego). Co jest dość oczywiste, w zderzeniu z treścią Biblii.

Zapytasz dlaczego tak to Bóg wymyślił, że cierpienie zbawia? Zwłaszcza niepojęte jest to, że za czyjeś grzechy, odpowiada ktoś inny? Nie mieści się to w głowie?!

Jest to właśnie istota miłości. Jednak bez wiary, tego nie zrozumiesz. Nawet z wiarą niełatwo!

Popełniasz też, kluczowy, logiczny błąd: rozpatrując boga, powinieneś także przyjąć jego niezrozumienie. A Ty, sprowadzasz boga, do poziomu człowieka. To duży błąd. Jest dość oczywiste, ze skoro bóg istnieje, może być dla nas niepojęty, pozostaje zatem tylko ufność lub odrzucenie boga.

Kluczem do zrozumienia jest stwierdzenie dość oczywistego faktu, iż życie ludzkie (tutaj na ziemi) nie jest dla boga szczególnie ważne. To oczywiście oburza zapewne Ciebie. Gdybyś jednak wiedział (tak jak bóg, wie), że to życie się nie kończy, a będąc tu na ziemi, tylko przygotowujemy się do prawdziwego życia, byś zupełnie wyluzował.

>Oooo... Możliwość, to ja też potrafię. Na kilka sposobów przynamniej! A wszystkie naukowe! I kilkadziesiąt nienaukowych
Nie obiecuj, zrób to.

>Tyle, że wg tego jak ja rozumiem istnienie cierpienia na świecie, stanowi ono źródło zbawienia, także dla innych (nie tylko cierpiącego). Co jest dość oczywiste, w zderzeniu z treścią Biblii.

To okropne. W imię zbawienia wytłumaczycie MU wszystko. Normalnie jak jaka bita żona.
Syf.


Zacytuje tu Pana Lucjana Ferusa który kiedyś pisywał na tym portalu:
Więc pozwólcie, że spytam was drodzy bracia i siostry w rozumie: gdzie widzicie tę bożą miłość, dobroć i miłosierdzie okazywane przez Boga jednemu ze swych stworzeń - człowiekowi? Azaliż nie dostrzegacie, iż nasz Bóg zachował się w stosunku do nas, jak ów chirurg z pewnej sztuki, który aby mieć pacjentów, wpierw ludzi ranił i okaleczał, by potem ich leczyć, obłudnie się nad nimi litując?

Witam wszystkich,

To mój pierwszy post na forum Racjonalisty. Wybrałam twój wątek, Makuś, bo pytanie wydaje mi się ważne. Jestem agnostyczką, więc może napiszę co dla mnie jest piękne w agnostycyzmie.

Wielu osobom agnostycyzm kojarzy się z niezdecydowaniem. Nic bardziej mylnego. Jako agnostyczka w sposób oczywisty odrzucam wiarę w wymyślone przez człowieka bóstwa. Jestem więc ateistką. Nie oznacza to jednak, że zamykam swój umysł na odwieczne pytanie o pochodzenie człowieka, jego sens i istotę. Odmawiam przyznania, że życie jest dziełem przypadku, choć wcale tego nie wykluczam. Przy obecnym stanie nauki najbardziej racjonalny wydaje mi się właśnie agnostycyzm; mechanika kwantowa, najnowsze hipotezy związane z ciemną materią i ciemną energią każą nam przystanąć na chwilę. Ja też zatrzymam się w tym miejscu i poczekam na Wasze odpowiedzi. Mam nadzieję, że takie się pojawią.

>Kluczem do zrozumienia jest stwierdzenie dość oczywistego faktu, iż życie ludzkie (tutaj na ziemi) nie jest dla boga szczególnie ważne.

Dlatego siłą rzeczy, nie jest też szczególnie ważne dla katolików. Głównie o tyle tylko, że są to nieuniknione kwalifikacje do życia właściwego, prawdziwego, lepszego, doskonałego. To tutaj i teraz, jest coś jakby badziewne. Wybrakowane. Za to po śmierci, to nam obiecali ho ho ho!!! Skoro wyznawcy czują, myślą i "wiedzą", co sam przyznajesz, że dla Niego nie jest to szczególnie ważne, sami tak to też będą postrzegać. Pozostaną też z mocno ograniczonym wyobrażeniem tego, że dla niektórych przynajmniej innych może być nie tylko szczególnie ważne, a nawet jedynie ważne. Jest dla takich innych najwyższą wartością, której nie umieją zdradzić na rzecz rzeczywistości zmyślonych. Całkowicie i w pełni są oddani jedynej, prawdziwej rzeczywistości, w odróżnieniu od tych, co ja traktują nieszczególnie, jako coś TYLKO przejściowego.

