A cóż nam po naukach filozofów, gdy przyszlo nam żyć tu i teraz. Śmierć ma być szczęściem - wątpliwe to szczęście, bo niczego tak bardzo się nie boimy jak nieistnienia,niczego tak bardzo się nie boimy jak męki konania w bólu. A nasze małe szczęscia - to dążenia do jakiegoś celu, a  już osiągnięty cel przestaje byc atrakcją. Mówimy : miłość , rodzina - bo naczytaliśmy sie książkowej ich postaci, a w życiu - eeeech ! Na pewno jest szczęściem miec zdrowie i być sprawnym, ale to też doceniamy jak juz jest za późno.A może szczęściarzami sa ci, którzy nie są świadomi tego ,że SĄ ?

"trzeba być jak Bauman raczej wnikliwym obserwatorem i świadkiem procesów zachodzących w otaczającej nas rzeczywistości, reporterem i sprawozdawcą owych zdarzeń niźli „guru", przewodnikiem, duszpasterzem, ideologiem czy apostołem konkretnej nauki lub religii. "
to podstawowa różnica pomiędzy filozofią, a religią; pomiędzy myślicielem, a ideologiem