Czytałem dawno temu ową [url=http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WR/mello.html]Notyfikację[/url] podpisana przez prefekta Ratzingera. Nie sprawia wrażenia bezterminowej, a zarazem dość rzetelnie ową potępianą myśl przedstawia - na tle języka papieskich encyklik (a także przyjętego w katolickej Polsce języka publicznego dyskursu) sprawia mimo potępienia o. de Mello nader przyjemne wrażenie.

Zbyt długi pontyfikat Jana Pawła II był dla Kościoła czasem regresu i - jeśli tak można powiedzieć - zagubienia tożsamości. Znowu stało sie to, przed czym od wieków ostrzegają teologowie: dynamicznie przyswajano to, co w świecie mass-mediów najgorsze dostarczano tłumom płytkiej rozrywki - i tłum stawiano ponad wszystkim. Skuteczne to było ale wyjaławiające: dziś były prefekt Kongregacji Doktryny Wiary musi się zmierzyć z Kościołem odziedziczonym. To znaczy - musi, jesli zechce.

Jezuita de Mello w tym nie pomoże - notyfikacja może zostać złagodzona, ale jeszcze nie dziś z pewnością. Kiedyś zapewne będzie musiała - nie widać bowiem w Kościele innych głosów żywotnych, cała reszta to inercja trwania, celebracji całkiem już pustych obrzędów.