Słyszę od innych, że świat jest przez ludzi bardzo dobrze pojęty i doskonale wyjaśniony ale ja go nie pojmuję ani interesujących mnie wyjaśnień nie znajduję.

Dlatego chcę zapytać o różnicę między siłą a oporem.

Mówimy, że ciała B działa na ciało A siłą.
Mówimy, że ciało C stwarza dla ciała A opór.

Jaka jest różnica pomiędzy działaniem siłą a stworzeniem oporu?

> Siła bezwładności zależy jedynie od masy i przyspieszenia.

Ja nazwałbym to oporem. Bezwładność siłą raczej nie jest.

>Forma w jakiej znajduje materia nie posiada żadnego znaczenia.

Dla kogo nie ma znaczenia? Dla mnie ma zasadnicze.

>Pod względem technicznym trudniej jest jednak nadać przyśpieszenie wodzie lub parze wodnej, niż bryle lodu.

Więc właśnie skąd ten trud i co on znaczy?

Gsyby chciał pan nadać zbiorowi wody określoną prędkość, raz w stanie bryły lodu a drugi raz w stanie pary wodnej, czy nadanie tej prędkości kosztowałoby pana tyle samo energii?

Będziesz komentował w wątku szaleńca, to takie będą rezultaty. Czego się spodziewałeś? Przecież wiadomo, że właśnie wydumał sobie kolejne własne pojęcia i definicje. Teraz przebiera nóżkami, żeby je ogłosić światu. Pomożesz mu?

>A gdybym opór szlauchu z wodą zdefiniował analogicznie do rezystancji jako stosunek ciśnienia w szlauchu do gęstości strumienia to czy wtedy tarcie w szlauchu przestanie być siłą?

Niestety nie. Chociażby z uwagi na wymiar jednostek tak zdefiniowanej wielkości nie można utożsamić ani z jakąkolwiek siłą ani z oporem elektrycznym.

.

>>A gdybym opór szlauchu z wodą zdefiniował analogicznie do rezystancji jako stosunek ciśnienia w szlauchu do gęstości strumienia to czy wtedy tarcie w szlauchu przestanie być siłą?
>Niestety nie. Chociażby z uwagi na wymiar jednostek tak zdefiniowanej wielkości nie można utożsamić ani z jakąkolwiek siłą ani z oporem elektrycznym.

Nie analizowałem tożsamości jednostek ale stosunek różnicy ciśnień na dwóch końcach szlauchu do natężenia strumienia wody wydaje się oczywistym opisem oporu materiału, z którego wykonany jest szlauch.

To oczywiste, że przy tej samej różnicy ciśnień na dwóch końcach szlauchow, natężenia strumieni wody (tzn. gęstośc strumieni) przy materiałach o różnym tarciu, z których szlauchy są wykonane, będą różne i żeby określić opór materiału wystarczy wykonac pomiar różnicy ciśnień i pomiar natężenia strumienia a następnie zbudować stosunek tych pomiarów.

Na tym polega prawo Ohma
pl.m.wikipedia.org/wiki/Prawo_Ohma

>Będziesz komentował w wątku szaleńca, to takie będą rezultaty.

Skoro i tak jestem szalony to mogę sobie pozwolić na wyrazy mojego szaleństwa.

W kilku słowach jak ja widzę różnicę siły i oporu.

Wg mnie istnieją 2 elementarne oddziaływania ciał, które można opisać jako:
1. rozkład ciał
2. wiązanie ciał

Wg mnie o działaniu siłą mówimy wtedy, kiedy następuje rozkład ciał.

Wg mnie o tworzeniu oporu mówimy wtedy, kiedy następuje wiązanie ciał.

Wg mnie właściwie powinniśmy mówić o "rozkładzie z siłą" i "wiązaniu z oporem".

>>Cytat:

Opór
>>1. przeciwstawianie się czyjeś woli lub przemocy; też: nieuleganie jakiejś sile
>>2. siła powstająca przy wprawianiu ciał w ruch lub wywołana ruchem tych ciał i skierowana przeciwnie do kierunku ruchu

>No właśnie - a w ogóle to dlaczego tylko język polski?

Mówię o języku oficjalnym panującym w Polsce, którym stara się dziwacznie posłużyć także Hamerlik.

