Francis Bacon uważany jest za jednego z twórców nowożytnej metody naukowej opartej na eksperymencie i indukcji. Sformułował tzw. teorię idoli, tj. złudzeń poznania: 1) złudzenia plemienne (idola tribus) - wynikające z natury ludzkiej i wspólne wszystkim ludziom; należy do nich antropomorfizm i doszukiwanie się celowości w świecie; 2) złudzenia jaskini (idola specus) - przesądy jednostek, spowodowane przez indywidualny wpływ wychowania i środowiska; 3) złudzenia rynku (idola fori) - powodowane przez niedokładność, nieadekwatność i wieloznaczność pojęć, niedoskonałość języka; 4) złudzenia teatru (idola theatri) - powodowane przez błędne spekulacje filozoficzne, których wyniki są przyjmowane na mocy autorytetu.