Słyszę od innych, że świat jest przez ludzi bardzo dobrze pojęty i doskonale wyjaśniony ale ja go nie pojmuję ani interesujących mnie wyjaśnień nie znajduję.

Dlatego chcę zapytać o różnicę między siłą a oporem.

Mówimy, że ciała B działa na ciało A siłą.
Mówimy, że ciało C stwarza dla ciała A opór.

Jaka jest różnica pomiędzy działaniem siłą a stworzeniem oporu?

>>Z tym porąbańcem nie ma praktycznie o czym rozmawiać. Wszystko na opak.
>Występują dwie postaci energii:
>1. Ruch
>2. Materia
Od kiedy materia jest energią? Podaj źródła tego twierdzenia!
Energia występuje w postaci energii kinetycznej, energii potencjalnej, energii cieplnej, energii sprężystości, energii jądrowej. Energia może zmieniać swoją postać, jednak nie może być tworzona ani niszczona (zasada zachowania energii).

>Wielkościami tych postaci energii są:
>1. Siła - wielkość ruchu

Tak ale tylko w Tworkach i w Dziekance/k Gniezna, a czasem w Świeciu.

>2. Opór - wielkość materii

Siła oporu w tym przypadku, to wymiar inercji/bezwładności i wcale nie określa wielkości materii w sensie wymiarów. Bo gęstość materii bywa różna (poczytaj sobie), a więc i różna jej masa.

>Wielkości tych postaci energii są skwantyfikowane:

>1. Fala - kwant siły
Cytat:
Siły nie można kwantować! No bo jak? Podaj sposób.
>2. Molekula - kwant oporu
Cytat: Skoro siły nie można kwantować, to i siły oporu także. Skoro mówisz inaczej to przekonaj w oparciu o jakieś wyliczenia. To najprostszy sposób przekonywania, językiem powszechnym w fizyce.

>Skwantyfikowane wielkości dwóch postaci energii tworzą dwa wymiary:
>1. Czas - wymiar ruchu

Od kiedy czas jest wymiarem ruchu? Podaj źródła. W Tworkach? Poza tym nie można kwantyfikować czasu. No bo jak? Podaj sposób jak! Pozostaje więc odrzucić ten dziki pomysł.

>2. Przestrzeń - wymiar materii

Od kiedy wymiary czegoś materialnego/masy określają bezwymiarową przestrzeń? Podaj źródła. No chyba, że w Tworkach. Odrzucić trzeba ten dziki pomysł. Podaj sposób kwantyfikowania przestrzeni. Oprzyj się na jakichś doświadczeniach robionych przez innych, bo Ty tylko stwierdzasz autorytatywnie. Dodam, że jedyny człowiek na tym świecie.

>To jest wyjaśnienie dla dualizmu i kwantowej natury rzeczywistości.

Za to brednie modelowe.
Niestety ale nic nie wyjaśniłeś. Za to zanurzyłeś się już do wysokości nosa w bredniach.
Cytat: Najlepiej wyjaśnił zjawisko dualizmu falowo-korpuskularnego niejaki Compton prezentując doświadczenie dwoistej natury promienia świetlnego (foton jako fala i jako cząstka). Wobec jego doświadczenia Twój niejasny dualizm nie jest zrozumiały. Może...w Tworkach Ciebie zrozumieją?

>Czy uporządkowałem to lepiej, co mi się jawi w umyśle?

Jak na razie to zaprezentowałeś dokładną niewiedzę. Strzelisty wygłup z nauką nie mający nic wspólnego.
Zaraz weź skierowanie na badania w jakimś zakładzie lecznictwa zamkniętego. Rzeczywiście masz w swoim umyśle swoiste dualne zajawki. Jesteś żywym przykładem chodzącego umysłowego dualizmu. Gdybyś szanował wiedzę o fizyce i szanował to co inni już orzekli na podstawie rachunków i doświadczeń, to byś na pewno, czytając swoje bzdury spalił się ze wstydu albo dobrowolnie na stosie. No tak, ale to trzeba mieć wiedzę choćby w wymiarze podstawowym i odrobinę choć rozsądku i poczucia wstydu. Magister, cholera jasna!

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>A mówimy, że ona jest?
>Używamy 2 pojęć.
>To nie miałby żadnego sensu gdyby oba miały identyczne znaczenie.