>>Sądzę, że rozumiesz iż rozmawiamy o fizyce, bo i pojęcie oporu w fizyce może mieć różne znaczenie:
>>- opór aerodynamiczny
>>- opór elektryczny (rezystancja, impedancja)
>>- opór elektryczny właściwy (rezystywność)
>>- opór ośrodka
>>- opór pojemnościowy.
>dla ścisłości: opór pojemnościowy (reaktancja pojemnościowa)
>>- opór magnetyczny (reluktancja)
>Lista powyżej, to przyczynek do nieszczęścia, bo z wyszukania gugla wynika, że pojęć "nie w nawiasach", czyli "opór czegoś lub jakiś", używa się oficjalnie w nauczaniu powszechnym i "nietechnicznym", podczas gdy w nauczaniu techniczno-inżynieryjnym zastępuje się słowo "opór" pojęciami w nawiasach, tworząc w ten sposób specyficzny "język techniczny", a najlepiej by język techniczny był niezależny od jakiegokolwiek rodzaju języka mówionego.

Więc o co pretensje? Język technicno-inżynieryjny ma taką cechę specjalną jak język bankowca, prawnika, lekarza. Jest to pewna metoda wyróżniająca pewne określone środowiska zawodowe.

>A samo słowo "opór" nauki techniczne rezerwują do zjawisk związanych z wszelkim szkodliwym tarciem, aero(hydro)dynamiką itp. W języku technicznym unika się używania jednego słowa do wielu rzeczy, bo zbyt łatwo o pomyłkę.

Tu się zgadzam dokładnie.

>No i słowo "opór" przejęły nauki nietechniczne - psychologia, socjologia, politologia - wszak "ruch oporu" z punktu widzenia "skrzywionej zawodowo" osoby "technicznej" i samej "techniki" brzmi całkiem zabawnie.

No nie zupełnie. Opór społeczny też brzmi tak jakby podobnie. Zwróciłem więc niejakiemu Hamerlikowi uwagę, że pisze niezrozumiale po polsku, od samego wręcz początku jak pojawił się na tym forum, gdy wysila się popisywać znajomością fizyki, ekonomii, socjologii, itp. językiem niby przypominającym polski lecz już bez pojęcia logiki budowania zrozumiałych zdań, posługując się słownictwem nieodpowiednim/niepasującym. Stąd i propozycja kierowana do niego by wydał swój słownik frazeologiczny i go upublicznił. Podejrzewam, że nic z tego nie wyjdzie, bo widać iż robi wysiłki starając się mówić pół chociażby naukowo. Niestety, sam przyznał, że ma myśli tyle w głowie i chciałby zbyt dużo pisać jednocześnie. Nie potrafi więc i zapanować nad porządkiem tych myśli. Jedynie co rozumiem, a on mnie w tym utwierdza, że po prostu sięga po tematy z półek dla niego za wysokich. Inaczej mówiąc daje plamy wszędzie tam, gdzie się pojawi. Jeszcze inaczej brak mu wiedzy w wersjach podstawowych tematów poruszanych.

>A wracając do wątku - "technicznie" widziałbym to tak:
>- siła, to ogólna miara oddziaływania, czyli wielkość fizyczna, którą można wyrazić w ściśle zdefiniowanej jednostce fizycznej np. w niutonach
>- opór to zbiór bardzo specyficznego rodzaj sił, np. opór toczenia (inaczej siła tarcia), opór aerodynamiczny (inaczej siła oddziaływania powietrza na lecący samolot)
>*Lokalnie w Polsce mówi się "siła" na instalację trójfazową, ale nie w podręcznikach
>Natomiast w "języku potocznym" - wszystko zależy od lokalnej kultury, więc hulaj dusza - słowa "opór" można używać na wszelkie sposoby - tyle że czasem można tym spowodować jakieś drobne nieporozumienie, tudzież bijatykę słowną na pewnym forum.

Widzisz. Ja nie mam takiego poczucia humoru i nie zgodzę się na spłycanie zagadnienia posługiwania się językiem do uroczego qui pro quo, bo to co wyrabia ten osobnik ma charakter ciągły i ustawiczny. Na zwracane już uwagi reaguje całkiem odwrotnie, czyli jeszcze gorzej. Jakby na złość. Gdy zwrócisz znów mu uwagę, to uznaje jak odbieranie mu godności, wolności wypowiedzi, wrogości do niego, itp. Retoryka zupełnie przewrotna, którą stosuje od samego początku jego pobytu tutaj. Zacytuję go:
Cytat:
Dałem reprezentatywny przykład jego sposobu wypowiedzi, wynikającej ponoć z jego przemyśleń, o ile to wynika z przemyśleń. Zażądasz wyjaśnień w kwestiach podstawowych definicyjnych, spotkasz się z zarzutami odbierania mu prawa do swobodnych wypowiedzi i wolności słowa. No nie powiesz, że to normalne u ludzi z jako taką wiedzą.

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.

>>A samo słowo "opór" nauki techniczne rezerwują do zjawisk związanych z wszelkim szkodliwym tarciem, aero(hydro)dynamiką itp. W języku technicznym unika się używania jednego słowa do wielu rzeczy, bo zbyt łatwo o pomyłkę.
>Tu się zgadzam dokładnie.

