Manifestu, a czytałem go uważnie. Znanych też jest mi wiele osób, podpisujących się pod Manifestem; gościli również w Racjonaliście swoimi tekstami. Wątpliwości podczas lektury miałem i mam: czy czasami w tym nowym świecie nie będziemy funkcjonowali na kształt społeczności owadzich, takich jak mrówki, termity, pszczoły?

Podpisał to? Pewnie mu żona kazała, czy może z grzeczności? Bo mam nadzieję, ze to jeszcze nie starość...

Manifest na miarę czasów! Idea jedności ponad podziałami i otwartości na dobre aspekty kultury każdej z grup etnicznych/religijnych/światopoglądowych powinna przyświecać dzisiaj wszystkim. Ważnym jest spostrzeżenie, że większość religii ma w sobie pewne założenia korzystne i etycznie uzasadnione, a instytucjonalizm i dogmaty są tylko zbędną nadbudową, która przesłania i przeinacza sens meritum, jednak nie wynika bezpośrednio z założeń ideowych. Dogmatyzm większości wyznawców rozmaitych religii, nie jest ich złą wolą, a skutkiem centralnie dystrybuowanej ciemnoty, która służy celom wąskiej, żądnej władzy "elity". Chrześcijaństwo, buddyzm, judaizm etz. u swych podstaw mają liczne humanistyczne idee. Wypaczenie jest skutkiem złej woli hierarchów, którzy skupiają w swych rękach władzę i używają religii do jej utrzymania. Mimo częstego i u mnie zacietrzewienia na ludzi wierzących w jakąkolwiek formę boga, musimy wystrzegać się stereotypów i uprzedzeń w imię właśnie racjonalizmu i humanizmu. Dzisiejszy "duch" ateizmu zmierza w dobrym kierunku wyjścia PRZED szereg, wzniesienia się ponad i promowania wartości racjonalistycznych...

Zasada "kto nie jest z nami, jest przeciwko nam" nie powinna w tym wypadku działać. Kluczem do promocji postawy racjonalnej jest otwarcie na dialog, na każdy przejaw racjonalizmu, który uda się z ludzi wykrzesać. Uświadomienie jednostkom wartości tej idei i jej służby humanizmowi oraz zgromadzenie się wokół wspólnych celów powinno przebiegać jako otwarcie na siebie nawzajem. Jako bądź co bądź, tkwiący bardziej w duchu oświeceniowym tj. mający przewagę nad wierzącymi, powinniśmy czuć się "lepsi", ale poczucie to nie powinno zaprowadzić nas do "loży szyderców i kpiarzy", ale przeciwnie, powinno prowadzić nas do prawdziwego, troskliwego uczucia odpowiedzialności za ludzi, którzy nie posiedli naszej wiedzy, skutkując promowaniem odpowiednich idei w sposób maksymalizujący jej szeroki i pozytywny odbiór. Przekaz powinien mieć charakter strategiczny i dostosowany do odbiorcy, tak jak nauczyciel dostosowuje język przekazu do mniej lub bardziej pojętnego ucznia.

Pt 11.3 "Neohumaniści popierają FairTax" - co ma piernik do wiatraka? Popieram postulaty racjonalnego podejścia do świata, dawania ludziom równych szans itp. Ale to nie znaczy, że popieram jakiś konkretny pomysł legislacyjny, który ma tyle wad co i zalet (nowe metody unikania podatków, zmniejszenie podatków dla najbogatszych kosztem średnio zarabiających itp.).

Jeśli dana inicjatywa legislacyjna odpowiada idei humanizmu to w zasadzie dlaczego nie? Choć z drugiej strony i mnie manifest ideowy kojarzy się raczej z ideami niż tak radykalnie konkretnymi rozwiązaniami legislacyjnymi.

Być może w tej chwili wydaje się być idea słuszna i zgodna z ogólnym rozumieniem humanizmu, ale co się stanie, gdy ktoś zaproponuje nowe rozwiązanie, pod nową nazwą? Czy będziemy walczyć z nim, bo niezgodne z manifestem, czy poprzemy, bo zgodne z duchem? Taki zapis u niektórych może wywołać postawę obrony dogmatu.
Nie godźmy się na błędy i bylejakoś, kiedy nie ma takiej potrzeby. Nikt nam teraz nie przykłada lufy do głowy. Mamy czas podyskutować i stworzyć lepszą wersję manifestu.
Podobne zastrzeżenia mam do  zapisu o walce ze zmianami klimatu i w celu obrony przyrody.
To właśnie na tym portalu przeczytałem dwa wspaniałe teksty: "Strzeż się zbyt pewnego siebie eksperta" oraz "Oby to nie był nasz złoty wiek", które mówią m. in. o takim podejściu do widzenia świata i jego problemów.
Dlatego też ja, mimo niewątpliwie dobrej woli autora i szczytnych idei, nie oceniam tego manifestu dobrze i wolę poczekać na nowy, chyba bardziej ogólny, tekst.

Dziesięć lat temu nie było to jeszcze tak bardzo widoczne, ale teraz trzeba niestety powiedzieć, że manifest jest tyleż piękny, co w dużej mierze nieaktualny i nieprzystający do naszych czasów. W świecie w coraz większym stopniu rządzonym przez algorytmy, w którym jednym z najcenniejszych zasobów stały się dane, nie można pominąć nowej, potężnej ideologii - dataizmu.
Nie chodzi przy tym o uznawanie swoistego kultu Big Data. Nie sposób też przewidywać, jak wielka będzie ich rola w przyszłości i czy spełnią się przewidywania takich osób jak Yuval Noah Harari i innych futurologów, ale pominięcie tej kwestii w manifeście świadczy, iż jest on raczej odzwierciedleniem schyłku poprzedniego tysiąclecia, aniżeli wizją nowego.