Nie rozumiesz i nie zrozumiesz do końca swego głupiego życia. Akcja równa się reakcji (Newton). Siła napierająca (akcja) wywołuje reakcję. No powiedz mi bęcwale czym reagować na siłę napierającą? Podpowiadam że też siłą przeciwnie skierowaną (reakcja). Więc Twój "opór" nie jest niczym innym jak siłą oporu. I nie zmienisz tego, choćbyś się posmarował butaprenem i posypał na ten klej cekinami by błyszczeć. Jeśli błyszczysz na tym forum to jedynie bezdenną głupotą. I nie kłóć się o nazewnictwo, bo języka polskiego miałeś dość czasu by się nauczyć. Opór to za mało powiedziane, by się dowiedzieć o co Tobie w końcu chodzi. Sam Tobie zwracałem uwagę, że słowo "opór" ma szerokie znaczenie zależne od kontekstu zdaniowego. Dlatego się mówi opór elektryczny, opór statyczny, opór powietrza (aerodynamiczny)) itd.. Żeby odróżnić od oporu społecznego, oporu militarnego, itd.. No nieprzeciętny młot.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>>Kiedy i gdzie widział pan magnes zrobiony z materii?>Magnes to specyficzny układ materii, mam kilka przywiązanych do mojej lodówki.
>A czy są magnesy niespecyficzne, których się nie przywiązuje do lodówki, lecz utrzymują się w bezruchu dzięki siłom przyciągania?
>Widział pan takie magnesy?

Ciała pozostające względem siebie w spoczynku związane są przez opór, nie przez siłę.

To opór nie dopuszcza do wzbudzenia ruchu między nimi, nie siła.

Dlatego należy mówić o oporze grawitacyjnym a nie sile, o oporze magnetycznym, nie sile, o oporze wiązań a nie ich sile.

Kazda forma wiązania określa wyłącznie opór.
Zadne wiązanie nie ma siły.

>Od kiedy materia jest energią? Podaj źródła tego twierdzenia!

Może łatwiej będzie ci to zrozumieć jeżeli materię wyobrazisz sobie jako energię wszelkiego wiązania.
Kazdy rodzaj wiązania, każdą przestrzeń, która stawia opór należy uznać za materię, np pole magnetyczne występujące w przestrzeni wokół ośrodka należy uznać za materię.

>Energia występuje w postaci energii kinetycznej, energii potencjalnej,

inaczej ruch i materia

>energii cieplnej,
ruch

>energii jądrowej.
materia

>Energia może zmieniać swoją postać, jednak nie może być tworzona ani niszczona (zasada zachowania energii).

Transformacja energii między jej dwiema postaciami ruchem i materią.

Co ubedzie z ruchu objawia się w materii, co ubedzie z materii objawia się w ruchu.

Ruch i materia wzajemnie transformują.

>Siła oporu w tym przypadku, to wymiar inercji/bezwładności i wcale nie określa wielkości materii w sensie wymiarów. Bo gęstość materii bywa różna (poczytaj sobie), a więc i różna jej masa.

Wymiar przestrzeni definiuje rozmiar molekuly - kwantu materii - (długość)

Wymiar czasu definiuje rozmiar fali - kwantu ruchu - (częstość)

>Cytat:

Kwant energii (w mechanice kwantowej) - porcja energii jaką może pochłonąć lub jaką może przekazać układ w pojedynczym akcie oddziaływania z innym układem (np. atom oddziałując z polem elektromagnetycznym może pochłonąć lub wyemitować foton).

Innymi słowy fizyczna zmiana następuje gdy:
1. Układ wiąże lub uwalnia z związania molekule.
2. System emituje lub pochłania falę.

>Siły nie można kwantować! No bo jak? Podaj sposób.

Siła w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, wszelki ruch w granicy horyzontu jest falowy.
Ciągła siła, ciągły ruch objawia się tylko poza naszym horyzontem, poza zasiegiem naszych zmysłów przez co rzeczywistość staje się dla nas "losowa".
Ale ona jest w gruncie rzeczy również skwantowana tyle, że my nie potrafimy stwierdzić jej kwantu.

>>2. Molekula - kwant oporu
>[cytat]Molekuła to grupa co najmniej dwóch atomów trwale połączonych ze sobą za pomocą wiązań chemicznych.

Za molekułe należy uznać każde określone, ograniczone, skończone i policzalne wiązanie.

>Ciała pozostające względem siebie w spoczynku związane są przez opór, nie przez siłę.

