No chyba żarty sobie robią. Specjalistą nie jestem, ale miałem odrobinę do czynienia z czymś co nazywa się w psychologii dziecięcymi teoriami umysłu. Na podstawie wielu, powtarzam wielu, wielokrotnie powtarzanych badań i testów stwierdzono, że dzieci wspomnianą umiejętność nabywają najwcześniej w wieku lat 3, choć zwykle później. Przedtem nie są w stanie odróżnić wytworów własnego umysłu od tego co może myśleć inna osoba. Przyjmowanie, że niemowle jest zdolne do tak złożonego działania jak postrzeganie czyjegoś punktu widzenia, przeciw wszelkim wcześniejszym badaniom wymagałoby naprawdę solidnych dowodów. Nie specjalnie je tu dostrzegam.

Nauka ma to do siebie, że nie ma w niej miejsca na dogmaty. Na tym polega naukowy postęp.
Być może kolejne badania przyniosą rezultaty, które zrewidują dotychczasowe osiągnięcia badawcze, dokonane w paradygmacie teorii umysłu.

Nie jest to jakaś nowość. Już wcześniejsze badania pokazały, że niemowlęta potrafią zrozumieć intencje innych i to, że inni mogą mieć inny niż one same gust.
W zasadzie ma to nawet sens i ewolucyjne uzasadnienie. Od momentu, kiedy niemowlę potrafi samodzielnie siedzieć a potem nawet się przemieszczać, a co za tym idzie oddalać od matki, musi być wyposażone w jakieś mechanizmy obronne przed wrogami. Musi zatem posiadać zdolność do rozpoznawania tego co ktoś kombinuje, żeby zawczasu zauważyć, że coś jest nie tak i przywołać matkę. Inaczej pewnie ludzkość by wyginęła.