Słyszę od innych, że świat jest przez ludzi bardzo dobrze pojęty i doskonale wyjaśniony ale ja go nie pojmuję ani interesujących mnie wyjaśnień nie znajduję.

Dlatego chcę zapytać o różnicę między siłą a oporem.

Mówimy, że ciała B działa na ciało A siłą.
Mówimy, że ciało C stwarza dla ciała A opór.

Jaka jest różnica pomiędzy działaniem siłą a stworzeniem oporu?

>Gdyby związał pan rower łańcuchem z latarnią stworzyłby pan nowy opór dla ruchu roweru.
>Czy stworzyłby pan tym samym nową siłę?
>Nie!

Gdybym przywiązał łańcuchem rower do latarni, to stworzyłbym dzieło sztuki o nazwie rower uwięziony.
Nie ma reakcji bez akcji. Siła oporu jest reakcją (odpowiedzią) na akcję.

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

>>Jaki kierunek wiązania? Co Ty znów p*****lisz?
>Czy grawitacja określa kierunek?
Nie, bo nie jest wiązaniem
>Czy magnetyzm określa kierunek?
Nie, bo nie jest wiązaniem
>Czy przewód określa kierunek?
Nie, bo nie jest wiązaniem
>Czy antena satelitarna określa?
Co? Nie, bo nie jest wiązaniem
>Czy lina, struna, łańcuch określa kierunek?
Czasem gdy jest napięta, ale wtedy już głos zabierają pojęcia siły.
>Czy drogowskaz określa kierunek?
Nie. Jest tylko znakiem informacyjnym.
>Czy wiązanie określa kierunek?
Nie.
>Czy materia określa kierunek?
Nie, bo nie można przypisać jej wektora.
>Szalone jest to, że nie widzicie oczywistosci nawet gdy ją palcem wskazać.
Ależ Ty nie wskazujesz kierunku, tylko bredzisz o wymyślonej Twojej prywatnej fizyce.
>Dlaczego kładziesz przewód elektryczny w określonym kierunku?
Mogę w różnych konfiguracjach go kłaść.
>Żeby kierunek materii nadał kierunek ruchowi?
Odwal się od materii. Napisałem, że materii nie można przypisać wektora (określającego kierunek). Jeśli chodzi o ruch to mówimy już o jakiejś prędkości której można przypisać wektor.
>Czyż kierunek ruchu elektronów w przewodzie elektrycznym nie zostaje zdeterminowany przez kierunek wiązań międzyatomowych przewodu?
Nie. Elektron porusza się tak jak wymusza na nim fala e.m. a nie jakieś wiązania, którym też nie można przypisać kierunku. Dochodzą tylko kwestie prób stabilizowania ładunków elektrycznych atomów materii.
Cytat:
W fizyce posługujemy się wektorami określającymi kierunek, wielkość, zwrot.
Cytat: Nas interesuje tylko pkt.1. Nie ma wektorów zagiętych czy zawijanych jak Ty to widzisz. Wektor jest zawsze odcinkiem prostym. Siły wiązania między cząsteczkowego materii nie można przedstawić wektorami, bo tylko wektor wyznacza jakiś kierunek.
Cytat:
Umyślne linie sił przyciągania mogą określać kierunek.
Nie rozumiem Twojej prywatnej fizyki. Newton formułując swoje prawa dynamiki nie wnikał w wiązania materii bo to nic nie wnosiło do pojęcia akcji i reakcji. Ty natomiast widzisz w tym sens. Jest taka metoda bardzo przybliżona, technicznie stosowana, badania sprężystości materiału przyrządem zwanym młotkiem Poldi'ego. Ale ona nie odpowie Tobie jednoznacznie o sile wiązania. Ogłoś to w jakimś choćby popularno naukowym wydawnictwie.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>>Jaki kierunek wiązania? Co Ty znów p*****lisz?
>>Czy grawitacja określa kierunek?
>Nie, bo nie jest wiązaniem
>>Czy magnetyzm określa kierunek?
>Nie, bo nie jest wiązaniem

Wiązaniem czy więzem (pojęcie z mechaniki technicznej)?

>>Czy materia określa kierunek?
>Nie, bo nie można przypisać jej wektora.(...)
>Odwal się od materii. Napisałem, że materii nie można przypisać wektora (określającego kierunek). Jeśli chodzi o ruch to mówimy już o jakiejś prędkości której można przypisać wektor.