Nie pytałem o ciała, ale o magnes, który po przytknięciu do lodówki nie odpada, choć nikt go nie przywiązywał sznureczkiem na węzeł z kokardką.
A pan? Jak pan wytłumaczy prawdziwemu, a nie zmyślonemu dziecku, że magnes nie odpada, choć nikt go nie przywiązywał, ani nie przyklejał szybkoschnącym klejem super glue?

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

>A pan? Jak pan wytłumaczy prawdziwemu, a nie zmyślonemu dziecku, że magnes nie odpada, choć nikt go nie przywiązywał, ani nie przyklejał szybkoschnącym klejem super glue?

Wytłumaczyłbym, że we wszystkich przypadkach mamy do czynienia z podobnym wiązaniem, choć występującym w różnej skali długości przestrzeni.

Związanie w polu magnetycznym, przyklejenie czy związanie sznurkiem ma ten sam charakter.

>>Od kiedy materia jest energią? Podaj źródła tego twierdzenia!
>Może łatwiej będzie ci to zrozumieć jeżeli materię wyobrazisz sobie jako energię wszelkiego wiązania.
>Kazdy rodzaj wiązania, każdą przestrzeń, która stawia opór należy uznać za materię, np pole magnetyczne występujące w przestrzeni wokół ośrodka należy uznać za materię.
>>Energia występuje w postaci energii kinetycznej, energii potencjalnej,
>inaczej ruch i materia
>>energii cieplnej,
>ruch
>>energii jądrowej.
>materia
>>Energia może zmieniać swoją postać, jednak nie może być tworzona ani niszczona (zasada zachowania energii).
>Transformacja energii między jej dwiema postaciami ruchem i materią.
>Co ubedzie z ruchu objawia się w materii, co ubedzie z materii objawia się w ruchu.
>Ruch i materia wzajemnie transformują.

Wystarczy popisów Twojej ignorancji i arogancji. Już mi się nie chce pitolić głupot na Twoim poziomie. Poszukaj sobie innego rozmówcy. Najlepiej też z tytułem magistra takiej samej konduity.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>Siła oporu w tym przypadku, to wymiar inercji/bezwładności i wcale nie określa wielkości materii w sensie wymiarów. Bo gęstość materii bywa różna (poczytaj sobie), a więc i różna jej masa.
>Wymiar przestrzeni definiuje rozmiar molekuly - kwantu materii - (długość)
>Wymiar czasu definiuje rozmiar fali - kwantu ruchu - (częstość)
>>Cytat:

Kwant energii (w mechanice kwantowej) - porcja energii jaką może pochłonąć lub jaką może przekazać układ w pojedynczym akcie oddziaływania z innym układem (np. atom oddziałując z polem elektromagnetycznym może pochłonąć lub wyemitować foton).

>Innymi słowy fizyczna zmiana następuje gdy:
>1. Układ wiąże lub uwalnia z związania molekule.
>2. System emituje lub pochłania falę.
>>Siły nie można kwantować! No bo jak? Podaj sposób.
>Siła w granicy naszego horyzontu jest skwantowana, wszelki ruch w granicy horyzontu jest falowy.
>Ciągła siła, ciągły ruch objawia się tylko poza naszym horyzontem, poza zasiegiem naszych zmysłów przez co rzeczywistość staje się dla nas "losowa".
>Ale ona jest w gruncie rzeczy również skwantowana tyle, że my nie potrafimy stwierdzić jej kwantu.
>>>2. Molekula - kwant oporu
>>[cytat]Molekuła to grupa co najmniej dwóch atomów trwale połączonych ze sobą za pomocą wiązań chemicznych.
>Za molekułe należy uznać każde określone, ograniczone, skończone i policzalne wiązanie.

Jak minie Tobie stan gorączkowy, to spodziewam się, że wszystko co policzalne i wyliczalne przedstawiałeś na tym forum, przedstawisz na tym forum. Inaczej idź "w pyry", czyli odwal się.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>A pan? Jak pan wytłumaczy prawdziwemu, a nie zmyślonemu dziecku, że magnes nie odpada, choć nikt go nie przywiązywał, ani nie przyklejał szybkoschnącym klejem super glue?

>Wytłumaczyłbym, że we wszystkich przypadkach {...}

Znów pan ucieka w nadinterpretację zapisanego tekstu. Przecież nie pytam o "wszystkie przypadki" {cokolwiek to zaklęcie miałoby oznaczać} ale o ten konkretny magnes przyklejony do pana lodówki, przyklejony a nie przywiązany.
Przyklejony bez kleju tak jak ciśnienie atmosferyczne skleja dwie stalowe czasze spomiędzy których odessano powietrze, lub jak pokrywka przyklejona jest poprzez gumkę w słoiku Wecka.
Udowodnił pan, że nie wie co to jest naprężenie - teraz proszę udowodnić, że pan nie wie co to jest ciśnienie, bo jak się okazuje nie wystarczy patrzeć by widzieć...

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

>przyklejony a nie przywiązany

wg mnie te dwa pojęcia rozróżnia długość wiązań

w przypadku sklejenia wiązanie jest krótsze niż w przypadku związania np. sznurkiem

>Jak minie Tobie stan gorączkowy, to spodziewam się, że wszystko co policzalne i wyliczalne przedstawiałeś na tym forum, przedstawisz na tym forum. Inaczej idź "w pyry", czyli odwal się.

Postaram się ignorować twoje prowokacje i koncentrować na twoich wyrażeniach, które niosą ciekawe informacje.

Ochłoń sobie chwilkę z emocji spowodowanych naruszeniem twojego wyobrażenia świata i jak się uspokoisz wróć do rozmowy. Nie śpiesz się. Wiem, że ciekawość znów cię tu przyciągnie. Masz do wyboru cały świat i ze wszystkiego na świecie wybierasz mnie, to mi pochlebia

>w przypadku sklejenia wiązanie jest krótsze niż w przypadku związania np. sznurkiem

Proszę przeczytać jeszcze raz

---

   Przyklejony bez kleju tak jak ciśnienie atmosferyczne skleja dwie stalowe czasze spomiędzy których odessano powietrze, lub jak pokrywka przyklejona jest poprzez gumkę w słoiku Wecka.

---

   Czy zna pan takie pojęcie z rzeczywistego świata (real) o nazwie STYK?
Słyszał pan o klejeniu na styk?
A może widział pan słoik ogórków konserwowych w których pokrywka styka się ze szklaną krawędzią słoika. Gdy styk ma grubość ZERO, to pański węzeł o którym pan wypisuje jest zerowy.
A czym się różni zerowy węzeł który pan wymyślił od braku węzła, którego pan nie wymyślił?

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

>>w przypadku sklejenia wiązanie jest krótsze niż w przypadku związania np. sznurkiem
>Proszę przeczytać jeszcze raz

---

   Przyklejony bez kleju tak jak ciśnienie atmosferyczne skleja dwie stalowe czasze spomiędzy których odessano powietrze, lub jak pokrywka przyklejona jest poprzez gumkę w słoiku Wecka.

---

   Czy zna pan takie pojęcie z rzeczywistego świata (real) o nazwie STYK?
>Słyszał pan o klejeniu na styk?
>A może widział pan słoik ogórków konserwowych w których pokrywka styka się ze szklaną krawędzią słoika. Gdy styk ma grubość ZERO, to pański węzeł o którym pan wypisuje jest zerowy.
>A czym się różni zerowy węzeł który pan wymyślił od braku węzła, którego pan nie wymyślił?
>

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę

Jak pan to sam zauważa, wspominając o ciśnieniu atmosferycznym, źródłem wiązania pokrywki ze słoikiem jest ziemska grawitacja.

Czy słyszał pan kiedyś o wiązaniu w imadle?
To jest alternatywa dla związania klejem.

Jak mówiłem wiązania są różniej skali, różnej długości.
Może być tak, że z drugim obiektem zwiąże pana sznurek ale może tak, że z drugim obiektem zwiąże pana grawitacja planety.

Oba wiązania stwarzają opór dla rozpadu i ruchu, oba wiązania mają ten sam charakter a różni je tylko skala.

>Jak pan to sam zauważa, wspominając o ciśnieniu atmosferycznym, źródłem wiązania pokrywki ze słoikiem jest ziemska grawitacja.

Ja gdy patrzę na wklęśniętą pokrywkę na słoiku z ogórkami konserwowymi, to nie widzę biliona zerowych węzłów ułożonych jeden na drugim:

za to widzę jak działa barometr wykorzystujący różnicę ciśnień: atmosferycznego i tego podciśnienia zamieszkującego wnętrze słoika.
Czy pan wie, że po odkręceniu pokrywki to wklęśnięcie zanika?
A jak powstawało wklęśnięcie: czy bilion zerowych węzłów ułożonych jeden na drugim tworzyło opór, czy może działały na pokrywkę dwie siły: jedna większa z zewnętrza a druga mniejsza z wnętrza...
Skąd to można wiedzieć i jak wykorzystać gdy się już wie?

---

swoje posty kopiuję na swoją stronę