a dotyczący Jego rzeczywistych doświadczeń z ludżmi i ich dziełami oraz wspomnienia z nimi związanymi jako wyraz tęsknoty uobecnionej nie tylko w snach, odbieram transcendentalnie, to znaczy widzę prawdę, piękno i bogactwo umysłu Autora.Jednocześnie nie potrafię nie wchodzić równolegle w świat konkretny umysłu jako emanacji mózgu indywidualnego. Wtedy tęsknotę uobecnioną lokuję w pamięci pobudzonych neuronów, pobudzających inne neurony lawinowo.I powstaje w umyśle res creanda Ateny.Oczekuję następnych tekstów Profesora będacych wyrazem pięknego ateizmu.

Dziękuję za tekst. Ja również wysoko sobie cenię Profesora. Martwi mnie jednak sroga ocena Witkacego, z tym zdaniem się niezgodzę (uznanie go za wariata). Pozdrawiam serdecznie.

Ja bym nie przejmował się srogą oceną; nie jest ona psychiatryczną diagnozą; wg mnie oznacza ona bardziej oryginała czy ekscentryka. Witkacy miał inne poglądy na sztukę i estetykę."Szewcy" są tego dowodem.

Nie znam Profesora osobiście. Kontaktuję się z Nim jednostronie przez Jego bajeczne teksty, które uwielbiam. Ciepło, fascynacja życiem i niekończąca się pogoda ducha, to afirmacje Mistrza, które czekają na mnie w Jego dziełach.