Zakładam, że gdy Hamerlik pisze o "materii", np. latarni lub sznurku, to jest to jego prywatna definicja układu współrzędnych.

>>Dlaczego kładziesz przewód elektryczny w określonym kierunku?
>Mogę w różnych konfiguracjach go kłaść.
>>Żeby kierunek materii nadał kierunek ruchowi?
>>Czyż kierunek ruchu elektronów w przewodzie elektrycznym nie zostaje zdeterminowany przez kierunek wiązań międzyatomowych przewodu?
>Nie. Elektron porusza się tak jak wymusza na nim fala e.m. a nie jakieś wiązania, którym też nie można przypisać kierunku. Dochodzą tylko kwestie prób stabilizowania ładunków elektrycznych atomów materii.

W sumie, to że "prąd płynie" w przewodzie nie jest takie proste - dopóki ne pojawiła się teoria względności, to w rozważaniach o "przepływie prądu w przewodniku" pojawiały się dziwne paradoksy...

>>Gdyby związał pan rower łańcuchem z latarnią stworzyłby pan nowy opór dla ruchu roweru.
>>Czy stworzyłby pan tym samym nową siłę?
>>Nie!
>Gdybym przywiązał łańcuchem rower do latarni, to stworzyłbym dzieło sztuki o nazwie rower uwięziony.
>Nie ma reakcji bez akcji. Siła oporu jest reakcją (odpowiedzią) na akcję.

Rower, to niby prosty pojazd:

www.deltam(*)02/27/Rower_i_jego_stabilnosc/

>>Gdyby związał pan rower łańcuchem z latarnią stworzyłby pan nowy opór dla ruchu roweru.
>>Czy stworzyłby pan tym samym nową siłę?
>>Nie!
>Gdybym przywiązał łańcuchem rower do latarni, to stworzyłbym dzieło sztuki o nazwie rower uwięziony.
>Nie ma reakcji bez akcji. Siła oporu jest reakcją (odpowiedzią) na akcję.

Czy związanie roweru łańcuchem jest zwiększeniem oporu?

Czy zarzucenie kotwicy ze statku jest zwiększeniem oporu?

Czy zaciągnięcie ręcznego w aucie jest zwiększeniem oporu?

Mamy tu gdzieś siłę?

Nie, mamy wiązanie w przestrzeni.
Siła jest wielkością ruchu a opór jest wielkością materii.

Opór mówi nam jak duże wiązanie występuje w przestrzeni.

Zarzucenie sieci na ryby jest stworzeniem oporu.
Zarzycennie lassa na rogi jest stworzeniem oporu.
Związanie komuś sznurówek jest kreacją oporu.

Opór nie jest siłą. Opór jest wielkością wiązania w materię.

Przy odpowiednio dużym oporze strumień nie wydostanie się z przestrzeni, pozostanie w niej a jego ruch zostanie przekształcony w materię.

Przy odpowiednio dużej sile strumień zerwie wiązania i doprowadzi do rozpadu materii w przestrzeni której znalazł się.

Nie jestem elektrykiem ale na podstawie własnych wywodów zgaduję, że przewód elektryczny, przez który płynie intensywny prąd elektryczny musi ulec rozkładowi, jego materia MUSI rozpaść się.

Z całą pewnością struktura przewodu elektrycznego przez który popłynie prąd zmieni się pod wpływem prądu i będzie to tym samym zmęczeniem materiału przez przepływający strumień jaki zauważa się u wszytkich części pracujących maszych i będzie to w konsekwencji transformacji materii do ruchu.

>Mamy tu gdzieś siłę?

Złodziej musi mieć siłę by zerwać stawiający opór łańcuch. Im mocniejszy łańcuch - tym większą siłę trzeba użyć by pokonać OPÓR.

>Siła jest wielkością ruchu a opór jest wielkością materii.

To jakaś beletrystyczna nowomowa. Zerwanie łańcucha zostaje wywołane naprężeniem w bezruchu. Proszę powiesić ciężarek na dynamometrze i sprawdzić wskazanie tego siłomierza. To jest dowód, że pańska radosna twórczość w rodzaju "Siła jest wielkością ruchu" to fikcja literacka.

Ciężarek wisi w bezruchu...

Siła JEST
Ruchu BRAK
Smacznego

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

>Proszę powiesić ciężarek na dynamometrze i sprawdzić wskazanie tego siłomierza.

