Bardzo ciekawy artykuł. Zastanawiam się, na ile wiara wynika rzeczywiście z genów, a na ile z memów (wg określeń Dawkinsa). Czy kierowanie się uczuciami jest zawsze dobre? Człowiek w ogóle nierozumiejący uczuć to psychopata, ale człowiek tylko zawierzający uczuciom odrywa się od rzeczywistości i nieraz nie potrafi podejmować racjonalnych decyzji. Zakochanie opisane jest trafnie, z tym że mija ono po pewnym czasie. Hormony nie są w stanie podtrzymywać długo takiego ekstremalnego uczucia. Jakoś więc powinna się też racjonalizować miłość do Boga, jeżeli ma uczuciowe podstawy.