"Jeśli mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania" (J 14,15)
Jeus podał swoim uczniom dwa przykazania miłości. Z ich źródła jasno i dobitnie wynika, czego życzy sobie Zbawca od ludzi, a co jest mu niemiłe. Zatem nie występuje człowiek przeciw Bogu, jeśli nie czyni krzywdy drugiemu ze swych braci. Jeżeli dzieje się inaczej, nie ma mowy o usprawiedliwieniach. Bóg żąda od człowieka przyznania się do winy i poprawę. On wie wszystko i widzi wszystko, zatem oko ludzkie może byś ślepe, a ucho nie wyczulone, ale Bóg nie nabiera się na zafałuszowane obrazy i nieprawdziwe słowa. Człowiek ma wolną wolę i jeśli śmierć nie zastanie go w stanie grzechu śmiertelnego bedzie oglądał on Boga zgodnie z bożą obitnicą. Wczasie życia zaś może przystępować do sakramentu pojednania i będzie on dla niego zbawieny jeśli człowiek zachowa się odpowiedzialnie wobec siebie i Boga.