Jak nie ma na nic pieniędzy, to się robi cięcia pod propagandą reform.

Ani Brytyjski, ani były Polski system ochrony zdrowia nie był darmowy. Pieniądze gromadzono centralnie (podatki) i wydawano bez skrupulatnej kontroli (rozmyta odpowiedzialność). Każdy system ubezpieczeń można skorumpować.
Singapur ma wiele różnych tradycji, w tym znakomicie opisaną satyrę na biurokrację: "Prawo Parkinsona" (1955), wydaną ku zgrozie Brytyjczyków przez profesora miejscowego uniwersytetu...
Sukcesy Singapuru wynikają z kultury i pragmatyzmu miejscowej ludności oraz przejrzystego zarządzania funduszami.
Oby wiodło im się jak najlepiej!

mafijny. Brudne interesy najłatwiej zagmatwać skomplikowanym systemem prawnym i podatkowym. Mafie polityczne walczą o wszystko - wojsko, służbę zdrowia, edukację, gospodarowanie odpadami, w tym sensie, że walczą o każdy grosz publiczny. Grosz publiczny nie bierze się jednak znikąd. Wcześniej czy później sięgają do kieszeni zwykłych obywateli. Na koniec muszą opodatkować sami siebie i zżerają siebie nawzajem. Przykład - krajowo-stoliczny burdel śmieciowy, jakiego świat nie widział.

Zapominasz, że Singapur nim stał się bankiem tamtej części Azji był... najbardziej skorumpowanym terytorium w tamtych regionach? Potrafili jednak wpaść na pomysł, zrealizować i taka polityka trwa do dziś. Służby antykorupcyjne mają takie uprawnienia o jakich nie śni się europejskim służbom specjalnym! Mogą wejść gdzie chcą, kiedy chcą i sprawdzać co chcą. Przyłapanie kogokolwiek ze świecznika na działaniach niezgodnych z prawem kończy się nie tylko utratą stołka, ale i prawa do emerytury. Jeżeli były szkody wynikłe z działań przyłapanego delikwenta - cała rodzina żegna się z majątkiem!
</div>I to jest ta słynna ,,przejrzystość'' o której piszesz.
</div>

"W stosunku do PKB kosztuje to w Singapurze prawie o jedną trzecią mniej niż w Polsce."

No właśnie. W stosunku do PKB. Tylko że PKB na osobę w Singapurze, to około 60 tys. USD, a w Polsce około 15 tys. USD. A zatem 4,6 proc. PKB na osobę Singapuru, to znacznie więcej niż 6,7 proc. PKB na osobę Polski.

A w polskich mainstreamowych mediach dalej propaganda Skandynawii jako raju na ziemi, jedynego i słusznego.