" wiem,że nic nie wiem ,, to jest moje motto życiowe, a Sokrates odegra ważną rolę w moim intelektualnym żuciu i nie ważne jak jest postrzegany przez innych. Natomiast  bycie w klubie sympatyków Sokratesa mnie rajcuje.

Ten artykuł jest genialny! Doskonale się go czyta, zaskakujący pomysł porównania Jezusa i Sokratesa... jednocześnie skłania czytelnika do refleksji... Bardzo dziękuję!

Trochę fatalistyczne i zbyt czarno-białe. Ja się cieszę, że są różne (świato)poglądy; kościół i 'sokratycy', i kto tam jeszcze - piękno tkwi w wielobarwności i bogactwie (o czym niestety i tzw.'czarni' i 'czerwoni' często zapominają. Nie chciałbym żyć na świecie, w którym jest jeden obowiązujący system wiary czy niewiary - jak w mrowisku czy roju - to byłby smutny świat. Ważne dla mnie, że inny mnie szanuje i nie chce mi rąbnąć portfela, a czy robi tak bo wierzy w nauki Chrystusa, czy etyka mu podpowiada to sprawa drugorzędna. To chyba racjonalne :)

Wspanialy, wybiegajacy w przyszlosc artykul. Z przyjemnoscia go przeczytalam. Dziekuje.
Pozdrawiam