" O Panie Nieistniejący spraw, by choć jeden biskup z równą zajadłością *** potępił ohydne zbrodnie bezczeszczenia pamięci zabitych Żydów!

Nie teraz, Anatolu...Nie teraz.
Teraz Pan Nasz zajęty jest wybaczaniem dzieciom ich ohydnych postępków uwodzenia księży samym swoim wyglądem i kuszenia ich do wyczyniania niewinnych ( acz lekkomyślnych) - swawoli.
Teraz Pan Nasz, w dobroci swojej niewyczerpany - zajęty jest sprawa wiernego sługi swego, którego niegodziwość ludzka oskarża o niepopełnione uczynki.

Domani, domani...

Wielu chodzących do kościoła wykazuje ślepe przywiązanie do tradycji.
Widoczna jest tu duża dychotomia: można mówić o przestępstwach popełnionych przez KRK, ale w wielu przypadkach nie wpływa to znacząco na zmiejszenie religijności. Zdarza się, że parafianie oburzają się na nieuczciwego proboszcza i wysyłają listy do wyższych hierarhów, ale arogancja kościelnych urzędników, którzy często sponiewierają swoje owieczki nie studzi ich religijnego zapału. A może by tak nie poszli na niedzielną mszę, a kościół by świecił pustkami ? Jeszcze to się nie zdażyło. Dużo narzekają i potulnie chodzą do kościółka.

Moim zdaniem - jest tylko jedna siła ad Universum zdolna do obalenia ideologii tak wszechpotężnej jak religia.
Ta silą jest...? Na pewno już zgadliście... Inna religia !
Kataklizmy naturalne, masowe wyniszczanie ludzi, wojny, przestępstwa wobec ludzkości, bieda, nędza, zakazywanie religii, represje przeciwko kościołowi, brak dostępu do oświaty, niegodziwość i bogacenie się samego kościoła...... To wszystko są czynniki ogromnie wspomagające rozkwit religii.
Innymi słowy... Im bardziej okrutny Jahwe okrutniejszym jest - tym bardziej kochamy okrutnego Jahwe.
:-))

" Im bardziej okrutny Jahwe okrutniejszym jest - tym bardziej kochamy okrutnego Jahwe."
Ha, gdybyż wskazówkę Twą miłośnica Pana swego wszechjedynego znała. Zrozumiałaby, iż sadyzm nie był bez uczucia. Gnębienie i odtrącenie swój powód miało. Harda chciała być, masochizm to nie jej działka rzekła i oddaliła się od swego dominatora. Teraz na skraju przepaści stojac, chlipiąc wspomina razy cudowne, cięgi wspaniałe i osuwając się powolutku w otchłań nie bytu wspomina swego najokrutniejszego z okrutnych, Jahwe.  

Zazdroszczę Panu, Anatolu, stylu pisania i umiejętnej, bardzo zjadliwej - satyry. Ja na takie tematy potrafię jeno rzucać obelgami mniej subtelnymi niż Pana pisanie.