A ja tu znalazłem inny przykład oporu opartego na wiązaniu gumą

youtu.be/b8G2t-zySdw

który ani z tarciem ani z areo(hydro)dynamika nic wspolnego nie ma.

Mogę sobie teraz wyobrazić łatwo opór jaki stawi pieszemu błotnista gleba albo głęboki śnieg, który także nie jest związany z tarciem albo przynajmniej nie w klasycznym tego słowa pojęciu.

Może moje postrzeganie oporu jako wielkości wiązania jest właściwsze od waszego postrzegania oporu jako siły?

>(...)Język technicno-inżynieryjny ma taką cechę specjalną jak język bankowca, prawnika, lekarza. Jest to pewna metoda wyróżniająca pewne określone środowiska zawodowe.

Środowiska? Tak jak środowiska "lądowe" i "wodne"?

>(...)niejakiemu
>(...)mu (...) niego
>(..)go

Skoro już zeszło z tematu, to chętnie bym poczytał o sobie - więc jak mnie oceniasz?

>Może moje postrzeganie oporu jako wielkości wiązania jest właściwsze od waszego postrzegania oporu jako siły?

Postrzegasz te słowa tak szeroko, jak szerokie jest ich zastosowanie - interpretacje które podajesz są logiczne.

Słowa mają wiele pochodnych - prawdopodobnie (nie mam tu pewności) od słowa "opór" pochodzą takie słowa jak: opierać, podpierać, wspierać, popierać, przeć... - język mówiony jest całkiem giętki, a język polski z jednego "rdzenia" potrafi stworzyć dziesiątki słów, które z czasem mogą nabierać zupełnie innych znaczeń niż ów "rdzeń"

Zdanie: "należy napierać na popieranie opierania się oporowi przeciw wsparciu", jakkolwiek byłoby przedziwne, to być może ktoś coś w tym stylu kiedyś powiedział i prawdopodobnie został nawet doskonale zrozumiany

A z innej beczki, uczestniczyłem kiedyś w spotkaniu na którym w ferworze gorącej dyskusji ktoś nagle palnął: " ...musimy się jednak cofnąć o dwa kroki do przodu!" - kilka osób wybuchnęło śmiechem, ale wszyscy doskonale wiedzieli o co chodzi, mało tego, w kontekście przebiegu całej dyskusji to zdanie było absolutnie sensowne i logiczne.

>A z innej beczki, uczestniczyłem kiedyś w spotkaniu na którym w ferworze gorącej dyskusji ktoś nagle palnął: " ...musimy się jednak cofnąć o dwa kroki do przodu!" - kilka osób wybuchnęło śmiechem, ale wszyscy doskonale wiedzieli o co chodzi, mało tego, w kontekście przebiegu całej dyskusji to zdanie było absolutnie sensowne i logiczne.

Taka logika objawia się często przy postępie w przeglądaniu stron internetowych, kiedy brniesz w do pewnego punktu przechodząc przez kolejne linki, potem cofasz się o 4 kroki, następnie idziesz ze 2 kroki w innym kierunku, gdzie dochodzisz do wniosku, że znowu chcesz wrócić do tego pewnego punktu, w którym już byłeś a który wg twojej logiki znajduje się 2 kroki wstecz i 4 do przodu.

Bardziej prawidłowe byłoby sformulowanie o potrzebie przejacia znowu na alternatywną ścieżkę wnioskowania, na której postęp wnioskow był już bardziej rozwinięty. Kierunki rozumowania rochodza się i biegną nierzadko równolegle, dlatego można cofnąć się do bardziej odległego punktu, który był już wcześniej osiągnięty.

W moim rozumowaniu rozdział siły i oporu jako dwóch wielkości oddziaływań elementarnych ma swój grunt w fundamentalnym rozdziale rzeczywistości na ruch i materię oraz wynikającym z niego rozdziału wymiarów czasu i przestrzeni.

Wg mnie opór opisuje wielkość wiązania tzn. opisuje materię. Opór stwierdzimy wyłącznie w przestrzeni.

Sila opisuje natomiast wielkość rozkładu, tzn. opisuje ruch. Siłę stwierdzimy wyłącznie w czasie.

>To oczywiste, że przy tej samej różnicy ciśnień na dwóch końcach szlauchow, natężenia strumieni wody (tzn. gęstośc strumieni) przy materiałach o różnym tarciu, z których szlauchy są wykonane, będą różne i żeby określić opór materiału wystarczy wykonac pomiar różnicy ciśnień i pomiar natężenia strumienia a następnie zbudować stosunek tych pomiarów.

Nawet gdybyś zdefiniował pewną wielkość jako powyższy stosunek, ta wielkość nie wyrażałaby się w Netwonach z uwagi na definicje jednostek, więc na pewno nie byłaby siłą (czyli tymbardziej nie mogłaby być oporem mechanicznym).

Jednostka w której mierzona jest różnica ciśnień: N/m^2
Jednostka w której mierzone jest natężenie przepływu: m^3/s lub kg/s
A więc jednostka tak zdefiniowanej wielkości to: Ns/m^5 lub Ns/(kg*m^2)

Oczywiście możesz sobie taką wielkość zdefiniować i robić z nią co chcesz, ale na pewno nie jest to siła o której mówi druga zasada dynamiki m.in. z uwagi na niezgodność wymiaru jednostki. W szczególności nie jest to tarcie, bo tarcie nadal pozostaje siłą. Wymyślanie nowych definicji jednostek nie wpływa na już istniejące definicje.

.

>Wymyślanie nowych definicji jednostek nie wpływa na już istniejące definicje.

Nieco z innej bajki - ciekawi mnie, co by było gdyby zmieniono tylko definicję kilograma (reforma z 2019), bez przedefiniowania innych jednostek - zakładam, że w zasadzie nic (chyba...). Niemniej przedefiniowano też inne jednostki SI, aczkolwiek stosując podobną "sztuczkę", czyli oparcie na pewnych stałych fizycznych (przynajmniej "stałych", znaczy niezmiennych, wg obecnej wiedzy - to lekki żart oczywiście - chyba, że przejdziemy na jednostki naturalne Plancka).

>Wymyślanie nowych definicji jednostek nie wpływa na już istniejące definicje..

Ach tak?

>tarcie nadal pozostaje siłą.

Tarcie nie jest siłą.
Tarcie jest oporem - wielkością określającą materię.

Siła jest wielkością określającą wyłącznie ruch.

>Jednostka w której mierzona jest różnica ciśnień: N/m^2

Też kg/m2

>Jednostka w której mierzone jest natężenie przepływu: m^3/s lub kg/s
>A więc jednostka tak zdefiniowanej wielkości to: Ns/m^5 lub Ns/(kg*m^2)
>Oczywiście możesz sobie taką wielkość zdefiniować i robić z nią co chcesz, ale na pewno nie jest to siła o której mówi druga zasada dynamiki

Z tego ma wyjść jednostka oporu a nie siły.
A ta pewnie będzie odrotnoscia jednostki siły.

Chciałbyś zaproponować jakąś jednostkę oporu?

>W moim rozumowaniu rozdział siły i oporu jako dwóch wielkości oddziaływań elementarnych ma swój grunt w fundamentalnym rozdziale rzeczywistości na ruch i materię..

Te dwa różne pojęcia/domeny ruch i materia wymagają jasnego wytłumaczenia powiązania z pojęciem siły. Np. wykaż powiązanie ruchu z siłą.

>...oraz wynikającym z niego rozdziału wymiarów czasu i przestrzeni.

Nie z tego wynika rozdział wymiaru czasu (najprościej w sekundach) z wymiarem przestrzeni (tu podaj jak ją wymierzysz). Przestrzeń jest trójwymiarowym obszarem nie posiadającym ograniczeń/granic.

>Wg mnie opór opisuje wielkość wiązania tzn. opisuje materię.

Jeżeli opisuje, to podaj ten opis. Bo jak dotąd to brednia piramidalna.

>Opór stwierdzimy wyłącznie w przestrzeni.

Czy istnieje coś (tu proszę o nazwę np. punkt) co nie jest przestrzenią?
Jeśli na dowolne ciało zadziałamy siłą, to tzw. "opór ciała" jest również siłą przeciwnie skierowaną. Mówimy cały czas o siłach. Po co Tobie materia i przestrzeń oraz ruch i czas?
Bądź łaskaw to wyjaśnić! Już myślałem, że kapujesz co Newton chciał wyjaśnić w jego prawach dynamiki, a Ty znów latać zaczynasz po polach kinematyki.

>Sila opisuje natomiast wielkość rozkładu, tzn. opisuje ruch. Siłę stwierdzimy wyłącznie w czasie.

Siła nie opisuje żadnego rozkładu (czego? materii?) a na pewno nie opisuje ruchu.
Jeżeli opisuje, to podaj ten opis. Bo jak dotąd to brednia piramidalna.
Siła nie potrzebuje "wyłącznie" czasu do jej opisu. Bo pojęcie fizyczne siły nie jest nawet "spokrewnione" z czasem. Siła w (N) w niutonach ew. w (KG) a czas w (sek).

"Rowerex" pisze całkiem poważnie, a Ty go lekceważysz i piszesz brednie.

Co Ty za gluty masz w tej Twojej głowie?

---

Jednak jestem lepszy jak moja reputacja. Cholera! A może gorszy? Najgorsza ta niepewność.