Zgadzam się z wypowiedziami przedmówców (przedpiszców?), że nie idzie tu o zjawisko specyficznie wynikające z problemu uchodźców, ale o brak umiejętności "różnienia się pięknie", brak tolerancji dla cudzych poglądów. Jako człowiekowi o poglądach lewicowych było mi wstyd gdy "postępowcy" wyśmiewali się z prezydenta Kaczyńskiego, szydzili z żałobnej manifestacji przed Pałacem Prezydenckim po katastrofie smoleńskiej. Wstyd mi było też gdy marszałek z lewicy kneblował poselskie wypowiedzi w trudnej światopoglądowej dyskusji. Mam nadzieję, że wreszcie nauczymy się myśleć i działać inaczej, szanować poglądy i postawy, nawet jeśli się z nimi nie zgadzamy.
P.S. Autorowi tekstu dziękuję za przypomnienie kilku (zapomnianych już chyba, niestety) postaci polskiej lewicy.

Tak samo obawiam się zawleczonych chorób. Casus Simona Mola już pewnie wywietrzał z głów. W przypadku rzeczywistych uchodźców wojennych można byłoby się zgodzić na osoby zarażone np HIV - ale terapia HAART była by obowiązkowa i uświadomienie ze za celowe zarażenie będzie odpowiadał karnie jak za zabójstwo. Do tego dochodzi polio i inne choroby, które z reguły pojawiają się w warunkach wojennych. Ale to załatwia kwarantanna i obowiązkowe zaszczepienie wszystkich "kandydatów" na osiedlenie w ramach "uchodźcy wojennego".

Co prawda ja o utratę pracy się nie boje, ale rozumiem tych, którzy się boją i dlatego nie uważam, że należy traktować wszystkich uchodźców jak uchodźców wojennych i przyjmować ich jak leci. Spora ich grupa to imigranci ekonomiczni i jeżeli też nie mam nic przeciwko nim, uważam, że procedura ich przyjęcia powinna być taka jak każdego imgranta zarobkowego.

Podsumowując - cała heca z imigrantami jest dowodem jak kiepską mamy klasę polityczną w całej EU.

Jeżeli ktoś "odprzyjaźni" się ze mną na Facebooku za moje poglądy polityczne/społeczne/gospodarcze czy inne - to jeszcze mu wyśle list dziękczynny, że raczył zademonstrować swoją małostkowość i na całe szczęscie doszedł do wniosku, że nie jestem godzien jego uwagi - oszczędzi mi to wątpliwej przyjemności zadawania się z nim. Wole rozmawiać z osobą o przeciwnych poglądach która nie strzela focha ale też nie boi się twardych słów niezgodnych z jego/jej poglądami.

Ludzie tak naprawde nie boją się imigrantów - boją się wielu innych rzeczy których uosobieniem są imigranci: przestępczości, utraty pracy, chorób itp.

Ja osobiście jestem przeciwnikiem wolnej amerykanki w przyjmowaniu "uchodźców" - z tych samych powodów.
Mam obawy o bezpieczeństwo związane z przyjecem tłumów ludzi, którzy w
żaden sposób nie zostali prześwietleni. Jeszcze do tej pory mam w
pamięci pześwietlenie jakie przeszłem starając się o pozwolenia na pracę
w Kanadzie, USA i jeszcze kilku innych nie-EU
miejscach gdzie miałem okazję popracować. I to prześwietlenie było
robione pomimo tego, że prawdopodobieństwo iż byłem ukrytym terrorystą
czy przestępcą, który w wyniku chaosu w moim kraju urwał się z więziena, było niewielkie.

Generalnie dobrze jest, że młodzi ludzie czytają, piszą i wzbogacają nasz (jako wieloletni forumowiczom, pozwalam sobie na takie określenie) portal. Jednak wydaje mi się, że autor przesadza z tymi analogiami, a i nie o uchodzców to chodzi, a o politykę krajową. W niej od wielu lat są "pisiory" i "lemingi".

Dziękuję za przypomnienie tych ludzi.
Jasieński podobnie - w niedokończonej "Zmowie obojętnych" opisał co stało się z tymi "którzy zmienili skórę"...

Niezależnie od przyczyny - nienawiść to choroba, która odbiera rozum.