Profesor stworzył system, który uwalnia ze strachu przed śmiercią o której już Epikur mówił, że jest genezą religii. To pokazuje, że dzięki tworzeniu możemy powiedzieć "non omnis moria". W oczywisty sposób do tego tworzenia sceptycznie podchodzą religie - no, chyba, że za "tworzenie rzeczy" uznamy Biblie po pasztuńsku do ewangelizacji Afgańczyków, które spaliła armia amerykańska, by uniknąć oskarżeń o prozelityzm. Tym samym człowiek religijny, któremu podaje się prymitywny i nieskuteczny surogat wieczności jest bardziej zaniepokojony niż ten, co mówi "non omnis moria". Dzięki temu alternatywa dla religii jest już pełna.
PS: Nie podoba mi się tylko dziwoląg językowy "wdziełowstąpienie". Czemu na siłę udziwniać język polski?

Swoje życzenia dla Prof. Nowickiego przysłał również prezydent Taurisano, które w 1967 przyznało ARN honorowe obywatelstwo:

"<font>Nella ricorrenza del suo novantesino
compleanno partecipo gli auguri più fervidi e sinceri di buona salute e la
gratitudine dell'intera comunità di Taurisano per il Suo qualificato contributo
alla diffusione dell'opera e del pesniero di Giulio Cesare Vannini, illustre
figlio di questa Città, cittadino del mondo e martire del pensiero
moderno. <font>
<div><font>Con l'impegno di sentirla
personalmente e con filiale devozione.
Luigi Guidano Sindaco"
</div>

Autor tekstu: Mariusz Agnosiewicz; Oryginał: www.racjonalista.pl/kk.php/s,6559
Z inicjatywy prof. Jerzego Kochana Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów powołuje Komitet na rzecz budowy pomnika Kazimierza Łyszczyńskiego, pod pana honorowym przewodnictwem. Jest to z pewnością symbol polskiego ateizmu. 30 marca minęła 320 rocznica jego egzekucji, a środowisko polskich racjonalistów zaproponowało, aby ten dzień obchodzić jako Dzień Ateisow

Obchodzenie jakiekolwiek dnia oraz tworzenie zgromadzen zwiazanych z jakas enigmatyczna postacia bylo odwiecznym procesem powstawania religi. Dlatego tez jest to nielogiczne z pkt. widzenia swiatopogladu ateistycznego.

Reszta artykulu godna pochylenia sie i zadumy nad swoimi kierunkami rozwoju intelektualnego.  

w Świat Kultury Profesora to dla mnie uczta duchowa. Warto żyć z utopią Światłogrodu.