podziwiam podjęcie tematu, bo jest on niezwykle trudny. jednak potraktowanie go ociera się o kpine, zwłaszcza zarzuty kierowane do frakfurtczyków nijak mają się z rzeczywistością (co nie oznacza, że żadnych problemów nie mają). Przed napianiem następnego artukuły, radze zapoznać się z materiałem, na którym zamierza Pan bazować. Tu ewidentnie widoczny są brak znajmości tematu. Wkurzył mnie ten artykuł, poniważ sam dużo zajmuje się filozofią Maxa Horkheimera, a to, co tu przeczytałem graniczy z absurdem i śmiesznością. Brak słów.

Wyciąganie Foucaulta z kontekstu w ten sposób spowodowało, że szczęka mi umarła. Pewnie, Foucault uczy, że władza nie uciska . Uczy, że przenika do wszelkiej sfery bytowania człowieka, zatem u-jarzmia go przez produkcję całego szkieletu świata zewnętrznego, w którym człowiek się znajduje, dyktuje świat, dyktuje rzeczywistość w różnych mechanizmach produkcji, co potem zresztą podejmie po części Baudrillard w "Precesji symulakrów" i symulacji rzeczywistości. Foucaultowi chodzi o to, że władza nie jest czymś, z czego można się wyzwolić, co jest bardziej złowrogą konstatacją niż : władza uciska.