New Age, ekologia głęboka, neopogaństwo, sztuka ziemi postrzegają świat przyrody w sposób bliski spojrzeniom przednowoczesnym, nieodczarowanym. Trudno próbować przedstawić ludzką historię jako bezustanny proces postępu, nie da się też nadać jej cyklicznego charakteru. Nowe spojrzenia na planetę, które rodziły się ponad trzydzieści lat po drugiej wojnie światowej mają cechy systemów myślowych zanikających ludów "pierwotnych".