>Gdybyś jednak wiedział (tak jak bóg, wie), że to życie się nie kończy, a będąc tu na ziemi, tylko przygotowujemy się do prawdziwego życia, byś zupełnie wyluzował.

No właśnie do prawdziwego, bo to jest jeszcze nieprawdziwe, takie tam byle co, kwalifikacje marne, o czym było bardziej szczegółowo tutaj:

www.racjonalista.pl/forum.php/s,633408#w634044
www.racjonalista.pl/forum.php/s,633408#w634045

a czego twój zainfekowany umysł nie jest w stanie objąć. Taka ciekawostka - obejmowały to już głowy waszych starszych braci w piśmie, autorów i prawowitych właścicieli Biblii, a nie uzurpatorów i heretyków:

Cytat:

www.the614thcs.com/19.1764.0.0.1.0.phtml

>>Tyle, że wg tego jak ja rozumiem istnienie cierpienia na świecie, stanowi ono źródło zbawienia, także dla innych (nie tylko cierpiącego). Co jest dość oczywiste, w zderzeniu z treścią Biblii.
>To okropne. W imię zbawienia wytłumaczycie MU wszystko. Normalnie jak jaka bita żona.
>Syf.
Nie do końca o to chodzi i w ogóle to źle postawiony zarzut.

Biblia wskazuje dość jasno, że geenralnie zbawienie jest za cierpienie. Tu nie ma niczego do wytłumaczenia, tak po prostu wynika z analizy tekstów, dla wierzącego - tak po prostu jest. Dlaczego tak jest: nie wiadomo. I tutaj wiara i ufność pozwala na przyjęcie tej informacji. Nie oznacza to jednak, że katolickie "barany" siedzą cicho i już. Ponieważ z innych treści Biblii wynika, że bóg dał talenty i chciał abyśmy je rozwijali, dał rozum i chce abyśmy z niego korzystali. Dlatego też, możesz mi wierzyć lub nie: tysiące katolików każdego dnia "wadzi się" z bogiem, zarzuca mu, to i tamto (zło, choroby), dokladnie to samo co Ty. Tyle tylko, że oni mając wiarę, przyjmują to, w ufności, że boski plan jest właściwy, nie przestajac zadawać pytań i kłótni z bogiem.

Poza tym, gdyby było, tak jak piszesz: my, katolicy, wybaczymy bogu wszystko, aby tylko być zbawionym!

Wiesz jakie to racjonalne? Wybaczyć bogu zło na świecie i za to być zbawionym mając śwaidomość, że cierpienie po to jest aby być zbawionym? Czym jest te 80 lat dyskomfortu, w porównaniu z wiecznym szczęściem? Oczywiście, gdy się wierzy, bez wiary jest to zupełnie bez sensu, to oczywiste.

>Zacytuje tu Pana Lucjana Ferusa który kiedyś pisywał na tym portalu:
> Więc pozwólcie, że spytam was drodzy bracia i siostry w rozumie: gdzie widzicie tę bożą miłość, dobroć i miłosierdzie okazywane przez Boga jednemu ze swych stworzeń - człowiekowi? Azaliż nie dostrzegacie, iż nasz Bóg zachował się w stosunku do nas, jak ów chirurg z pewnej sztuki, który aby mieć pacjentów, wpierw ludzi ranił i okaleczał, by potem ich leczyć, obłudnie się nad nimi litując?

To co napisał Ferus nie ma końca. Gdybyśmy bowiem byli bogaci i piękni oraz zdrowi, to można tę pretensję do boga rozciągnąć że za mało bogaci i piękni, albo za kótko żyjemy i skończyło by się, czemu nie jesteśmy bogami!? Wszystko jest bowiem kwestią porównania do jakiegoś stanu.

>nam się wydaje u nas piękne .
Wszystko jest piękniejsze.
Od wschodu słońca które nie jest przez nikogo stworzone i jest efektem bezdusznych zasad rządzących tym wszechświatem, po wizytę w toalecie, bo wiadomo że nikt nas tam nie obserwuje.