Zmiana pędu 0 to i siła 0.
Siła jest wielkością czasu i występuje tylko gdy ciężarek porusza się.
Kiedy ciężarek ba dynamometrze zatrzyma się siła całkowicie zanika.

Pojawi się na nowo gdy cokolwiek poruszy się.

>Ciężarek wisi w bezruchu...Siła JEST
>Ruchu BRAK

Ruchu BRAK to siły BRAK

>Siła JEST
>Ruchu BRAK

Sprzecznie z siłą, która występuje wyłącznie w czasie i jest wielkością ruchu, opór występuje wyłącznie w przestrzeni i jest wielkością materii.

Materii BRAK to oporu BRAK.

>Elektron porusza się tak jak wymusza na nim fala e.m. a nie jakieś wiązania, którym też nie można przypisać kierunku.

Może zobrazuje ci ruch elektronów na filmie innej skali, bo nawet delfiny to lepiej rozumieją

youtu.be/W7h-Yho8EB0

Wiązania międzyczasteczkowe są fundamentalne dla tego ruchu, bez nich fala ciągnąco-pchajaca elektron nie mogłaby powstać.

>Cytat:

kierunek1. strona, w którą ktoś lub coś się zwraca albo porusza; też: droga, linia prowadząca do jakiegoś miejsca

W tej definicji najbardziej zastanawia mnie ta prowadząca linia.

Co to za prowadząca linia?

Czy to jest kierunek ruchu?

Na jezdniach czasem maluje się pasy do wyznaczenia kierunku.
Jak sądzisz czy ten kierunek określa ruch czy materia?

Zdefiniuje ci lepiej kierunek w pojęciu fizycznym.

Kierunek to oś układu czasu i przestrzeni.

Kierunki układu czasu określają działania ruchu.

Kierunki układu przestrzeni określają wiązania materii.

Te 2 układy czasoprzestrzeni nakładają się wzajemnie i oba są wielokierunkowe.
Czasoprzestrzeń jest złożona z dwóch nałożonych na siebie układów.

Najistniejsze jest to, że te 2 ukady mają wspólny środek ale są względem siebie zakrzywione.

W naszym postrzeganiu czas jest prostoliniowy a przestrzeń jest krzywoliniowa.

Te 2 ukady wzajemnie transformują i w zależności od struktury i stanu obserwatora są różnie postrzegane.

To co jeden postrzega jako ruch inny może postrzegać jako materię.

To co jesten postrzega za siłę inny może postrzegać za opór.

To co jednemu jawi się jako czas, drugiemu może zjawić się jako przestrzeń.

Wiem, że tego nie przyjmiesz i uznasz za rojenia szaleńca ale taka jest właśnie nasza rzeczywistość.

To co postrzegamy jako fizyczną zmianę jest transformacją z ruchu do materii i z materii do ruchu.

>>Ciężarek wisi w bezruchu...
>>Siła JEST
>>Ruchu BRAK

>Ruchu BRAK to siły BRAK

Źle. Wskazanie siłomierza pokazuje siłę w bezruchu:

KLIK ➼ upload.wik(*)mmons/4/45/Siloměr_25.png

smacznego

>>>Ciężarek wisi w bezruchu...>>Siła JEST
>>>Ruchu BRAK
>>Ruchu BRAK to siły BRAK
>Źle. Wskazanie siłomierza pokazuje siłę w bezruchu:
>KLIK ➼ upload.wik(*)mmons/4/45/Siloměr_25.pngsmacznego

Nie!

Na układ w spoczynku nie działa żadna siła.

Wskaźnik pokazuje potencjał, który określa z jaką siłą w przyszłości mogą zadziałać części układu po jego rozpadzie.

Przy braku ruchu, tzn. przy braku energii kinetycznej siła wynosi 0

Tak samo jak przy braku materii, tzn. przy braku energii potencjalnej opór wynosi 0

Na układ działa siła tylko w ruchu.

>Na układ w spoczynku nie działa żadna siła.

Proszę zapoznać się ze słowem: NAPRĘŻENIE zanim znów pan coś zabełkota.

    Naprężenie - miara intensywności powierzchniowej sił wewnętrznych, występujących w pewnym punkcie przekroju ośrodka ciągłego. Jest podstawową wielkością mechaniki ośrodków ciągłych.

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę