Nasza śmiertelność jest przeciwstawiana mitycznej nieśmiertelności i uznawana za powód do stwierdzenia, iż "życie śmiertelne jest pozbawione celu". Ta postawa jest groźna, bo przecież życie śmiertelne jest jedynym życiem jakie mamy. Ateiści akceptujący swoją śmiertelność są zatem traktowani przez chrześcijan jako osoby pozbawiające się sensu życia. Jak sądzi tez wielu chrześcijan, ludzie pozbawieni sensu życia nie mogą być oczywiście w pełni etyczni.